4. Robots en buskaartjes

Ons inhoudelijke uitstapje van vandaag was naar de ‘Robot 6S Store’, vijf metrohaltes bij ons tijdelijke thuis vandaan. Het was de eerste winkel die we ooit bezochten waar je een entreekaartje voor moest kopen, maar het was dan ook veel meer ‘showcase’ dan winkel. De onderneming maakt vooral robot-toepassingen op maat voor bedrijven. Om een indicatie te geven wat er allemaal mogelijk is en kan worden, is er bijvoorbeeld een robot die piano speelt, een robot die cappuccino voor je maakt, en robots die het eten op je tafel zetten in het bijbehorende restaurant.

Ambachtelijke pianist en barista

De robot die piano speelt blijkt behoorlijk virtuoos toetsen aan te kunnen slaan, maar dan wel puur mechanisch, alle aanslagen precies even hard. Je hoort wel pianogeluid, maar volstrekt gevoelloos, dus het mist nog volledig de kern van musiceren. Dat twee robotarmen een heerlijke cappuccino voor ons bereidden was heel leuk, maar natuurlijk helemaal niet nodig om dit met kunstmatige armen te doen. Een geavanceerde koffiemachine kan net zulke goede cappuccino maken, en even goed als een echte barista dat kan. In horeca vinden we het leuk dat een ambachtelijk persoon die de cappuccino-kunst beheerst de koffie voor ons maakt, we willen geen al te geavanceerde koffiemachines in het grand-café. Kortom: robotpianisten en robotbarista’s zijn grote flauwekul.

Herkenbaarheid en fantasie

Waarom spreken deze obligate robotiseringen dan toch zo tot de verbeelding, als je ze meemaakt? Naar ons idee is dat enerzijds de herkenbaarheid van dingen die niet iedereen kan, zoals correct toetsen aanslaan of goede koffie bereiden, en anderzijds juist de stimulans van onze fantasie. Als robots dít al kunnen, dan kunnen ze vast ook… Vul zelf maar in wat je te binnen kan schieten als je ‘menselijke robots’ aan het werk ziet. Het zal echt mogelijk gaan worden dat ‘humanoid’ robots ons veel werk uit handen kunnen gaan nemen. Mits ze mechanisch en qua software nog veel verder worden doorontwikkeld, en vooral met gerichte AI zorgvuldig worden getraind.

Liever Spotify

Een robot beter piano leren spelen dient natuurlijk geen enkel wezenlijk doel, hij kan uiteindelijk hooguit net zo goed worden als de allerbeste pianisten, maar dan nog is het fijner om gewoon naar een Spotify-stream van die echte pianist te luisteren. Toch?!…

Henk wordt overbodig

De stofzuiger en de wasmachine zijn sinds enkele generaties geleden al ongekende hulpen in huis. Maar een geavanceerde robot zal die apparaten ook kunnen bedienen, zal de stofzuigerzak kunnen vervangen, de was in de droger doen en daarna opvouwen en in de kast leggen, de plinten en de kasten afstoffen, et cetera. Kortom, al het soort huishoudelijk werk dat bij ons Henk doet omdat hij dat best redelijk kan en bovendien bij ons degene is met de meeste tijd in verband met pensioen. Maar ook Henk besteedt eigenlijk zijn tijd bij voorkeur aan leukere dingen.

Schrikbeeld: zorgrobots

Ja vreselijk, dat moeten we natuurlijk nooit willen, dat zorgrobots in de plaats komen van de aandacht die echte familie en verzorgenden voor hulpbehoevende ouderen kunnen hebben. Maar dat komt dus ook nooit ‘in de plaats van’. Als robots meer en meer van de huishoudelijke, ondersteunende en zelfs verzorgende taken kunnen overnemen, dan hebben familie en professionals juist meer tijd voor de echte aandacht, het belangrijke contact. Geen schrikbeeld dus, zorgrobots, maar juist slimme en tijdbesparende hulpjes, zodat de menselijke ondersteuningstijd volledig gegeven kan worden aan wat er echt toe doet: aandacht.

Bustickets

Van een geheel andere orde vandaag was ons tweede uitje: met de fiets naar het loket voor bustickets. Morgen verlaten we Shenzhen. We willen via Guangzhou (Kanton) richting Kaiping. De fietsroute naar Guangzhou is een drama, zoals we vorig jaar ervoeren: uitsluitend drukke wegen, enorm veel auto’s, vrachtwagens, industrie en vervallen industrie. En geen spatje natuur. Daarom willen we de bus nemen. Omdat ChatGPT en Gemini ons niet konden geruststellen dat de fietsen echt onderin de bus kunnen, was het beter om naar het loket te gaan. Heerlijk tochtje door de dynamische stad, met heen en weer ongeveer 120 (!!) stoplichten, aldus onze nieuwe (Chinese) kaarten-app Amap.

Cliffhanger

De bureaucratische busloketmevrouw probeerde ons te bezweren dat fietsen niet mee mogen, maar Henk had in het verleden al goede ervaringen met fiets onderin bus, en hield dus vriendelijk doch beslist aan. Via de manager van de loketmevrouw werd uiteindelijk een meneer opgetrommeld die eruit zag als een zeer ervaren buschauffeur. Hij keek goed naar onze fietsen en zei luid en duidelijk ‘Okay, Okay’, waarna de loketmevrouw onmiddellijk de tickets in orde ging maken en wij de 26 euro afrekenden voor 3,5 uur busreis morgen, twee personen en twee fietsen. Nog wel even een cliffhangertje: of het echt lukt, die fietsen in de bus, dat lees je hopelijk in ons stukje van morgen!…

Foto’s van de dag

Ons mooie uitzicht overdag. Achter de stad liggen de heuvels.

Sjieke winkel-‘malls’ op weg naar Luohu coach station om buskaartjes te kopen.

Even de fietsen parkeren voor de lunch.

Een beveiliger! Zou dit ook iets voor in Nederland zijn?

Voorbereiding op grote happening. Kwisvraagje: weet je nog wie die belangrijke kleine grote man op het billboard is?!…

Verboden om met je fiets aan de hand te lopen!?

Google translate biedt geen verheldering…

We zijn niet de enige bio-fietsers in deze stad!

Met lijn 10 naar de Robot 6S Store. We bleken de poortjes van de metro door te kunnen met onze Nederlandse ‘WERO’- pasjes!

Pianospelende robot speelde zonder gevoel.

Aai aai…..

“Hallo!”

“Loop maar achter mij aan”.

Functie niet duidelijk.

Twee boksende robots.

Als hier net zoveel gevoel in zit als het pianospel…

Wat is dit nou?!…

De voorraad frisdrank wordt aangevuld.

Ik kreeg een poot van ‘m.

Het eten werd aan tafel gebracht door een op afstand bestuurde robot.

Stoere jongenspret in de metro. Leuker dan die uitgewoonde forenzen na hun werkdag!…

Gezellig meidengegiebel.