Knoflookdag

Vandaag bleek een knoflookdag te zijn. Nog niet eens zozeer vanwege onze warme middag- en avondmaaltijden, want daar zit bijna altijd flink wat knoflook in, maar vanwege het gebied waar we doorheen fietsten. We zaten midden in de knoflookoogst. Ook interessant was dat de knoflook werd vervoerd met tal van verschillende vervoermiddelen, deels elektrisch aangedreven en deels op fossiele brandstoffen. Mooie aanleiding om het ook eens te hebben over wat we op vervoersgebied om ons heen zien.

Oneindig veel knoflook

Van ons leven hebben we nog nooit zoveel knoflook bij elkaar gezien. Kennelijk is in de wijde omgeving van onze dagetappe knoflook het belangrijkste gewas, en is nu het hoogtepunt van de oogst. Boeren brachten hun oogst naar verzamelpunten, daar werd het zo te zien gesorteerd en in zakken gedaan door groepen mensen met hulp van sorteermachines en lopende-band-machines.

Vervolgens werden de volle zakken op vrachtwagens geladen om, naar we aannemen, elders te gelde te worden gemaakt.

Driewielers

Van de verschillende soorten vervoermiddelen in deze distributieketen zijn alleen de vrachtwagens hetzelfde als bij ons. Grote en middelgrote diesel-exemplaren werden ingezet. Om de knoflook naar de verzamelpunten te brengen werden twee typen vervoermiddelen ingezet die bij ons onbekend zijn, beide met drie wielen.

Tweetakt uitgebannen

De kleinere driewielwagens zijn van, zo te zien, de lokale boeren, meestal wat oudere mensen met bescheiden uitstraling. De man zit meestal achter het stuur, de vrouw zit in het volle of lege laadbakje.

Als ie vol is let ze op dat de boel er niet uitvalt. Deze kleinere driewielwagens zijn allemaal elektrisch, en dat is trouwens overal zo op de route die we achter ons hebben.

Toen ik vier jaar geleden voor het laatst in China fietste kwam je ook nog veel fossielgedreven driewielwagentjes met de zeer vervuilende tweetaktmotoren tegen, maar nu dus niet meer.
De grotere driewielwagens zijn ook conform het type dat je in het hele land ziet. Deze soort is zonder uitzondering juist wel fossiel-aangedreven, maar dan wel diesel.

Veertigersmannen met stoere zonnebrillen

Ook reuze interessant was dat in dit knoflookgebied deze grotere driewielers juist niet door bescheiden boerenstellen werden bereden, maar vrijwel uitsluitend door solo rijdende macho veertigersmannen met stoere zonnebrillen. Wij verzonnen dan maar dat dit geen lokale mannen waren, maar loonwerkers die door een agrarisch uitzendbureau worden ingezet als alle hens aan dek moeten om ergens een gewas te oogsten. Vrijbuiters zijn het dan, deze mannen: ze trekken het land door om hun handen te verhuren voor alle oogstwerken. Maar goed, dat was dus onze onderwegfantasie.

Geen elektrische auto’s

Wat je verder op de weg ziet naast de vrachtwagens en driewielers zijn, zoals je kunt verwachten, auto’s, motorfietsen, brommers en fietsen. Niet echt bijzonder, zou je zeggen, maar dat is het toch wel. Auto’s bijvoorbeeld zijn vrijwel allemaal fossielaangedreven, en dat vind ik vreemd. Vier jaar geleden reden er al redelijk wat elektrische auto’s rond in de regio waar ik toen was (zuiden), en ik had verwacht dat dat nu nog wel meer zou zijn. Maar dat is dus niet zo. Het kan natuurlijk een regio-beleidsverschil zijn, maar het kan ook dat men gestopt is met het promoten (subsidiëren) van elektrisch autorijden. Zou China soms het waterstof-elektrisch-autorijden in voorbereiding hebben, en daarom niet meer investeren in conventioneel elektrisch rijden?

Enorme zwermen elektrische brommers

Motoren zijn bijna uit het straatbeeld verdwenen. Fietsen zijn er nog wel, maar niet in grote aantallen. Brommertjes zijn er juist wel in enorm grote aantallen, uitsluitend elektrisch. Men rijdt er meestal vrij traag op, vaak met passagier(s). Moeders zie je er beide (!) kinderen op naar school brengen.

Fijnstof en CO2

Elektrisch in plaats van fossiel rijden gaat over twee dingen: fijnstof en CO2. Fijnstof is een enorm probleem in China. De lucht is vies door industrie, steenkoolcentrales en uitlaatgassen van vooral tweetaktmotoren. CO2 is een probleem voor de wereld, maar wel een beetje ongemakkelijk probleem omdat het gezamenlijke inspanning van landen vergt om het probleem terug te dringen. Als jij als land je best doet en de andere landen niet, dan heb jij als land wel heel veel moeite gedaan, maar wordt het probleem maar nauwelijks kleiner.

Het lijkt er in elk geval op dat China de fijnstofproblemen stevig aanpakt door veel tweetakt-fossielaandrijvingen uit de stad en van het platteland te verbannen en daarvoor in de plaats alleen nog maar elektrisch toe te staan. De fijnstofvervuiling door viertaktmotoren in auto’s en door dieselmotoren met roetfilters is een relatief kleiner probleem dan de voormalige vervuiling door tweetaktmotoren. Kennelijk is de afweging om viertaktmotoren en diesels nog maar even zo te laten. En wellicht is ook een afweging om ook het CO2-probleem vooralsnog niet mede te willen oplossen met het elektrificeren van auto’s.

Fietsroute en overige foto’s