Zes dagen zijn we nu in China. Drie dagen in hyperwelvarende metropool Shenzhen, een busverplaatsing van 200 kilometer naar Kaiping, een fantastisch verblijf in verrassend Chikan, en twee fietsdagen in een gebied dat je ‘platteland’ zou kunnen noemen. Vandaag reden we trouwens 90 kilometer, terwijl we best over geaccidenteerd terrein fietsten. Hier en daar vallen ons dingetjes op die verschillend zijn tussen Chinese stad en platteland. We noemen er onderstaand een paar.
Bestellingopnemer geskipt
In Shenzen is in de horeca de functie van ‘bestellingopnemer’, vroeger de helft van de taak van ober/serveerster, geheel verdwenen. Ook in Nederland wordt dit al een beetje een trend, maar in Shenzhen heeft het proces zich al geheel voltrokken. Elk tafeltje heeft een QR-code waarmee je op je telefoon de digitale menukaart tevoorschijn tovert waarmee je vervolgens je bestelling plaatst. Enorm handig is natuurlijk dat je het menu dan altijd ook in het Engels krijgt, en zelfs in het Nederlands. Voor digibeten lijkt in Shenzhense restaurants geen plaats. Hangt er wellicht mee samen dat Shenzhen een jonge stad is, met weinig vijftigplussers. Moeilijk is het trouwens niet hoor, dat QR-bestellen. Zelfs voor Henk is het een eitje.

Plaatjesrestaurant
Vandaag hadden we lunch en avondmaaltijd in QR-loze restaurants. Bij de lunch een ‘plaatjesrestaurant’, foto’s van de gerechten met een paar woorden toelichting eronder. De avondmaaltijd hadden we in een zaak met een gewoon (in het Chinees) geschreven menu. In beide restaurants zetten we voor de vertaling Google Lens in.
Verfoeide internetsites
Over Google Lens: ongelooflijk dat onze E-sim-kaarten wél toegang bieden tot tal van sites die voor Chinezen ontoegankelijk zijn gemaakt, waaronder dus Google en bijvoorbeeld Wikipedia. Eerder kon je dit soort verfoeide buitenlandse sites alleen benaderen met de illegale omweg van een zogeheten ‘VPN’- verbinding, een appje op je telefoon waarmee je verbinding kunt maken met het internet in een plaats buiten China. Daar heeft de Chinese internetcensuur geen vat op.
Tweetakt verbannen
Ook opvallend: in Shenzhen zie (en hoor) je geen fossiele tweewielers meer. Alle 7,5 miljoen scooters, motoren, brommers en lichte brommers zijn elektrisch. Fossiel is, in verband met de ernstige vervuiling van natuurlijk vooral de tweetakt-exemplaren, volledig uitgebannen. Op het platteland rijden er nog wel heel wat fossiele tweewielers rond, hoewel ook daar de trendy e-scooters aan een flinke opmars bezig lijken te zijn. Maar er is geen tweewieler fossiel-verbod buiten de metropool-steden zoals Shenzhen, dus de omschakeling naar e-scooters vind vooral plaats omdat ze (inmiddels) beter en goedkoper zijn dan fossielaangedreven exemplaren. Biofietsen zie je in Shenzhen nog vrijwel uitsluitend in de vorm van deelfietsen die je huurt met een app (net als in Nederland de OV-fiets). Er reden onlangs nog wel twee Europeanen op biofietsen in de stad, maar die zijn inmiddels alweer vertrokken.
EV-verleiding
Voor wat betreft vierwielers (auto’s) in Shenzhen: van de ruim 4 miljoen auto’s is een kwart elektrisch of plug-in hybrid. Van alle nieuw verkochte auto’s is maar liefst driekwart elektrisch of PI-hybrid. Shenzhen heeft een eigen subsidieprogramma voor niet-fossiele auto’s. Vooralsnog dus geen fossiel-verbod, maar EV-verleiding.

Spic en span
Shenzhen noemden we al ‘hyperwelvarend’. Dat is op het platteland natuurlijk wel een tandje minder, en soms ook wel twee tandjes. Opmerkelijk waren vandaag de welvaartsverschillen die er naar onze indruk bestonden tussen dorpen en kleine steden waar we doorheen kwamen. In het ene dorp leek iedereen tot welvarende middenklasse te behoren en zag de openbare ruimte er spic en span uit. En in een dorp verderop was het een rommeltje, en er woonden duidelijk veel mensen die het niet breed hadden. We hadden natuurlijk geen idee waar dat soort verschillen vandaan kwamen.
De rit van vandaag vonden we trouwens best pittig. Morgen misschien maar eens wat minder kilometers op het programma zetten!…
Foto’s van de dag

Nog even een fles water gekocht, en weer doorfietsen.


Lychee-boomgaard. 20% van de wereldwijde lycheeproductie komt uit Guangdong, omgeving Maoming.

Vanuit de natuur zagen we Yangxi opdoemen.

Vandaag ongeveer 50 km langs drukke autowegen gefietst, en 40 km op mooie wegen/paden…

…met soms op de achtergrond hoge bergen…

…zoals deze. De bergen maken deel uit van de Ehuangzhang (鹅凰嶂)-bergketen.De hoogste top in dit massief reikt tot 1.337 m.



Onderweg veel verzamelplekken van oesterschelpen. Worden onder andere gebruikt in ecologische bouwmaterialen en verf.

Héél blij dat we in onze riante kamer met prachtig uitzicht waren aangekomen, na 90 km fietsen (voor een prijsje van slechts €25,- inclusief ontbijtbuffet).

Een Hollandse prent in onze hotelkamer!

Dag 7 – van Heshanzhen naar Xu Xi: 90 km.

Knap hoe jullie dagelijks een boeiende beschrijving geven van jullie belevenissen. Met daarbij heel beeldend een weergave van jullie reis. Echt leuk. We kijken er dagelijks naar uit om mee te lezen en te kijken. Bedankt!