Drieëntachtig kilometer vandaag, eindelijk eens een fietsdagafstand waarmee we met nonchalante fietstrots met de deur in huis kunnen vallen. Beiden hadden we nog stramme bovenbenen van de hike van gisteren, maar wandelspieren gebruik je kennelijk niet om te fietsen, dus dat was geen belemmering.
Militair juk
Halverwege passeerden we meerdere militaire monumenten ter nagedachtenis van ‘1987’, zoals erbij vermeld stond. Dat jaar markeert het einde van de militaire dictatuur waarmee Taiwan door de volgers van Chiang Kai-shek sinds 1949 was bestuurd. Bijna veertig jaar militair bewind: weinig landen hebben zo lang onder een militair juk hoeven te functioneren. Meestal zijn legerleiders, na bijvoorbeeld een militaire coup, sneller geneigd om de macht weer over te dragen aan beroepspolitici. Ieder zijn vak, immers.
Verbinden en versterken
Die lange periode van militaire oppermacht was niet zo goed voor het land. Legerleiders zijn gericht op het uitschakelen van tegenstanders, niet op het verbinden en versterken van de kracht van burgers en bedrijven. Zo ook hier in Taiwan. In die vier decennia zette het leger 200.000 mensen gevangen om ‘politieke redenen’, en werden er volgens verschillende schattingen 10.000 tot wel 50.000 politieke tegenstanders vermoord door het regime. En de legerleiders hadden weinig verstand van, of interesse in, hoe je economie en samenleving kunt versterken. Dat er in die periode desondanks toch al sterke bedrijven van de grond kwamen mag een wonder heten. Na 1987 kreeg Taiwan wel democratische burgerregeringen en een vliegende doorstart van de economie.
Burger, koning en leger
En daarmee heeft Taiwan sinds 1987 ook het drie-krachten-samenlevingsmodel zoals zich dat wereldwijd sinds het einde van de ijstijd en de start van de landbouw steeds verder heeft ontwikkeld. Burgers produceren. De vorst (of president, of opperhoofd met andere functietitel) beschermt de burgers tegen bandieten van buiten, met behulp van een leger dat luistert naar de vorst. Burgers betalen de vorst belasting zodat het leger betaald kan worden.
David
Voor Taiwan is dit model natuurlijk nog een graadje complexer. De grote bedreiger is vasteland-China, en daar kan een klein Taiwanees leger normaalgesproken niet voldoende weerstand tegen bieden. Maar die kleine Taiwanese defensie wordt dan weer officieus maar zeer stevig gesupport door Goliath USA…
Druipnat en niet koud
Dit alles naar aanleiding van onze toevallige passage van de 1987-monumenten. Een stuk verderop begon het trouwens zachtjes te regenen. En steeds een beetje harder, tot het gewoon enorm hard regende. Koud werd het helemaal niet. Druipnat werden we wel in onze fiets-zomeroutfits. Toen we bij ons pension arriveerden, kregen we direct aangeboden om onze natte kleding in de wasmachine te laten doen, zonder dat we ervoor mochten betalen. Zoveel vriendelijke en behulpzame mensen steeds in dit land!
Foto’s van de dag
Vandaag verlaten we de Taroko-kloof weer.
In Hualien rijden we nog een stuk door een Truku gemeenschap. Verder genieten we enorm van het fietsen langs rustige fietswegen:
Een paar keer fietsen we over weg nr 9, omdat we een rivier(bedding) oversteken.
Hele grote huizen.
En zomaar ineens een brug versierd met vlaggen.
Dat vraagt om een selfie.
Rijstvelden…
…en een Katholieke kerk.
Na eindelijk weer eens een echte fietsdag, tijdens het welverdiende avondeten…
…zien we ineens beelden van de Nederlandse Keukenhof boven ons hoofd,…
…en een Nederlandse politieagent! We hebben geen idee waar het over gaat.
Dag 12 Taroko – Guangfu 83 km
Wat mooi allemaal weer! En wat een eind. 83 Kilometer met regen. Petje af! Veel plezier nog!
Ha Henk! Mooie verhalen en foto’s, dank daarvoor. De analyse van de politiek-militaire verhoudingen tussen Taiwan en China en de rol daarbij van andere landen, de USA voorop, maar vergeet ook Japan en Rusland niet, is soms wel erg kort door de bocht. En kloppen de vermelde aantallen wel? In het verslag wordt melding gemaakt van 50.000 doden onder politieke tegenstanders in de periode 1949-1987, terwijl Wikipedia het heeft over 10.000 doden. Ook verschrikkelijk veel, maar het scheelt wel een factor 5. En kan je iets meer zeggen over de politieke stromingen die wél aansluiting zoeken bij China? Ook ben ik benieuwd naar eventuele restanten (cultuur, architectuur, diplomatieke relaties) van de Japanse kolonisatie van Taiwan van 1895 tot 1945. Ik wens je nog vele mooie fietskilometers. Groet, Frans
Dank Frans, voor je feitelijke opmerking over het aantal doden uit de periode van het militaire regime. Ik heb het aangepast in deze tekst.
De ‘50.000’ komt uit de tekst van de Lonely Planet Taiwan. De ‘10.000’ uit de Nederlandstalige Wikipedia heeft geen bronvermelding. De Engelstalige Wikipedia heeft een lemma over deze periode, ‘ White Terror’. Daarin worden 3.000 a 4.000 direct ge-executeerden genoemd, plus een niet nader geduid aantal gevangenen dat overleed door de erbarmelijke gevangenisomstandigheden en/of marteling.
Je ruikt het natte groene gras zo vd foto af. Wat een fraaie wegen en ontwikkelingen. Op naar een nieuwe mooie dag, helaas geen idee vd politie en de keukenhof? Maar het zal wellicht over de drukte gaan op de wegen..Veel mensen reizen toch maar niet naar Spanje vanwege de hitte en blijven thuis…
Politie en keukenhof ging over een dronken tulpenvandaal…daar zul je al fietsend..lach..lach…gelukkig geen last van hebben