Ja, het is gelukt met de cliffhanger van gisteren! De bus ging stipt op tijd en onze fietsen mochten probleemloos mee in de bagageruimte. In onze twee eerdere Chinareizen hadden we geen lange afstandsbus gehad; Henk eerder wel in zijn solo Chinafietstochten. Ageeth vond het een leuke ervaring, zo’n fietsreisbus. Henk kon ‘de lange afstandsbus’ vergelijken met tien jaar eerder.
Schamel
Interessante bevinding: het Shenzhense lange afstand busstation is vooral: klein. Een twintigtal busperrons voor de verschillende middelverre bestemmingen. Vijf ticketloketten. Een schamele honderd zitplaatsen voor wachtende aanstaande passagiers zoals wij. Dat is dan het busstation van een Chinese stad van 19 miljoen mensen! Tien jaar terug hadden steden van een half miljoen mensen veel grotere busstations en moest je echt tijdig tickets kopen, want alle bussen zaten altijd vol. Nu was onze bus nog niet halfvol. Ook opvallend: de wachtenden op het station en onze medereizigers in de bus behoorden zo te zien aan kleding en reisattributen tot ‘de lagere inkomensklassen’.
Teloorgang
Het lijkt er dus op dat de bus als goedkoop vervoermiddel voor de lange afstand door steeds minder mensen aantrekkelijk wordt gevonden. De nog steeds tomeloze welvaartsgroei maakt voor steeds meer Chinezen het reizen per auto, (HSL-)trein en vliegtuig de betere optie. Duurder, maar comfortabeler en sneller. Grappig dus om China’s voortdurende economische groei weerspiegeld te zien in de teloorgang van de bus. En gelukkig dat die bus nog steeds wel bestaat voor mensen die het financieel minder breed hebben, en voor wonderlijke buitenlanders die een fiets onderin willen leggen.
Consternatie
Met de drie uur busreis en een bijzonder stadsbezoek is het grote fietsen ook vandaag nog niet echt begonnen. Je kunt ook niet alles tegelijk. Het stadsbezoek betreft Chikan, twintig kilometer fietsen van het busstation van Kaiping. We hebben een hotel precies in het midden van het plaatsje, maar we bleken de laatste vijfhonderd meter niet per fiets te mogen afleggen. Chikan is namelijk een gerestaureerd Chinees stadje met een hek er omheen, met entreeprijzen, enorm grote parkeerterreinen voor vooral de dagjesmensen, en lichte consternatie als er twee Europeanen op de fiets arriveren. Al snel loste zich dat op: de fietsen kregen een veilige plaats in een entreegebouw achter een ticketbalie. En wij kregen met onze bagage een soort luxe golfkarretje met chauffeur toegewezen, en werden voor de hoteldeur afgezet.
Terugkeermigranten
Chikan is gesticht in 1649. Sindsdien werd de stad eeuwenlang economisch en cultureel gedomineerd door twee rivaliserende familieclans. Beide families wilden laten zien dat zij de beste en rijkste ondernemers waren, en leden van beide groepen werden ook onderdeel van de grote wereldwijde migratiebewegingen (vanuit armoede), en ook van de terugkeer van enkele van de migranten die rijk waren geworden ‘in den vreemde’. Deze terugkeerders namen architectonische invloeden mee vanuit de Europese cultuur. De ene familieclan bouwde vooral in het oostdeel van de stad, de andere in het westdeel. Beide stadsdelen hebben nog altijd een duidelijk verschillende cultuur en architectuur.
Nog meer teloorgang
Natuurlijk kende Chikan in de loop de eeuwen ups en downs. De laatste grote ‘down’ kwam door de machtsovername in China door communistenleider Mao Tse Toeng en de bijbehorende oprichting van de Volksrepubliek China in 1949. De twee families waar Chikan eeuwenlang op had gedreven verloren al hun macht, bezittingen en invloed. De banken, handelskantoren, prestigieuze gebouwen en trotse bibliotheken werden allemaal regio-overheidskantoren en werden onverschillig beheerd zonder oog voor de lange historie. In 1953 besloot de overheid notabene om Chikan op te heffen als administratief regiocentrum. De stad was nu volledig verweesd: geen clanfamilies meer als ‘hoeders’ van de stad, en bovendien geen doel meer voor Chikan. Velen verlieten de stad. Gebouwen en huizen verpauperden, maar er werd niks afgebroken omdat er immers geen nieuw doel ontstond. Onder die verpaupering verschool zich decennialang de historische oude grandeur, die nog wel werd onderkend door een kleine groep oud-inwoners.
