Vanavond vliegen we naar Lijiang. Op onnavolgbare wijze heeft Ageeth kosteloze toegang tot de vliegveld- VIP-lounge van onze Chinese budget-airliner kunnen regelen. We hebben het geluk dat we daar extra lang VIP mogen zijn, omdat het vliegtuig bijna drie uur later zal vertrekken dan de bedoeling was. Iets van ‘elk nadeel hep ze voordeel’. In alle rust timmeren we als ware VIPs dus deze speciale VIP-bijdrage in elkaar.
Rugtas-reisje
Vanochtend hebben we in alle vertrouwen (even afkloppen op het VIP-burootje) onze fietsen en fietstassen achtergelaten in het kantoor van onze Nanningse accommodatie, waar we over zes dagen een tweede keer zullen verblijven. De komende dagen reizen we met de kleine rugtasjes die we ook van thuis hadden meegenomen. De middag brachten we door met drie toeristische kwesties: een airconditioned rijtoer door de stad, een kort bezoek aan het busstation, en een lang bezoek aan het museum.
Airco stadstoer
De stads-airco-toer bestond uit drie lange riante EV-Didi-taxi-ritten, van appartement via busstation en museum naar vliegveld. Lange ritten, omdat deze acht-miljoens-stad Nanning heel ruim opgezet is. Meerdere stadscentra die er allemaal evenwichtig en goed gepland uitzien, en vooral ook heel veel grote parken en groene rivieroevers in de stad. Didi-ritten zijn dan (ook) een ideale manier om op ontspannen wijze een beeld van deze immense agglomeratie te krijgen.
Regeren is vooruitzien
Het bezoekje aan het busstation was voor tickets op 26 oktober. Dan stappen we ’s middag weliswaar weer op de fiets, maar we maken ’s morgens dan eerst nog een busreis van 150 kilometer naar mooi gebied en omdat we anders wel heel hard moeten fietsen om tijdig Hanoi te halen. Regeren is nu eenmaal vooruitzien, ook als fietsers. Bovendien kunnen we als buitenlanders onze bustickets niet online kopen, omdat onze paspoorten handmatig moeten worden ingescand door de busbalie-medewerker. Fietsen zullen weer onderin die bus meegaan.
Etnische minderheden
‘Het museum’ betrof het Guangxi Nationaliteiten Museum. Nanning is de hoofdstad van de zuidelijke provincie Guangxi. Bijzonderheid in deze provincie is dat maar liefst 39 procent van de 57 miljoen inwoners tot een van de 12 in Guangxi geregisteerde etnische minderheden behoort. Landelijk is dat voor China ongeveer 10 procent. Anders dan je misschien zou verwachten geeft China veel positieve aandacht aan etnische minderheden. Zij zijn altijd vrijgesteld geweest van de eenkindpolitiek, zijn oververtegenwoordigd in de burgervertegenwoordigingen in de landelijke politiek, en worden met extra geld voor onder meer onderwijs gestimuleerd om ontwikkelingsachterstanden in te halen.
Ronkende harmonie
Het Nationaliteiten Museum is een enorm eerbetoon aan de ‘veelkleurigheid’ van Guangxi, met prachtig mooi ingerichte zalen vol aandacht voor alle historische aspecten van de oorspronkelijke bevolkingsgroepen in deze provincie, die ongeveer 7 keer zo groot is als Nederland. Overigens zijn de toelichtende teksten in het museum, over bijvoorbeeld de harmonie tussen alle bevolkingsgroepen en over de enorme positieve bijdrage aan de samenleving van al die minderheden, hier en daar ietsje ‘ronkender’ dan we dat in Nederland zouden doen. Desondanks menen we te interpreteren dat China echt het beste voor heeft met ook alle inwoners die niet tot de 90 procent ‘Han-Chinezen’ behoren.
Habbekrats
In het museum hadden we een onverwachte bijzondere ontmoeting met… Nederlandse fietsers! Martine en Peter zijn sinds maart op fiets-wereldreis, gewoon gestart vanuit Nederland, en inmiddels dus helemaal ook in Nanning aanbeland. Dat is nog eens wat anders dan die vijf vakantieweekjes van ons! Over één ding bleken we het hartgrondig eens te zijn: waarom fietsen niet nog veel meer Nederlanders in dit geweldig mooie en goed geregelde China?! Geweldig fijn fietsreisland, goede wegen, heerlijk eten en uitstekende accommodaties, en last but not least voor Nederlanders: al dat moois voor slechts een habbekrats!
