Het Confucianisme is het fundament van de Chinese samenleving. Ageeth schreef er hier al eerder over. Vandaag bezochten we Qufu, geboorteplaats van Kongzi (de echte naam van Confucius, in plaats van onze gelatiniseerde). Kongzi is er ook begraven. We bezochten de Kongzi-tempel en de begraafplaats.
Stervensdruk
Voor het eerst in deze serie reisverslagen maak ik nu eens een vergelijking met een ervaring van eerdere reizen: acht jaar geleden bezocht ik Qufu ook al eens. Ik had zo het vermoeden dat het er nu wel eens wat drukker zou kunnen zijn dan toen. Nou, dat klopte. Was Qufu in 2011 nog een slaperig plaatsje dat net een beetje wakker werd in het besef dat ze een potentiële toeristentrekker in huis hadden, nu waren tempel en begraafplaats gerestaureerd en was het een enorme toeristenkermis geworden.
Xi Jinping: fan van Kongzi
Dat is ook goed verklaarbaar. Natuurlijk omdat meer Chinezen middenklasse-inkomens hebben en dus op reis en op vakantie kunnen gaan naar interessante plekken. Maar vooral omdat president Xi Jinping een groot aanhanger van de leer van Kongzi is. Veel Chinezen gaan mee in deze versterking van de aandacht voor de Kongzi-leer, en dat maakt – naar je mag aannemen – Qufu inmiddels tot een soort bedevaartsoord voor velen.
Beter met een meter
Enorm veel kraampjes en winkels met toeristenprullaria, uitgebreide horeca, alle vormen van toeristenvervoer, opdringerige verkopers, en een illegale taxi die ons met de neus op de feiten drukte van het afspreken van een verstandige prijs (we betaalden wel twee euro teveel…), of ons te beperken tot echte taxi’s met een meter.
Familiebegraafplaats voor 100.000
De begraafplaats van Kongzi is een bijzonder fenomeen. Zoals gebruikelijk in China is er sprake van een familiegraf. In de meeste families gaat dat in de praktijk tot een paar generaties terug, op het akkerland dat hen toebehoort. Bij Kongzi is deze traditie sinds zijn begrafenis tot op heden (of tot 1936, ik leg het zo uit) in stand gebleven. Kongzi werd begraven in zijn sterfjaar 479 v.Chr., 25 eeuwen geleden dus. Zijn vrouw en kinderen en aanhang werden er begraven, kleinkinderen en achterkleinkinderen idem, en zo groeide de boel flink aan met afstammelingen die allemaal in de buurt van stamvader Kongzi hun laatste rustplaats moesten vinden. Er zijn op deze begraafplaats maar liefst 100.000 nazaten en aanhangigen begraven, tot aan de 78e generatie.
Vluchten naar Taiwan
De familie is in bijna al die 25 eeuwen ook in Qufu blijven wonen, maar in 1936 kwam daar tijdens de burgeroorlog een eind aan. De familie moest het vege lijf redden door te vluchten naar Taiwan. En hoewel de betrekkingen tussen China en Taiwan allang behoorlijk genormaliseerd zijn, werd het ons niet duidelijk of Kongzi’s nazaten van de huidige generaties na hun dood toch nog terugkeren naar Qufu voor hun eeuwige rust, of dat ze in Taiwan ter aarde worden besteld.
Morgen weer fietsen!
Het was een leuke dag vandaag, met taxi’s en bussen en tal van mensen die ons met grote vriendelijkheid hielpen om te begrijpen waar we moesten zijn voor vervolgen in onze vervoersketens. Toch misten we vandaag iets. Fietsen! Gelukkig mogen we morgen weer.
Overige foto’s
Mooi stuk van Ageeth! Wat veel mooie fotoos? Heerlijk lijkt me zo even in de bus jullie beentjes rust geven….En wij maar genieten van al jullie werk!