Uit de as herrezen
De grote economische groei vanaf de jaren tachtig maakte ruimte voor dromen over herstel van Chikan in de oude luister. In 2007 kreeg Chikan de prestigieuze status van UNESCO cultureel erfgoed. In 2017 was er voldoende geld verzameld om de stad te kunnen herstellen en vervolgens het toerisme aan te wakkeren om het historisch besef in deze regio te versterken. Met 900 miljoen euro werd Chikan volledig gerestaureerd, en dan ook echt gerestaureerd zoals we dat in Europa doen. Zoveel mogelijk intact laten, en herstellen en conserveren voor de toekomst. Maar ze hebben het nog veel grootser aangepakt door tal van geweldige historische voorstellingen in binnen- en buitentheaters te realiseren. Dagelijks worden tienduizenden bezoekers van Chikan meegenomen in het verhaal van de stad die zo verweven is met migratie- en terugkeergeschiedenis.
Verbondenheid
Als enige Europeanen woonden wij vanavond temidden van 5.000 Chinese toeristen een spectaculaire voorstelling bij van een half uurtje. De voorstelling zelf was werkelijk sensationeel, met een meeslepend verhaal over migratie en terugkeer, acrobatiek, licht- water- en vuur-show, vuurwerk, dans, alles. Maar minstens zo bijzonder was om onderdeel te zijn van dit enorme publiek, mensen die allemaal werden geroerd door de theatrale voorstelling. We ervoeren een wonderlijke verbondenheid.
Foto’s van de dag
Lunch mee voor in de bus
Goed gemaakt, heel lekker!
Jaaaaaa! De fietsen mogen mee.
Laatste blikken op Shenzhen, geweldige stad! We zullen je missen…
Met de lange afstandbus via de Shenzhen Expressway over de brede monding van de Parelrivier. Op de fiets is dit niet toegestaan (en natuurlijk ook superonveilig)
We zijn weer terug in Kaiping! De eerste zogeheten “Diaolou’s”.
We verblijven in Chikan. De fietsen mogen niet mee en blijven veilig achter bij de stads-entree.
Vanuit de shuttle naar het hotel: een dubbeldekkertram! In alle kleuren blijkt later, en steeds helemaal vol met (Chinese) toeristen.
Aankomst bij hotel, in authentiek gebouw.
Chikan verkennen!
Het resultaat van de goede raad op de vorige foto!
Begeleid door bombastische klassieke muziek gaat de brug dicht…
…en de tram eroverheen.
Oude pakhuizen.
Kleurrijk versierde, opgeknapte straten.
De biblibliotheek van de Guan-clan, gefinancierd door ou-Chikanse migranten (lees onderstaand)…
…aan de Di Xi road.
Directeuren van de bibliotheek sinds de heropening.
Publiek in afwachting van een voorstelling, die wij niet afwachtten. Je kunt immers niet alles tegelijk doen.
Klein openluchttheater.
Paris Grand hotel: in 1934 het meest luxueuze hotel van Chikan, geopend door Situ Youzi van de Situ-clan. De architectuur is een prachtige mengeling van Chinese en Europese elementen.
Oud pandjeshuis. Aan het plafond hangen nu de zogeheten pandbeleningsovereenomsten. We weten natuurlijk niet of het woekerrente-leninkje tijdig is afgelost, of dat dat de beleende gouden trouwring na de beleningsperiode door de pandjesbaas is omgesmolten.
Chikan by night.
In de rij voor de “Vuurwerkshow”. Bij de hotelkamer inbegrepen. Nog geen idee wat ons te wachten stond.
We zijn binnen! Op het laatst een sprintje getrokken samen met anderen, want de toegangsdeuren gingen één voor één dicht.
Het voorprogramma…
…met een clown die knuffels in het publiek gooit.
En toen begon de echte show…
Het verhaal konden we niet helemaal volgen…
Maar de show was spectaculair! Hier: ‘Lucht’
Aarde
Water
Vuur
Einde.
7 gedachten bij "5. Fietsbus, familieclans en verbondenheid"
Prachtig om te zien en te lezen, Ageeth en Henk! Zoals jullie cultuur overbruggen, ik geniet daarvan. En nog een paar weken te gaan. Dat verheugt me zeer.
Hartelijke groet van Peter.