Foto’s van de dag
Ons prachtige uitzicht vanochtend bij daglicht (8e verdieping) op de Yong-rivier en het Changyou Uitkijkpaviljoen.
In de rivier wordt gezwommen. Tussen de gele lijnen aan de overkant, maar ook daarbuiten, zo zagen we.
We raken al aardig ingeburgerd en herkennen inmiddels het Nixing keramiek (zie blog nummer 16), waar een hele afdeling van het museum aan gewijd is.
En ook de Oude Straat in Beihai kwam ons bekend voor, we liepen er een paar dagen geleden (blog 14) nog doorheen!
Veel museum-informatie over stoffen maken, …
…kleurrijke klederdracht…
…en ‘harmonie’,…
..en ook aandacht voor voorwerpen die iets minder lang geleden voor het eerst werden gebruikt.
Een fotowand laat de vaak aandoenlijke herkomst van alle recentere historische spulletjes in het museum zien.
Natuurlijk uitgebreide informatie over Mao Zedong…
…inclusief Culturele Revolutie Porselein. Ieder zijn smaak.
Deze foto vooral voor het treffende woord ‘sinoboom’.
Bijna kregen we onze bagage niet meer uit de museumkluis…
..totdat de slimme, helpende mevrouw na telefoneren met een helpdesk ontdekte dat we de kluis met de Wechat-app hadden gereserveerd in plaats van de Alipay-app, waardoor openen met Alipay niet mogelijk was.
Onze kluisjes-ervaring was niet echt ontspannen. Maar wel hilarisch.
Ageeth regelde de “VIP-lounge”, waar Henk zijn stukje schrijft. Geen rij voor de beveiligingsincheck, betere ‘wacht’-stoelen, en (op de achtergrond) gratis koffie en lekkernijen. En vluchtinformatie.
Klaar met schrijven, verhuizing naar een relax-zitje bij de boekenkast…
…met (alweer!) onze wereldberoemde Vincent van Gogh!
6 gedachten bij "19. Het voordeel van een nadeel"
Och hemeltje wat een bijzondere ervaringen weer, zucht, heelhuids de dag door…
Ehh … dus die Oigoeren zijn maar zeurpieten? En tegen de tijd dat Tibet is volgepompt met Chinezen worden de rechten van de Tibetanen als minderheid in eigen land weer gerespecteerd?
Beste Ageeth en Henk, wat eer een geweldige dag en wat knap zoals jullie alles geregeld krijgen. Echte werelddreizigers met ervaring. Goede vlucht en prachtige wandelingen.
@Frans, in mijn tijd in China van 1989 t/m 2012, heb ik veel contact gehad met Tibetaanse monniken. Zij waren individueel blij met de komst van de Chinezen. Ze hadden het nog nooit zo goed gehad als volk. Deze monniken hadden enorme armoe ondervonden, waren als kind aan het klooster afgestaan, hadden in afzondering in grotten gewoond, tot ze tot het ware geloof kwamen. Deze monniken waren blij met de vooruitgang en komst Chinezen.
In mijn tijd in China heb ik een periode ook de moslim terreur in China meegemaakt en daar heeft China tegen opgetreden. Wij in het Westen hebben ook gestreden en nog steeds tegen het Islam terrorisme en doen dat nog steeds, wat er allemaal van vinden, het is een antwoord op….. vanaf 2007 heb ik vele Han Chinezen naar die Islam provincie zien verhuizen, omdat er economisch kansen waren in dit totdan wel verarmde deel van China, waar het nu economisch beter gaat en minder onrust. In het Westen hebben wij en vinden we daar nog steeds van alles van. Amerika voert de ene na andere agressie oorlog sinds einde 2de wereld oorlog, miljoenen doden tot gevolg, het blijven onze bondgenoten, zelfs vandaag nog. Wat wil je graag geloven…..
Ik ga maar af op mijn eigen ervaringen en weet dan dat ik liever met Chinezen van doen heb.
