Deep Seek en Didi

We zitten nu drie nachten in een hotel in Chaozhou. Heerlijk, twee dagen niet fietsen en vanuit dit driedaagse thuishonk twee steden bekijken, Meizhou en Chaozhou zelf met natuurlijk de beroemde Guangji brug uit 1107 over de Hán-rivier. We kozen dit specifieke hotel omdat het vlakbij het treinstation richting Meizhou zou liggen. Gisteravond gingen we al even een kijkje nemen bij het station, zodat we vanochtend makkelijk de weg zouden kunnen vinden voor ons voorgenomen bezoek per trein aan Meizhou. Het station bleek maar 200 meter lopen te zijn. Maar het grote stationsplein was leeg. Er was vrijwel niemand. Het stationsgebouw was donker en onverlicht, er groeide onkruid op de traptreden, en alle toegangen tot het vrij nieuwe stationsgebouw bleken hermetisch gesloten te zijn. Dit grote station was volledig buiten gebruik!

Deep Seek: ondiep gestrand

We hadden de Chinese AI-app Deep Seek geraadpleegd om na te gaan waar de trein naar Meizhou vanuit Chaozhou zou vertrekken. Nou, daar klopte dus niks van! Ellendige Chinese pruts-app! (We hebben het overigens niet geprobeerd met ChatGPT, en we hebben ook niet diepgaand nagegaan of we misschien een onhandigheid hebben begaan in onze vraagstelling aan Deep Seek. Maar dat alles terzijde. Stomme App!). Eventjes waren we uit het veld geslagen, maar korte tijd later stonden we alweer prima in het veld. Daarover zometeen meer. Eerst even over het zoeken naar waarheden.

Culturele revolutie

Op de site van ons hotel staat dat het hotel vlakbij het railway station Chaozhou ligt. We weten nu dat dat halve informatie is. Want het station in Chaozhou waar de trein naar Meizhou vertrekt, heet Railway Station Chaoshan. Zo’n Deep Seek kan, net als ChatGPT, niks anders dan het internet afstruinen als je een vraag stelt. En als onduidelijke of foute informatie sterk komt bovendrijven, dan interpreteert zo’n AI-app dat als een waarheid. Voor reisinformatie raadplegen we overigens vaak wel meerdere informatiebronnen. Zo lazen we eergisteren bijvoorbeeld in de kort voor onze reis aangeschafte digitale versie van de good old Lonely Planet- reisgids China (nieuwste editie, december 2021, superoud dus eigenlijk) over het bestaan het Museum van de Culturele Revolutie. Dat is het enige museum in heel China dat eer geeft aan de 5 miljoen dodelijke slachtoffers van de verschrikkingen van die ‘Culturele Revolutie’. Dit bijzondere museum ligt richting Shantou, aldus Lonely Planet, slechts 25 kilometer verderop. Daar wilden we dus graag heen! Voor de zekerheid keken we ook nog even op (Engelstalige) Wikipedia. Daar wordt gemeld dat het betreffende museum sinds april 2016 definitief gesloten is. Huh? Wat jammer!

Wat is waarheid?

Daarom ook voor alle zekerheid nog maar even Deep Seek geraadpleegd.

Wij stelden de vraag: “Klopt het dat het Culturele Revolutie Museum in Shantou is opgeheven?”. De reactie van Deep Seek luidde: “Sorry, that’s beyond my current scope. Let’s talk about something else”. Nou hadden wij helemaal geen zin om met Deep Seek over iets anders te gaan praten, maar dit hilarisch-ontwijkende antwoord is uiteraard regelrechte censuur vanuit Deep Seek, aangestuurd door de Chinese overheid. Die Culturele Revolutie (zie, zo je wilt, zelf ook Wikipedia) is een schande voor de geschiedenis (rond 1970) van China. Dus moet dat stukje geschiedenis zoveel mogelijk worden uitgewist, vindt hoogstwaarschijnlijk de overheid. Deep Seek kent het zogenaamd dus niet, ‘laten we toch vooral gezellig over iets anders praten’. Maar evengoed valt de Lonely Planet door de waarheidsmand. Van hun redactie is er blijkbaar niemand na april 2016 nog aan de deur van dat museum geweest, zodat ze in hun editie dec. 2021 doodleuk nog steeds China-gangers enthousiast maken voor een museumbezoekje. Kortom: voor waarheid moet je altijd goed laveren tussen enerzijds elegant-botte ontkenningen zoals bijvoorbeeld van de Chinese overheid (of natuurlijk van Trumperige of Poetineske machthebbers) en anderzijds gemakzuchtige slonzigheid (zoals in dit geval van Lonely Planet). Op Wikipedia kun je overigens wél vertrouwen. Als je wilt weten waarom, vraag het aan bijvoorbeeld ChatGPT.