Geweldig, wilde hartjes zetten,maar dat staat de pagina niet toe,mens, wat maken jullie mooie inkijkjes. Heerlijk genieten, wat kunnen we opgelucht adem halen dat de fietsen meemochten….
Wat heerlijk weer om jullie belevenissen te lezen. Ik dobber met mijn zeilbootje op de Adriatische zee. Ver weg van robots en drones. Zelfs zonder tv en sporadisch internet 🙂 Dan besef je des te meer hoe groot de verschillen zijn en in wat voor een andere wereld jullie je nu bevinden. Veel plezier!!
Beste Ageeth en Henk, wat sofar al weer een geweldige reis in dit lijkt wel sprookjesland. Ervaren jullie geen enorme controle en regeldruk, waarin wij niet ontkomen te geloven als we onze media volgen. Boeken Juno en Jurgen zich vrij in hun doen en laten.
Ik had onderhand alweer 20 jaar geleden 8n de pre Xi periode al servers van de overheid staan op mijn bedrijf waar alle e verkeer over liep, dus gecontroleerd. In het dagelijkse leven, ervoor ik het niet, op een maandelijkse controle thuis van de vreemdelingen polite, die mijn verblijfsvergunning kwam controleren. Mijn medewerkers voelden zich wel vrij, maar vertrouwen niemand, voortkomend uit Mao tijd dat ze elkaar delen verraden. Dit ging zover dat ze niet wilden dat anderen hun adres kenden en soms had personeel een andere naam op kantoor dan hun eigenlijke om die reden. Klinkt heel weird nu ik het schrijft, zo ervoor ik het toen niet. We gingen wel samen naar Karaoke en hadden dan enorme lol, dat weer wel. Normaal was de sfeer ontspannen. Ben heel benieuwd hoe Juno en Jurgen de huidige tijd ervaren. Is de bus clientele 8n Nederland of zelfs Europa niet te vergelijken met de Chinese.
Fijne eerste fietstocht zo, jullie zullen het gemist hebben.
Beste Gerbrand, er is controle maar geen regeldruk. De burocratische handelingen als vernieuwen van rijbewijs of visa gaan binnen een paar dagen (in NL duurde het meer dan 1 jaar om mijn huwelijk met een niet-Schengen burger in te schijven). Eén keer per jaar komt het buurtcomitee controleren of ik nog steeds op het opgegeven adres woon maar ik voel mij vrij in doen en laten.
De vele camera’s worden overwegend als positief ervaren; er is vrijwel geen diefstal en criminaliteit; vrouwen zijn ook midden in de nacht veilig, telefoons of fietsen onbeheerd achterlaten zijn er uren later nog steeds. Online bestellers laten hun scooters met draaiende motor en goederen voor de volgende klanten 1 minuut of langer onbeheerd achter als ze een bestelling afleveren zonder dat iemand daar misbruik van maakt. Vroeger was dat anders; daarom zijn ramen van oudere woningen allemaal voorzien van tralies.
Ik denk dat informatie over iemands mening makkelijker te vinden is dmv zijn/haar sociale media berichten dan met andere methodes, dit geldt zowel in China als in de rest van de wereld. Men is niet bang om met mij over politiek te praten.
De 40+ jarigen die nog echte armoede hebben gekend zijn in het algemeen tevreden met hun huidige levensstandaard. De meeste mensen zijn niet geïnteresseerd in politiek, al hebben zij door de staatsmedia niet een werkelijk beeld van de wereldpolitiek. Vergeet niet dat het besteedbaar inkomen in de laatste tientallen jaren enorm is toegenomen. Net als in NL zijn veel mensen met name in de grote steden die kort na 1998 huizen kochten (toen de huizen van staats naar prive eigendom gingen) nu op papier [Euro] miljonair. En dankzij de langdurige grote economische groei zijn er ook veel miljonairs niet alleen op papier (Shenzhen met ca evenveel inwoners als NL heeft 132 miljardairs, bijna 10x meer dan NL). Echter na Covid en door het Amerikaanse importheffingen beleid gaat het voor de vele export afhankelijke bedrijven slecht wat ook weerslag heeft op lokale bedrijven als restaurants, toerisme en vastgoed.
Prachtig om te zien en te lezen, Ageeth en Henk! Zoals jullie cultuur overbruggen, ik geniet daarvan. En nog een paar weken te gaan. Dat verheugt me zeer.
Hartelijke groet van Peter.