@Gerbrand: eigen ervaringen zijn zeker belangrijk, maar kunnen ook volstrekt niet representatief zijn, of – ingewikkelder – geregisseerd zijn. Is het toeval dat alle informatie van mensenrechtenorganisaties diametraal tegenover jouw belevenissen staat? Daarnaast: de ene schending van mensenrechten kan NOOIT worden goed gepraat door een andere, die “minder erg” zou zijn. Tenslotte: ik ga hier geen discussie starten over “fellow travellers” of “nuttige idioten” maar de wereld laat helaas zien dat voor politieke naïviteit geen plaats is.
Het is niet zwart/wit. Ik ben zowel in Tibet als Xinjiang geweest. China probeert hen te integreren in de Chinese = Han cultuur. Daarbij krijgen zij veel materieele ondersteuning zoals mooie ruime woningen. Aan de andere kant worden de kinderen niet meer onderwezen in hun ouders’ taal en cultuur. Vergeet echter niet dat Tibet een feodale staat was met slavernij en de meeste Tibetanen enorm arm waren. Wat is beter vrijheid van China of minder culture vrijheid maar wel een betere welvaart?
Och hemeltje wat een bijzondere ervaringen weer, zucht, heelhuids de dag door…
Ehh … dus die Oigoeren zijn maar zeurpieten? En tegen de tijd dat Tibet is volgepompt met Chinezen worden de rechten van de Tibetanen als minderheid in eigen land weer gerespecteerd?
Beste Ageeth en Henk, wat eer een geweldige dag en wat knap zoals jullie alles geregeld krijgen. Echte werelddreizigers met ervaring. Goede vlucht en prachtige wandelingen.
@Frans, in mijn tijd in China van 1989 t/m 2012, heb ik veel contact gehad met Tibetaanse monniken. Zij waren individueel blij met de komst van de Chinezen. Ze hadden het nog nooit zo goed gehad als volk. Deze monniken hadden enorme armoe ondervonden, waren als kind aan het klooster afgestaan, hadden in afzondering in grotten gewoond, tot ze tot het ware geloof kwamen. Deze monniken waren blij met de vooruitgang en komst Chinezen.
In mijn tijd in China heb ik een periode ook de moslim terreur in China meegemaakt en daar heeft China tegen opgetreden. Wij in het Westen hebben ook gestreden en nog steeds tegen het Islam terrorisme en doen dat nog steeds, wat er allemaal van vinden, het is een antwoord op….. vanaf 2007 heb ik vele Han Chinezen naar die Islam provincie zien verhuizen, omdat er economisch kansen waren in dit totdan wel verarmde deel van China, waar het nu economisch beter gaat en minder onrust. In het Westen hebben wij en vinden we daar nog steeds van alles van. Amerika voert de ene na andere agressie oorlog sinds einde 2de wereld oorlog, miljoenen doden tot gevolg, het blijven onze bondgenoten, zelfs vandaag nog. Wat wil je graag geloven…..
Ik ga maar af op mijn eigen ervaringen en weet dan dat ik liever met Chinezen van doen heb.
Mss iets te gevoelig, maar ervaren jullie nergens repressie?
@Gerbrand: eigen ervaringen zijn zeker belangrijk, maar kunnen ook volstrekt niet representatief zijn, of – ingewikkelder – geregisseerd zijn. Is het toeval dat alle informatie van mensenrechtenorganisaties diametraal tegenover jouw belevenissen staat? Daarnaast: de ene schending van mensenrechten kan NOOIT worden goed gepraat door een andere, die “minder erg” zou zijn. Tenslotte: ik ga hier geen discussie starten over “fellow travellers” of “nuttige idioten” maar de wereld laat helaas zien dat voor politieke naïviteit geen plaats is.
Het is niet zwart/wit. Ik ben zowel in Tibet als Xinjiang geweest. China probeert hen te integreren in de Chinese = Han cultuur. Daarbij krijgen zij veel materieele ondersteuning zoals mooie ruime woningen. Aan de andere kant worden de kinderen niet meer onderwezen in hun ouders’ taal en cultuur. Vergeet echter niet dat Tibet een feodale staat was met slavernij en de meeste Tibetanen enorm arm waren. Wat is beter vrijheid van China of minder culture vrijheid maar wel een betere welvaart?