Digitale ingewikkeldheden

Onze gereserveerde (vroege) trein van vanochtend vertrok dus van een heel ander station, veertien kilometer verderop. Daarom gooiden we de planning om. Vandaag in de stad Chaozhou blijven waar we toch al in het hotel zitten. Treintickets annuleren en geld zelfs gedeeltelijk terugkrijgen (Ageeth is enorm vaardig met digitale ingewikkeldheden). Mórgen naar Meizhou. Voor vandaag was dan nog wel even de kwestie: hoe komen we in het oude stadscentrum van Chaozhou, acht kilometer verderop, en hoe komen we morgen op tijd op het station? Fietsen hebben we notabene eventjes geen zin in, voor een metronet is deze stad van drie miljoen mensen kennelijk te arm, en de bus is gedoe en traag.

Didi en Ageeth

Ah, zou dit dan de uitnodiging van het universum zijn om Didi, de Chinese variant van het taxi-achtige Uber, te gaan uitproberen?! Ja! Ageeth zag kans om de vrijwel volledig Chinese Didi-app te installeren, inclusief uiteraard weer paspoort-identificatie en koppeling aan creditkaart en Alipay. Tot Henks verbijstering had Ageeth dat allemaal in no time voor mekaar, en voor we het wisten zoefden we door de stad. We hadden in totaal vier Didi-ritjes, waarvan eentje in een heerlijk rijdende BYD. Het systeem functioneerde ongelooflijk soepel en bleek net zo goedkoop als ons al door meerdere mensen was verteld. We hadden vier ritten, de kortste 1,5 kilometer, de langste 8 kilometer. Steeds was de auto er binnen 2 minuten. De duurste rit kostte 2,5 euro. Alle vier de chauffeurs reden voorbeeldig en waren beleefd en overigens vrij zwijgzaam. Je hoeft met hen ook niet te praten over bestemming en ritprijs, want dat heb je zelf vooraf al in de app geregeld. Hulde voor het Didi-systeem. Geen enkel probleem dus om morgen op tijd op het ver weg gelegen station richting Meizhou te kunnen komen!

Foto’s van de dag

Het bestaat hier nog! Zouden ze die plastic huishoudspullen in China ook op Party’s verkopen, of juist alleen in winkels?! (Foto genomen vanuit onze eerste Didi.)

Dè toeristenstraat van Chaozhou. Vandaag bijna zonder toeristen overigens.

De toeristenstraat heet Paifangstraat. ‘Paifang’ is een monumentale Chinese boog of poort, vaak als een herinnering aan een belangrijke persoon of gebeurtenis.

Bedelaars zien we niet veel op onze reis.

De pontonbrug van Chaozhou. De eerste versie lag er al in het jaar 1107. ’s Nachts wordt het middengedeelte, dat op 16 bootjes ligt, weggevaren, zodat op de rivier nachtelijke scheepvaart mogelijk is.

Ijzeren waterbuffel.

Eindelijk! Voor het eerst deze vakantie gegeten in een vegetarisch restaurant. Een boedhistisch restaurant bij een tempel. Het was héérlijk, vonden zowel de vegetariër als de niet-vegetariër van ons gezelschap.

Ook Henk vond dit zoet-zure vega-gerecht veel lekkerder dan vlees.

En hier dan de Kaiyuan-tempel waar ‘ons’ vegetarische restaurant bij hoort. De tempel is gesticht in 738.

.De duizend-armige Boeddha.

West Lake in Chaozhou. Vrij oninteressant meertje eigenlijk, ondanks de vermelding met Ster in de Lonely Planet.

Waterfietsen.

Zhou Enlai, 1927.

Past prima.

Benieuwd naar het door Lonely Planet beloofde uitzicht.

Phoenix.

Dit was het uitzicht. Dat viel niet mee. Ook hier was de redactie van de Lonely Planet al jaren niet meer geweest….