Wat een prachtige open lucht museum stad !!
Geweldig, wilde hartjes zetten,maar dat staat de pagina niet toe,mens, wat maken jullie mooie inkijkjes. Heerlijk genieten, wat kunnen we opgelucht adem halen dat de fietsen meemochten….
Wat heerlijk weer om jullie belevenissen te lezen. Ik dobber met mijn zeilbootje op de Adriatische zee. Ver weg van robots en drones. Zelfs zonder tv en sporadisch internet 🙂 Dan besef je des te meer hoe groot de verschillen zijn en in wat voor een andere wereld jullie je nu bevinden. Veel plezier!!
Beste Ageeth en Henk, wat sofar al weer een geweldige reis in dit lijkt wel sprookjesland. Ervaren jullie geen enorme controle en regeldruk, waarin wij niet ontkomen te geloven als we onze media volgen. Boeken Juno en Jurgen zich vrij in hun doen en laten.
Ik had onderhand alweer 20 jaar geleden 8n de pre Xi periode al servers van de overheid staan op mijn bedrijf waar alle e verkeer over liep, dus gecontroleerd. In het dagelijkse leven, ervoor ik het niet, op een maandelijkse controle thuis van de vreemdelingen polite, die mijn verblijfsvergunning kwam controleren. Mijn medewerkers voelden zich wel vrij, maar vertrouwen niemand, voortkomend uit Mao tijd dat ze elkaar delen verraden. Dit ging zover dat ze niet wilden dat anderen hun adres kenden en soms had personeel een andere naam op kantoor dan hun eigenlijke om die reden. Klinkt heel weird nu ik het schrijft, zo ervoor ik het toen niet. We gingen wel samen naar Karaoke en hadden dan enorme lol, dat weer wel. Normaal was de sfeer ontspannen. Ben heel benieuwd hoe Juno en Jurgen de huidige tijd ervaren. Is de bus clientele 8n Nederland of zelfs Europa niet te vergelijken met de Chinese.
Fijne eerste fietstocht zo, jullie zullen het gemist hebben.
Beste Gerbrand, er is controle maar geen regeldruk. De burocratische handelingen als vernieuwen van rijbewijs of visa gaan binnen een paar dagen (in NL duurde het meer dan 1 jaar om mijn huwelijk met een niet-Schengen burger in te schijven). Eén keer per jaar komt het buurtcomitee controleren of ik nog steeds op het opgegeven adres woon maar ik voel mij vrij in doen en laten.
De vele camera’s worden overwegend als positief ervaren; er is vrijwel geen diefstal en criminaliteit; vrouwen zijn ook midden in de nacht veilig, telefoons of fietsen onbeheerd achterlaten zijn er uren later nog steeds. Online bestellers laten hun scooters met draaiende motor en goederen voor de volgende klanten 1 minuut of langer onbeheerd achter als ze een bestelling afleveren zonder dat iemand daar misbruik van maakt. Vroeger was dat anders; daarom zijn ramen van oudere woningen allemaal voorzien van tralies.
Ik denk dat informatie over iemands mening makkelijker te vinden is dmv zijn/haar sociale media berichten dan met andere methodes, dit geldt zowel in China als in de rest van de wereld. Men is niet bang om met mij over politiek te praten.
De 40+ jarigen die nog echte armoede hebben gekend zijn in het algemeen tevreden met hun huidige levensstandaard. De meeste mensen zijn niet geïnteresseerd in politiek, al hebben zij door de staatsmedia niet een werkelijk beeld van de wereldpolitiek. Vergeet niet dat het besteedbaar inkomen in de laatste tientallen jaren enorm is toegenomen. Net als in NL zijn veel mensen met name in de grote steden die kort na 1998 huizen kochten (toen de huizen van staats naar prive eigendom gingen) nu op papier [Euro] miljonair. En dankzij de langdurige grote economische groei zijn er ook veel miljonairs niet alleen op papier (Shenzhen met ca evenveel inwoners als NL heeft 132 miljardairs, bijna 10x meer dan NL). Echter na Covid en door het Amerikaanse importheffingen beleid gaat het voor de vele export afhankelijke bedrijven slecht wat ook weerslag heeft op lokale bedrijven als restaurants, toerisme en vastgoed.
Elk nadeel heb z’n voordeel zei Cruijff al. Weinig diefstal van fietsen en ’s nachts veilig over straat kunnen lopen is wel aantrekkelijk.