Een auto-met-chauffeur bracht ons naar Shangri-La. Voor ons, en misschien ook voor jou, heeft die naam een mythische klank, iets Tibetaans of Indiaas van heel veel eeuwen geleden. De naam is echter pas in 1933 verzonnen, en niet in het Oosten, maar door de Britse romanschrijver James Hilton. In zijn boek ‘Lost Horizon’ is Shangri-La een mystieke vallei in Tibet, waar harmonie heerst en waar mensen honderden jaren langer leven dan elders. Miljoenen exemplaren van het boek werden er verkocht. In de loop van de tijd is Shangri-La als begrip synoniem geworden voor het ‘aards paradijs’.

Oppepper
Toch is er ook een Chinese stad met diezelfde naam: wij verblijven er nu twee nachten, in het dertienhonderd jaar oude centrum van de stad. Shangri-La ligt nog in de provincie Yunnan, maar is van oudsher ingebed in de Tibetaanse cultuur. Oorspronkelijk heette de stad Zhongdian. In 2001 hernoemde de overheid de stad tot Shangri-La, met als doel om het toerisme in de regio een oppepper te geven. Slim, want die naam was nog vrij en had door de mystiek eromheen een positieve klank. Er werden een snelweg en een hogesnelheidslijn aangelegd met beide als eindpunt deze stad. Het is een sfeervolle stad met boeddhistische kloosters en Tibetaanse restaurants. Het bevorderen van het toerisme lijkt goed gelukt te zijn.

Folkore business
Het straatbeeld in Shangri-La wordt bepaald door duizenden twintigers en dertigers in gehuurde folkloristische kledij. Deze jongeren hebben er een lange reis voor over om tiktok-achtige filmpjes en foto’s te maken om zo op social media hun verbondenheid met de historie van China te etaleren. In alle Chinese steden met een vleugje historie is dit een trend. Voor kledingverhuurders en visagisten in deze steden is dit booming miljoenen-business. Voor de bewoners van Shangri-La lijkt de toerisme-boost goed te hebben uitgepakt. Het voorheen straatarme Zhongdian transformeerde in 25 jaar tijd naar een welvarend Shangri-La.

Kadootje: gebedsmolen
De stad heeft ook de allergrootste Boeddhistische gebedsmolen ter wereld, 21 meter hoog en 60 ton zwaar. Er zijn minimaal 8 mensen nodig om de spirituele molen in beweging te brengen. Gebedmolens bij kloosters zijn veelal eeuwen oud. De gigantische molen van Shangri-La is echter pas 24 jaar oud. Kadootje van de overheid bij de start van het project voor toerismebevordering.
Foto’s van de dag

Met chauffeur (via het hotel) op weg jaar Shangri-La.

Het ging steil omlaag met aardig wat haarspeldbochten de Haba Sneeuwberg af.

De Haba Sneeuwberg van afstand.

Boeddhistische / Tibetaanse gebedsvlaggetjes.



Binnenkomst in Shangri-La.

Afscheid van onze auto met chauffeur.

De oude stad, “Dukezong”, verkennen.






Yak-yoghurt. Yakkie, Echt lekker!






Slimme nostalgie van China Post: winkel van waaruit jongeren hun familie ansichtkaarten kunnen sturen.











En vergeet Gerard Joling niet met zijn Shangri-La op het songfestival! 🙂
Wat een prachtige foto’s zijn het weer. Genieten!
Wat een angstaanjagende steile haarspeld bocht! En wat zijn die twintigers en dertigers toch sneu met hun verkleedpartijtjes en tiktok filmpjes… Je weet hier spreekt een bejaarde
Wat een prachtige foto’s, al die kleuren. Echt zo mooi!!
Net ten Noorden van Shangri La is ook een groot Tibetaans klooster; Songzanlin. Zeer de moeite waard.
Daar gaan we vandaag naartoe!
Wat weer een prachtige foto’s en mooi verslag. Ook indrukwekkend. Er zijn ook nog Shangri La hotels, een wat luxer genre.
Van de voeten geslagen door de prachtige inkijkjes, daarnaast de bittere pil vh lot der Tibetanen, yak yoghurt, niet te vergissen met yakkie dat lust ik niet…en zo veel meer…ik deed dit keer wel een uur over dit verslag zo mooi….zeer bedankt…
Nog een vraagje, die wittige steen en de dame in rood met dat voetje erop, zit daar een mythisch verhaal achter…
Nee hoor, dat is geen wittige steen maar lichtval. Zij staat wijdbeens om vanuit de beste positie een foto te maken.
‘T is weer genieten de verhalen de foto’s net als alle vorige dagen
Dankjulliewel