Onze route voerde vandaag langs een fraai museum in het stadje Hepu. Dat ligt nu twintig kilometer landinwaarts, maar 2000 jaar geleden lag het nog aan zee en was het een bloeiende internationale zeehavenstad. In de loop der eeuwen was die havenhistorie totaal in de vergetelheid geraakt, totdat men in 1958 bij de aanleg van een weg op oude grafmonumenten stuitte. Uiteindelijk werden duizenden graven blootgelegd, en een enorme hoeveelheid daarmee samenhangende gebruiks- en siervoorwerpen. De twee belangrijkste gemetselde graven zijn nu onderdeel van het museumterrein. In het museumgebouw tal van fraaie oude voorwerpen die in de loop van de tijd zijn gevonden in en bij de graven.
Kamelenkaravaans
De interesse voor de betekenis van de stad Hepu voor handelsgeschiedenis kreeg in 1987 een flinke boost. De Japanse televisie zond een documentairereeks uit over de Zijderoutes, de handelsroutes tussen China en andere ontwikkelde plekken zoals India, Turkije, Italie in de periode van 200 voor Christus tot 1400 na Christus. De documentaires werden wereldwijd een grote hit. Vernieuwend was daarbij de aandacht voor de zijderoutes over zee. Handel tussen China en de rest van de wereld vond niet alleen plaats met kamelenkaravaans tussen handelssteden op het land, maar ook per schip tussen havensteden.
Geen navigatie
In Hepu ging men koortsachtig aan het werk om alle opgegraven graven en ‘artefacten’ (door mensen gemaakte voorwerpen) betekenis te kunnen geven in het kader van Hepu als centrum voor de maritieme zijderoutes. Inmiddels wordt Hepu wereldwijd erkend als bakermat van de maritieme zijderoutes. De eerste beschreven handelsroutes van 2200 jaar geleden startten allemaal in Hepu. Interessant puntje: de maritieme routes liepen op zichtafstand van de kust. Er kon nog niet genavigeerd worden op volle zee, het instrumentarium daarvoor werd pas vele eeuwen later ontwikkeld.
Zijde en glas
Als Europeaan is het natuurlijk het leukste om in dit Chinese museum Italiaanse glasvoorwerpen te zien. Romeinse dames vonden de Chinese zijden stoffen helemaal geweldig. De Chinezen ruilden dat graag tegen het fraaie glasblaaswerk waar Italië in die tijd de show mee stal.
Oneindig veel meer
Over de historische betekenis van de zijderoutes is natuurlijk nog oneindig veel meer te vertellen, maar dat doen we hier niet. Ten eerste omdat we er zelf ook maar een klein beetje van weten, ten tweede omdat je desgewenst zelf geweldige boeken over deze materie kunt lezen (of gewoon beginnen met googelen en wikipedia lezen), en ten derde omdat we het ook nog even willen hebben over ‘buurtcomités’.
Laagste bestuurslaag
‘Buurtcomité’ (in steden) of ‘dorpscomité’ (in dorpen) klinkt een beetje als buurtvereniging of dorpsvereniging in Nederland. Maar dat is het niet. In Nederland zijn dit soort verenigingen burgerinitiatieven; vrijwilligersorganisaties voor belangenbehartiging en welzijnsbevordering in de eigen omgeving. In China zijn deze comités de laagste bestuurslaag van de overheid. Ze zijn bedacht bij de oprichting van de Volksrepubliek China in 1949 en zijn bedoeld als directe schakel tussen overheid en burgers, voor de uitvoering van sociaal beleid, handhaven openbare orde, oplossen burengeschillen, en ook (let op!) het in de gaten houden van de bevolking namens de overheid én namens de meerderheid van de burgers.
Vrijwilligerswerk
Elk comité heeft een eigen bescheiden kantoor (zie ook op onze routefoto, we kwamen vandaag langs zo’n ‘villagers committee’), en naast betaalde medewerkers zijn er in de comités natuurlijk ook veel vrijwilligers actief die graag bijdragen aan een fijne buurt of een fijn dorp. Jurgen schreef in een eerder commentaar ook al iets over het comité in de buurt waar hij woont. Ach, gewoon leuk, om een beetje beeld te hebben van de basale organisatie van de Chinese samenleving.
Foto’s van de dag
Prachtige artistieke weergave van één van onze foto’s (eergisteren, verhaal nummer 13) door Yonne. Dankjewel Yonne, voor het toesturen!
Af en toe zien we nog een waterbuffel onderweg. Ze zijn een curiositeit geworden en worden niet meer ingezet als werkdieren in de landbouw; verdrongen door mechanische werktuigen.
Met jonkie!
De Wenchang-pagode in Hepu is gebouwd in 1613, tijdens de Ming-dynastie. De naam Wenchang verwijst naar Wenchang, een figuur die in de Chinese traditie verbonden is met literatuur, geleerdheid en academisch succes. Pagodes met deze naam werden vaak opgericht met de wens om de intellectuele ontwikkeling en het succes van kandidaten voor de ambtenarenexamens te bevorderen.
Kinderklasjes. Best jong voor een museum over graven uit de tijd van de Han dynastie (206 v.Chr. – 220 n.Chr.) en de maritieme zijderoute. Wel heel gezellig, zoveel kleuters op het museumterrein!
Graftombe nr. 1…
…en graftombe nr 2.
“Experts zijn van mening dat de constructiemethode met gewelfde consoles behoort tot het Romeinse systeem van bakstenen en stenen gewelven, een techniek die van overzee kwam en waarschijnlijk via de Maritieme Zijderoute werd geïntroduceerd.”
Let op de vaarroutes vlak langs de kust.
Onze laatste 15 km ging door prachtige natuur.
Er wordt flink gebouwd in China. Niet zozeer meer het grote projectontwikkelaarswerk, maar heel veel kleinschalige individuele bouwprojecten.
Dag 15 – van Beihai naar Nali: 64 km.
2 gedachten bij "15. Zijderoutes en buurtcomités"
Interessante tocht, ik heb weer veel geleerd. Zo te zien komen jullie veel opgewekte mensen tegen. Wat zijn dat voor schelpen waar in de binnenkant schepen zijn uitgestoken?
Interessante tocht, ik heb weer veel geleerd. Zo te zien komen jullie veel opgewekte mensen tegen. Wat zijn dat voor schelpen waar in de binnenkant schepen zijn uitgestoken?
Heel boeiend om ook meer zicht te krijgen op de samenleving en de achtergronden. Dank !