Acht kilometer fietsten we vandaag; dat was niet volgens plan. Het doel was namelijk nul fietskilometers, omdat we een best-wel-verdiende rustdag hadden ingelast. Appartementje aan zee geboekt voor maar liefst twee nachten. Tot halverwege de middag genoten we van heel weinig doen, uitzicht vanaf 23e verdieping over zee, airco, Volkskrant en enkele hoofdstukken uit het boek (2026) van VRT-journalist Tom van de Weghe, ‘Terug naar China’. Aanrader, dat boek! Later vast nog wel meer daarover.
Zeefietspad
We waren van plan om in de loop van de dag per taxi (‘Didi’, de Chinese Uber) naar de oude centrumstraat van onze huidige stee Beihai (1 miljoen inwoners) te gaan. Maar we kwamen erachter dat er vlakbij ons appartementencomplex een fiets/wandel-pad van anderhalve kilometer zou moeten liggen, in zee, op palen! Richting oude centrum notabene. Dat leek toch wel zeer de moeite waard om de fietsen ook vandaag weer voor van stal te halen. Het bleek helemaal te kloppen: een prima en volstrekt surrealistisch fietspad, onze eerste zee-fietspad-ervaring.
Verdienmodel
Het zeefietspad markeerde het contrast van de armoede van (velen van?) de Beihaise bevolking enerzijds en de recente toeristen-boom anderzijds. Op het strand en op zee ploeterden vrouwen respectievelijk mannen voor hun schamele inkomen uit, eh, ja, wat deden ze nou precies? Gemini vertelt ons dat van oudsher, meer dan 2000 jaar, de oogst van ‘wilde parels’ uit ‘wilde oesters’ een belangrijk verdienmodel is in de baai van Beihai, een baai in de Zuid-Chinese zee. En ook dat hier al sinds 1958 succesvol ‘kunstparels’ in oesters worden gekweekt, de eerste in China.
Techbro’s
Groeven de vrouwen bij deze lage waterstand (eb) naar oesters in de bodem? Waren de mannen in het ondiepe water (ze konden ruimschoots staan) oesters aan het hakken, die zij vervolgens verzamelden op hun eigen vlotje? En waren dat dan wilde parels, of toch juist kweekparels? Waren de bootjes verderop op zee van vissermannen/oesterkwekers die bezig waren met dagelijkse verzorging van de aanstaande ‘kunst-parel-oogst’ die na 1 tot 3 jaar zou moeten kunnen plaatsvinden (zegt Gemini)? We fietsten er slechts even langs en er overheen, en precies weten we het natuurlijk niet. Maar ja, zonder makkelijk toegankelijk AI hadden we er natuurlijk helemaal geen idee van gehad, met dank dus aan de handige zoekmogelijkheden van de verschillende techbro’s en het open E-sim- internet van China dat inmiddels voor toeristen zoals wij geen enkele website meer censureert.
Benidorm
De harde bikkelaars bij en in zee hebben waarschijnlijk niets aan de toeristenstroom waarvoor in de afgelopen (pak ‘m beet) twintig jaar enorme ‘Benidormse’ appartementencomplexen uit de grond zijn gestampt. Projectontwikkeling is nou eenmaal een andere, en meestal veel lucratievere, tak van sport dan parelploeterij. En ook het zeefietspad zelf getuigt van nieuw geld dat tegen plinten klotst, zo fraai is het pad ontworpen en aangelegd.
Publieke armoede
In het oude centrum kwamen nog weer een paar contrasten fraai tot uitdrukking. De panden dateren uit eind 19e en begin 20e eeuw: mooie goed bewaarde oude architectuur. Maar allemaal in erbarmelijke staat. Deze stad moet wel aan grote ‘publieke armoede’ lijden, ondanks bijvoorbeeld het prestige-zeefietspad. Ze hebben zelf nog geen enkel zichtbaar initiatief kunnen nemen om de architectonische parels van de stad een beetje op te knappen en te conserveren. Maar wat er intussen wel is gebeurd, is dat op de begane gronden van alle panden commerciele toeristenwinkels zijn gevestigd. De meeste mensen die voor een zaak stonden om ons proberen naar binnen te praten leken ons overigens geen eigenaar/ondernemers, maar personeel-met-scooter. Maar ja. Waarom wel zo’n enorme toeristencommercie, en geen enkele aandacht voor de prachtige panden waarvoor de toeristen dit centrum komen bezoeken?!…
Foto’s van de dag
Fietsen over het zeefietspad…
…op weg naar naar de ‘Oude straat’ van Beihai…
…is er genoeg te zien!
Old street, Oude straat, in Beihai.
Christelijke kerk.
Kleine tempel in zijsteeg.
5 gedachten bij "14. Pareltjes"
Beste Henk en Ageeth,
Knettergoed verhaal en bijpassende foto’s. Contrasten zijn (helaas) van alle tijden en plaatsen, maar jullie brengen dit heel fraai en zelfs wat relativerend over het voetlicht. Of vergis ik mij en zijn er beelden of situaties die zelfs bij jullie als ervaren Chinareizigers diep kunnen raken? En diep raken heeft allerlei verschijningsvormen en ik snap dat niet alles gedeeld kan worden.
Sluit me helemaal aan bij een bovenstaande reactie van Frans… Hier en daar ook zeer pijnlijke contrasten. China blijft mysterieus voor me….Goeie reis, be safe.
Beste Henk en Ageeth,
Knettergoed verhaal en bijpassende foto’s. Contrasten zijn (helaas) van alle tijden en plaatsen, maar jullie brengen dit heel fraai en zelfs wat relativerend over het voetlicht. Of vergis ik mij en zijn er beelden of situaties die zelfs bij jullie als ervaren Chinareizigers diep kunnen raken? En diep raken heeft allerlei verschijningsvormen en ik snap dat niet alles gedeeld kan worden.
Wat een leuke verhalen en (vooral ook vandaag!) bijzonder sfeervolle foto’s! Goede reis verder!
Sluit me helemaal aan bij een bovenstaande reactie van Frans… Hier en daar ook zeer pijnlijke contrasten. China blijft mysterieus voor me….Goeie reis, be safe.
Apart al die mensen zoekend in het zand…
Fijn zo’n rustig dagje op de fiets, terwijl er als lezer heel veel gebeurd op deze dag.
Met dank