Vandaag fietsten we naar zee. Vijfenvijftig kilometer. We zijn nu in badplaats Xiaolian. Aan de kust staat hier een fraaie serie appartementencomplexen, bijna allemaal met zeezicht, tot 32 verdiepingen hoog. We verblijven nu in een loft, op die allerhoogste 31e en 32e verdiepingen, met magnifiek zee-uitzicht.
We hebben voor eventjes maar liefst 128 vierkante meter tot onze beschikking (had ook ietsje minder mogen zijn). Dat kost hier voor een nacht 40 euro. Ongelooflijk, zo weinig geld voor zoveel moois.
Gekleed zwemmen
Het dorp heeft een prachtig zandstrand, vergelijkbaar met bijvoorbeeld Vlissingen of Scheveningen. Op deze zondag was het strand vooral bevolkt door jonge gezinnen. Grappig om de strandcultuur te zien. Voor mannen en jonge kinderen is dat ongeveer hetzelfde als in Nederland. Zwembroek. Voor vrouwen is het beduidend anders. Er gingen slechts weinig vrouwen de zee in. En dat gebeurde dan niet in badpak, laat staan bikini. Vrouwen gingen geheel gekleed de zee in. Zonder uitzondering. Daar kun je een mening over hebben, maar zo is dat hier.
Verlaten karkassen
Onderweg zagen we natuurlijk weer heel veel prachtig uitziende hoge nieuwbouw appartementencomplexen. Wat ons nog meer dan eerder opviel, was dat in de omgeving van die hoge nieuwbouw vaak hele buurten met verlaten oude laagbouw appartementen zijn. Meer zelfs dan alleen maar ‘verlaten’: vaak stonden alleen de karkassen van de flats er nog, en was verder alles er uitgesloopt, deuren, ramen, alles. Vermoedelijk wonen alle voormalige bewoners nu in zo’n gerieflijke nieuwe woning. Maar waarom laat men de oude woningen zo onttakeld staan? Renoveren lijkt niet de bedoeling. Zou men ze onbewoonbaar gemaakt hebben om illegale bewoning, ‘kraken’, te voorkomen? Je fietst er voorbij en je vraagt het je af.
Lethargische somberaars
In de reacties krijgen we nogal wat aardige woorden over onze discipline en positieve kijk op de dingen. Dankjewel! Nou is het inderdaad wel zo dat we beiden geen lethargische somberaars zijn, ook in het dagelijks leven. Maar zo op reis in China zijn we nog wel energieker dan normaal. Misschien, zo filosofeerden we, heeft dat wel te maken met de hoge mate van toewijding, behulpzaamheid en positivisme van alle Chinese mensen om ons heen. Je hoort hier nooit enige vorm van gemiep of gezeur, zelfs niet van kinderen en pubers. De Chinese cultuur vraagt dat van mensen: zet je talenten en mogelijkheden in voor het goede, voor elkaar en voor het land. Zoiets dus als ‘vraag niet wat het land voor jou kan doen, maar vraag je af wat jij voor het land kunt doen’. Zo’n positieve grondhouding bij (bijna) iedereen in dit land is besmettelijk: vanzelf word je hier als fietstoerist ook een beetje zo.
Twee weken te gaan
Intussen zijn we nu drie weken onderweg en hebben we nog bijna twee weken te gaan. Vandaag brak met het verlaten van het grotestadsgebied weer een nieuwe fase aan, waarvoor we nog geen grote plannen hadden. Over een dag of tien willen we aankomen in Xiamen, een mooie oude stad met bovendien een vliegverbinding met Amsterdam. We hebben nog eens wat beter op de kaart gekeken: het is nogal bergachtig. Vermoedelijk zullen we dus vooral de kustlijn aanhouden voor onze reis. Het zal bepaald geen straf zijn om vaker in gezellige badplaatsen met zandstrandjes terecht te komen.
Foto’s van de dag
Dit was een van de mooiere fietspaden vandaag, langs een beekje met hele hoge dijken, ie waarschijnlijk berekend zij op heel af en toe een enorme rivierstroom uit de bergen.
Portugese Pastéis de Nata, hier overal verkrijgbaar. Standaardonderdeel ook van de betere ontbijtbuffetten. Waarschijnlijk is deze lekkernij vijfhonderd jaar geleden in deze regio geïntroduceerd door de Portugezen toen zij Macao tot hun minikolonie maakten.
Zelfs de KFC verkoopt ze.
Dit etablissementje zit hier echt nog niet sinds 1949. Wellicht is dit jaartal een eerbetoon aan het startjaar van de Volksrepubliek China.
