Houtje touwtje

We hebben ons zo goed mogelijk voorbereid op deze reis. China is tenslotte geen eenvoudig land en 2.000 kilometer fietsen is ook niet niks. Alles moet in orde zijn en tijdens deze fietszwerftocht voldoende op orde blijven. Visum, fysieke en mentale conditie, fietsen en fietsmateriaal, kleding, telefoons en tablet, slimme apps, internet, etcetera. De praktijk is natuurlijk weerbarstig.

Soms lopen dingen anders

Er gaat hier en daar wel eens wat mis waar we dan maar genoegen mee moeten nemen of waarvoor we noodverbanden moeten leggen. Ik verhaalde al eerder over de door mij vergeten plakkertjes in het bandenreparatiesetje, wat ik ontdekte toen ik een lekke band kreeg (zie “dagverslag Lekke band” ). En gisteren nog kon je een mopperstukje lezen over fouten in de kaart waar we op rijden. Maar er is meer. Onderstaand zomaar een paar elementen.

Eén GPS minder

Een paar dagen geleden gaf de GPS in mijn telefoon de geest. Hij deed het gewoon niet meer en is op geen enkele manier meer aan de praat te krijgen, ook niet na het (met behulp van de ‘VPN’) raadplegen van Google. We dachten dat dat wel lastig zou worden en dat Ageeth voortaan alle kopwerk zou moeten doen. Maar het blijkt reuze mee te vallen. Gewoon alleen de kaart voor mijn neus in de stuurhouder met mijn telefoon is vrijwel genoeg. App Osmand laat de route zien die we ’s ochtends uitzetten, en daarmee is met behulp van het ouderwetse kilometertellertje dat ik voor de zekerheid ook nog op mijn fiets had laten monteren prima te zien hoe ver het ongeveer is tot een volgende afslag, en wanneer we daar dan zijn. Dit is al veel makkelijker dan de combinatie van papieren kaart en kilometerteller, waarmee ik tot een paar jaar geleden ook meestal de weg wel vond. Maar GPS maakt het fietsen veel makkelijker. Gelukkig doet de GPS van Ageeth het nog prima en roept ze me toe, als we een afslag naderen of bereiken (en ja, ik had beter het advies van Ageeth kunnen opvolgen om voorafgaand aan de reis een nieuwe telefoon te kopen ter vervanging van het oude beestje waar ik al een jaar of vijf aan gewend ben).

Soms geen verbinding

Google is enorm handig, en Wikipedia wil je tijdens een reis als deze soms ook raadplegen. Maar in China zijn dit verboden sites. Dat kun je omzeilen met een zogeheten VPN- verbinding. Voor vertrek hadden we een abonnementje afgesloten. Je kunt dan het internet op via een server in plaatsen als Los Angeles, Amsterdam, Hong Kong of Vancouver.

Soms zit je echter minutenlang te wachten op het tot stand komen van zo’n omleidings-verbinding. En af en toe komt er helemaal geen VPN- verbinding tot stand. Wie weet heeft de Chinese overheid precies mijn internetverkeer in de peiling, staan ze VPN meestal oogluikend toe, en soms even helemaal niet. In elk geval is dit voortdurend frustrerend gedoe. Ageeth had overigens de Wikipedia gedownload in de OsmAnd app en maakt daar regelmatig gebruik van. Mijn telefoon had onvoldoende opslagruimte daarvoor.

Mobiel internet gedoe

Al op het vliegveld kochten we een prepaid mobiel kaartje, 4G, bij China Mobile. Dat moest gekoppeld worden aan de paspoort- en visumgegevens, dus kan de overheid ons internetverkeer inderdaad volledig in de gaten houden. Zo ze dat zouden willen. Maar ach, so what. We zijn hier Chinees met de Chinezen en een Chinees gaat anders om met privacy. Onhandig is alleen dat we maar één mobiel kaartje kochten, en dat degene met het kaartje nu steeds een hotspot moet openzetten om ook de ander internet te geven. Gedoe, gedoe.

Weinig kleine weggetjes

Open Streets Maps is een kaarten-concept waar zo ongeveer in elk gehucht zo ongeveer elk voetspoorpaadje nog staat aangegeven. Behalve in China. In de echt grote steden is het up to date en net zo gedetailleerd als in de rest van de wereld, maar op het platteland is het vrij matig. Weinig detail, en regelmatig een jaar of vijf à tien verouderd. We kunnen er voldoende mee uit de voeten en komen regelmatig toch ook op schitterende rustige plattelands-B-weggetjes, maar soms stuit je op een niet meer aanwezige brug, of is er zo weinig detail dat er niks anders op zit dan de fietsersstrook langs een onprettige provinciale weg te volgen.

Hotelboekingssites: als een tierelier

Goed nieuws op hotelgebied. We boeken via Trip, Agoda, Booking en Airbnb. Dat gaat als een tierelier en veel makkelijker dan we vooraf hadden ingeschat. Een tweede goed-nieuws-element dat we vandaag ontdekten aan twee van deze hotelsites, Trip en Agoda, is dat ze een kaartsysteem bieden om hun hotels te kunnen laten zien en dat wij die kaartsystemen onderweg ook kunnen gaan gebruiken. Als we denken dat er mogelijk betere weggetjes zijn dan Open Street Maps te bieden heeft, dan zullen we de kaart van Trip (een notabene wél toegankelijke versie van GoogleMaps) of Agoda eens raadplegen! We zijn benieuwd!

Deze dagverslagen

Toen we aan de reis begonnen hadden we het beeld om dagelijks een paar alinea’s en een paar foto’s als dagverslag te publiceren. Dat is in de praktijk wat meer geworden, vooral omdat we er groot plezier in hebben om in woord en beeld onze reis te laten zien. Daar hebben zich inmiddels ook specialisaties in ontwikkeld. Foto’s (en fotobijschriften) zijn vooral gemaakt door Ageeth, teksten meestal geschreven door Henk.

Vertaal-apps

Pas nu, na een week of drie, beginnen we de gedownloade app van Google Translate een beetje te gebruiken. Toch wel ontzettend handig als je een taxi instapt, dat je van tevoren de gewenste bestemming in Chinese tekens hebt weten te vangen en alleen nog maar het plaatje aan de chauffeur hoeft te laten zien. En we beginnen nu ook zelf in restaurants gerechten te vragen met vertaalapp, in plaats van alleen plaatjesrestaurants uit te kiezen of handen-en-voeten-bestelgesprekken te voeren. Of afhankelijk te zijn van de veelvuldig door Chinese mensen ingezette vertaal-apps. Terwijl men hier toch vrijwel nooit buitenlanders zal tegenkomen, zijn veel jongeren (en zelfs veertigers) verbazend handig met vertaal-apps op hun telefoon. Vanavond ging het echter mis en bestelden we na hulp van google translate allebei een ongebruikelijk gerecht wat we niet bedoeld hadden. We raakten in een geanimeerde conversatie hierover met een jong stel, dat uitstekend Engels sprak.

Zij maakten voor ons een lijstje in het Chinees met lekkere, gebruikelijke gerechten waarmee we gemakkelijker goede gerechten kunnen bestellen. Dat gaan we zeker uitproberen een volgende keer!

Overige foto’s

Teksten grotendeels door Henk, foto’s vooral door Ageeth