Fietsen tussen 86 miljoen mensen

Machtige rivieren, handige verbindingskanalen, lange hoge bruggen en een idyllisch pontje. Dat tekende onze zeventig fietskilometers van vandaag. We bevinden ons in het estuarium van de Parelrivier, een deltagebied waar drie grote zijrivieren in uitkomen. Het was een heerlijke mix van subtropisch China, inclusief een subtropische regenbui, en Hollands rivierlandschap.

Uit de hand gelopen

Het was logisch dat lang geleden in dit gebied handel kon ontstaan. Ligging aan zee en goede ontsluiting naar een achterland deden op meer plaatsen in de wereld welvarende havensteden ontstaan, zoals ook ons eigen Rotterdam. In deze parelrivierdelta is dat een beetje uit de hand gelopen. Deze grootstedelijke regio is met 55.000 vierkante kilometer maar net ietsje groter dan Nederland, maar het gebied heeft met 86 miljoen mensen wel vijfmaal zoveel inwoners als Nederland. Zie kaartjes achteraan in dit blog.

Silicon Valley en superhaven

Het verbaasde ons niet dat we vandaag ook tal van snelwegen en hogesnelheidsspoorlijnen zagen. Veel van die wegen en spoorlijnen lagen een meter of tien boven maaiveld, en vaak lag er dan een regionale weg onder, waar wij ook af en toe een paar kilometer op fietsten. In deze tijd is dit gebied met onder meer Shenzhen, Hong Kong en Guangzhou (Kanton) enerzijds het Silicon Valley van China dat de USA inmiddels voorbijstreeft, en anderzijds de regio met de grootste havenoverslag ter wereld. Het Rotterdam van China dus, maar dan inmiddels tig keer groter dan Rotterdam in aantallen havencontainers.

Plattelandspont

Het pontje was een hoogtepunt. Behoorlijk oud, en alleen voor regioverkeer. In de overtocht die wij meemaakten waren er drie auto’s, een open vrachtwagentje, elektromotoren en nog een enkele fossielmotor, drie fietsen, en vooral ook een aantal van die fossiele driewielvoertuigen waar plattelandsmensen vaak hun handelswaar in vervoeren. De vier driewielers aan boord behoorden toe aan vier damesondernemers, die tijdens de overtocht met elkaar groot plezier maakten. Voor ons als fietsreizigers zijn dit soort plattelands-pont-situaties geweldig leuk. Gewoon tussen de mensen van hier zijn, omdat je allemaal naar de overkant wilt.

Tomatengeschenk

Bijzonder was ook een ontmoeting toen we op een plattelandsweg even waren gestopt voor een watermoment. Omdat de zon behoorlijk scheen, is het goed om regelmatig een halve liter water achterover te slaan. Een jonge vrouw op een langzaamrijdend elektrisch driewielvoertuigje stopte omdat ze zoiets als ons nog nooit gezien had. Toen ze afstapte bleek ze haar zoontje van een jaar of drie bij zich te hebben. Ze wilde graag foto’s van ons maken, en ook nog van ons met haar zoontje erbij. Maar het mannetje vond het maar niks, die vreemde mensen, dus zo’n foto kwam er niet. De vrouw wilde graag een gebaar van vriendschappelijkheid maken naar ons. Uit haar boodschappentas viste ze een paar tomaten op, ongetwijfeld zojuist gekocht in de supermarkt. Uiteraard namen we de tomaten met dank in ontvangst, waarbij het natuurlijk niet van belang is dat we eigenlijk helemaal geen tomaten wilden hebben.

Droge fietsbroeken

In de ochtend vielen er af en toe wat regendruppels. Op een zeker moment werden dat wat meer druppels, en de lucht werd aardig donker. We waren net op een sluizencomplex waar schuilmogelijkheid was. Dat was maar goed ook. Met bakken kwam het uit de hemel, maar gelukkig niet op ons. Fijn dat de fietsbroeken droog bleven, want dat fietst een stuk prettiger. Regen zal er nog wel vaker vallen tijdens deze reis, want er valt gemiddeld in mei 300 millimeter in deze regio.

Foto’s van de dag

Korte, heftige regenbui in de vroege ochtend, nog voordat we op pad gingen.

Fietsen door subtropisch groen.

Best veel onverharde wegen vandaag.

Groot deel van de dag langs viskwekerijen of andere aquacultuurkwekerijen gefietst. Zou dat niet iets kunnen zijn voor Nederlandse boeren die nu kampen met moeilijke stikstofquota?!…

Gezellige ontmoeting.

Palmbomen laten zien dat we in het Zuiden fietsen.

Snelweg en viaducten zagen er gloednieuw uit.

Sluizencomplex.

Het is voor dreumesen verboden om uit de box te klimmen. Of zoiets.

Schuilen voor een stevige regenbui.

Nog niet klaar, zie kraan en steigers, en al wel in gebruik!

Wachten voor de veerpont.

Iedereen kreeg een reddings-zwembandje. Voor de zekerheid. Ongetwijfeld een voorschrift van overijverige ambtenaren. Beetje ongelukkige foto trouwens, Henk lijkt wat lager ook al een ingebouwd zwembandje te hebben.

Het was een gezellige bedoening.

Een duwboot “duwde” de veerpont de goede kant op.

Twee van onze bestemmingen van de komende week staan op dit bord.

Enorme begraafplaats, alleen zichtbaar als he de foto groter maakt.

Vreemd! Mooie huizen, onverharde straat. Rijke inwoners, maar in een soort ‘Artikel 12- gemeente’, een gemeente­ op zwart zaad?…

Alle huizen in deze omgeving hebben hun deur ‘beveiligd’ met spreuken op rode banners. Laat het onheil aan onze deur voorbijgaan!

Vandaag drie bruggen opgeklommen. Van die bruggen waar de allerhoogste schepen onderdoor moeten kunnen.

De eerste robot die we tegenkomen. Kan gedag zeggen in rekening gewenste taal, begeleiden naar een plek en iets afleveren. Maar je moet wel een pincode geven om te communiceren. Die hadden we niet.

Indrukwekkende boekenkast in hotel. Voor ons niet te lezen; alleen in de titels van de boeken stond soms een Engelstalig woord.

Gordijnen gaan automatisch open en dicht.

Uitzicht vanuit hotel over de omgeving.

Ontbijt (niet verwarren met het avondeten!).

Dag 2 (in China): van Shenwan naar Shuangshui (Jiangmen), 70 km.