Dit soort apparaten zie je vaak op straat en hotels. Zijn het oplaadbare batterijen, die je via de QR-code kunt omwisselen en betalen? Voor wellicht telefoon, of zelfs voor je e-brommer? We weten het niet.
Onze route bleek gepland door een Petrochemisch gebied met toegangsbeveiliging. We werden niet toegelaten en zijn maar weer eens omgereden.
We logeren in een loft op de 31e en 32e verdieping met schitterend uitzicht over de zee.
Vroeg aangekomen konden we nog even lekker zitten en genieten van het uitzicht vanaf ons dakterras.
Zou het een echt amfibievoertuig zijn?!…
Last van hoogtevrees? Dan beter een ander appartement huren!….
Een eigen kamer voor de fietsen.
Genieten op het strand van alle jonge gezinnetjes.
Strandverkoper met koele drankjes.
Te koop. Maar geen klanten meer om vijf uur ’s middags.
Reclame voor Heineken. Maar er zat helemaal niemand op het tentjes-terras. Eigenlijk geen goede reclame dus.
Donkere wolken. Morgen vast weer mooi weer!
Wat een bijzonderheid zo’n prachtige kamer voor zo weinig. Heerlijk dat Chinese optimisme en werklust.
Ah het einde van jullie prachtige reis komt weer lsngzaam in zicht, wij thuisblijvers, willen blijven kleven aan jullie prachtige ervaringen en vertellingen, maar aan alles komt een einde…Mmmmh die portugese gebakjes mmmmmh..Heb het goed leuke reizigers, ik ben dankbaar dat we meemochten met jullie wel en wee…leuke groet
Wat weer een prachtige dag. Het zou kunnen dat het Moslima zijn die in jurk te water gaan. Chinese vrouwen zijn absoluut niet preuts en bang om hun lichaam te laten zien. Jullie zullen genieten.van Xiamen, prachtig oud deel en heel mooi nieuw deel en.als het goed is ligt er nu een directe brugverbinding met Hong Kong.
Ik noem veel hogere inwoner aantallen rekening houdend met alle mensen die in fabrieken wonen in bouwwerken wonen die ze bouwen. Ze wonen eerst in tent of keet totdat eerste verdieping klaar is dan trekken ze daar in. In China worden gebouwen top down opgeleverd, veel slimmer dan ons down top, waarbij ze onderste verdiepingen tich x moeten schoonmaken. Je zou zeggen we leren van elkaar. Helaas.
Je gaat er een beetje aanwennen , schitterende foto’s en een goed verhaal.
Leuk nu eens iets tegen te komen waar jullie een vraagteken bij zetten
Volgens mij is dit een door heet zand opgewekte energie accu welke beschikbaar gesteld wordt.
Klinkt futuristisch. Je staat weer met twee benen op de grond als je ziet dat
Temu hier 90% korting op geeft. Of fantiseer ik nu zelf ?
Ik had me China voorgesteld, zonder er ooit geweest te zijn, grijzer, donkerder, viezer, bedrukte angstige gezichten…. Ik zie echter veel kleur, geen tekort aan gelukkige mensen die met overgave bezig zijn met hun eigen dingen. Bestaat er dan toch zoiets als een happy dictatorship?
Ja, die vraag over het bestaan van happy dictatorship, dat vind ik wel een wezenlijke. Ik geloof er niet in, maar vind het onmiskenbaar dat het tijdelijk nuttig kan wezen. De pest is dat dictators nooit uit eigen beweging opstappen …
* zouden de vrouwen zich niet uitkleden voor het zwemmen omdat ze hun huid graag zo wit mogelijk houden?
* het kastje doet me denken aan vliegvelden waar je idd een batterij kunt huren om je mobiel op te laden. Wellicht handig als je de hele dag op het strand zit?
Het zijn meer vragen en gedachtes, wie weet dat antwoorden tijdens jullie reis nog een x volgen als je met mensen praat
Mooie foto’s weer Henk en een hele mooie reis weer die jullie samen maken! Veel plezier nog de laatste 10 (?) dagen.
Leuk hoor jullie vertellingen. En schitterende en opmerkelijke foto’s. Bijzonder China. En een loft voor €40 zou ik ook niet voorbij laten gaan. Geniet ze nog van jullie mooie fietsavonturen dan kunnen wij in Nederland genieten van jullie verhalen.
China blijft jullie en mij verrassen! Ik geniet elke dag van jullie verhalen en foto’s. Fijne reis nog!