We zijn hier nogal exotisch. Westerse mensen hebben we na Shenzhen helemaal niet meer gezien. Veel inwoners van de regio waar we fietsen hebben vermoedelijk nog nooit een buitenlander in het echt gezien. Onze verschijning roept onderweg vaak vrolijke begroeting op, soms stille verbijstering, soms een vraag in het Chinees, en bij fourage-stops regelmatig heel plezierig contact. Vanavond deed zich weer een pareltje voor.
Slimme jongedames
Onze overnachtingsplaats is Baisha, uitgekozen op basis van de goede fiets-dag-afstand (77 kilometer) en het feit dat deze plaats over een mooi nieuw hotel beschikt. Baisha blijkt een zeer levendig groot dorp te zijn. Bij aankomst werden we direct gesignaleerd door het personeel. Met z’n vieren kwam men naar buiten om de bagage naar binnen te brengen. De incheckprocedure viel niet mee, verreweg de langste tot nu toe. De twee verantwoordelijke receptionistes wekten zeker de indruk slimme jongedames te zijn, maar buitenlandse paspoorten hadden ze wellicht nog niet eerder in handen gehad. De hulp van vier andere collega’s hielp niet en was vooral nieuwsgierigheid-gedreven. Uiteindelijk lukte het natuurlijk en konden we eindelijk onze zon-verhitte lijven gaan spoelen en koelen onder de douche.
Gedreven ondernemers
Toen we ook weer de fietsen een veilige plek op onze kamer hadden gegeven, zoals steeds, was het tijd voor de avondmaaltijd. We wandelden het gezellige dorp in en onze keuze viel op een mooie zaak waar meerdere mensen zaten te eten. De maaltijden smaakten ons bijzonder goed. De zaak werd gedreven door een jong stel, vermoedelijk als franchisers omdat de zaak ook de indruk van een keten wekte. Hun gedrevenheid maakte de gedachte van franchise-ondernemerschap logischer dan werknemerschap in dienst van de keten.
Uit eigen tuin
Tegen het einde van onze maaltijd overwon de man van het stel zijn schuchterheid jegens ons en begon via zijn vertaal-app een gesprekje. Dat werd een kwartier van vreugdevolle uitwisseling. Gratis yoghurtjes als extraatje. Hij met Henk op de foto, wellicht ook voor reclame. Vervolgens nog meer foto’s, en wij ook foto’s van de twee ondernemers in hun keuken. Bij het weggaan kregen we nog extra flesjes water mee, fietsers kunnen dat vast wel gebruiken. En we kregen kleine bananen mee, ‘home grown’, aldus de vertaalapp, uit eigen tuin dus, of van het landje van opa of zoiets. Met handen schudden en buigingen namen we afscheid van elkaar. Wat een lieve mensen, wat een heerlijke ontmoeting, in alle eenvoud!
Foto’s van de dag
Ontbijt vanochtend in het ronddraaiende hotelrestaurant, dat niet ronddraaide. Wel prachtig stads-uitzicht.
Uitzicht uit ons huidige hotel. Twee interessante details. Een gebouw met zonnepanelen op het dak! Dat zie je maar heel weinig in China; logisch omdat de Staat voor goedkope energie zorgt en panelen op particuliere woningen dus niet renderen. En wat meer naar rechtsonder: zonnecollector; die staan op bijna alle daken, voor warm water.
Electrische busjes zie je steeds vaker rijden.
Opnieuw fietsen tussen de fruitbomen.
“Fruit onbekend! Iemand een idee?” Longan fruitbomen. Dank, Jurgen!
Toegang tot het Hang-Mei-Tau dorp. Aan de poort te zien, een rijk dorp.
Uitzicht op Baisha vanuit onze hotelkamer.
Details van het fotobehang in het restaurant van vanavond: volledig ter verering van Mao Tse Toeng.
Inmiddels meer dan 500 km gefietst in China.
5 gedachten bij "12. Lieve mensen"
Wat een mooie ontmoetingen, dat is zeker een van de redenen waarom je die kant op bent gegaan! Geniet ervan…
Moedig hoor (naast prachtig) dat jullie deze tocht maken. Ik vulde net een enquête in over de veiligheid ( heel veilig vulde ik in) in mijn prachtige wijk (Statenkwartier) in Den Haag. Dat brengt me op de vraag. Voelen jullie je wel eens onveilig tijdens jullie fietstocht?
Beste Ageeth en Henk, wat weer respectabel aantal km in Den vreemde met in ogenschouw alles wat jullie does om dit blog tot succes te maken. Geweldig. Petje af al 536 km in week. Prachtig waar jullie fietsen, mooie wegen en wat een natuur. Heerlijk de ontmoetingen met die lieve mensen, waar wij heel bang voor moeten zijn. Dat Mao daar van jong tot oud bejubeld wordt….voor ons onbegrijpelijk, Ondanks enorme afschuwelijke nevenschade heeft hij ze wel een ander tijdperk ingedreven. Met uiteindelijk te eten voor alle Chinezen.
Fijne tocht morgen, zal aan jullie denken wanneer in mijn biokilometers maak, Mvg.Gerbrand
Wat een mooie ontmoetingen, dat is zeker een van de redenen waarom je die kant op bent gegaan! Geniet ervan…
Moedig hoor (naast prachtig) dat jullie deze tocht maken. Ik vulde net een enquête in over de veiligheid ( heel veilig vulde ik in) in mijn prachtige wijk (Statenkwartier) in Den Haag. Dat brengt me op de vraag. Voelen jullie je wel eens onveilig tijdens jullie fietstocht?
Heerlijk om op zo’n hoogte te ontbijten.
Beste Ageeth en Henk, wat weer respectabel aantal km in Den vreemde met in ogenschouw alles wat jullie does om dit blog tot succes te maken. Geweldig. Petje af al 536 km in week. Prachtig waar jullie fietsen, mooie wegen en wat een natuur. Heerlijk de ontmoetingen met die lieve mensen, waar wij heel bang voor moeten zijn. Dat Mao daar van jong tot oud bejubeld wordt….voor ons onbegrijpelijk, Ondanks enorme afschuwelijke nevenschade heeft hij ze wel een ander tijdperk ingedreven. Met uiteindelijk te eten voor alle Chinezen.
Fijne tocht morgen, zal aan jullie denken wanneer in mijn biokilometers maak, Mvg.Gerbrand
Heerlijke humor ontbijt in het rondraaiende hotel restauran,’t, dat niet ronddraait, leven in kort uitgelegd. Wat een leuke contacten …..