Dalen en pieken

Leven in het moment, zo’n dag als vandaag. We plannen een route en we genieten. Zelfs als we niet genieten. 

Verschrikkelijk, zo’n fietstocht

Het dieptepunt van deze dag lag tussen 13 en 15 u. Er was geen andere route dan de drukke snelweg. De zon was verzengend. De hellingen veel pittiger dan waar wij zin in hadden. En als klap op de vuurpijl was de voortdurende tegenwind aangewakkerd tot kracht zes (6!). We zochten troost bij de Familymart, met Airco, late lunch en liters koelvakkoud drinken. Waarom doen we dit ook alweer, al dat gefiets in barre omstandigheden in een ver land?!…

Fantastisch, zo’n fiets-expeditie

Het hoogtepunt van de dag ontstond geleidelijk na de lange late lunchpauze. Als door een wonder was de wind volledig gaan liggen. De zon was in het westen verdwenen achter de bergen (wij rijden zuidwaarts aan de oostkust). Hellingen bleken er nauwelijks meer te zijn in de laatste 15 kilometer.  Rond 17.30 u. fietsten we soepeltjes ons verblijfdorpje binnen, Dawu. Een iconisch en idyllisch dorp. Klein, pretentieloos, gewoon Taiwanees en voor ons buitengewoon bijzonder. Een feest om te mogen verblijven in het eenvoudige en uitstekende pensionnetje dat wordt gerund door twee aimabele dames van onze leeftijd. En met het avondeten in een restaurant maakten we het ons lekker makkelijk. ‘We willen graag hetzelfde als de gasten naast ons’, schreven we in de vertaal-app. De jonge ober moest lachen en serveerde ons binnen tien minuten vijf heerlijke gerechten.

@Carola: dank voor attendering op verkeerde oceaannaam gisteren. Inmiddels aangepast. 

@Jupp en @Pauline: Jackfruit, die vrucht die wij niet (her)kenden! Dankjulliewel!

@Frans Prins: je vroeg eergisteren of Taiwan een korfballand is. Onderweg hebben wij enorm veel sportaccommodaties gezien, vooral atletiekbanen en -baantjes (in alle formaten, en vaak nog ouderwets uitgevoerd in slecht onderhouden sintel-varianten), honkbal/baseball- velden, en basketbalveldjes. Voor zover ons bekend hebben we geen korfbalvelden gezien. Opmerkelijk genoeg hebben we op geen enkele van die fraaie (en soms minder fraaie) accommodaties iemand zien sporten. Taiwan is duidelijk een sportaccommodatie-land. Iets minder duidelijk is of het ook een sportland is.

De Engelstalige Wikipedia geeft uitgebreide informatie over sporten die in Taiwan worden beoefend. Korfbal/Korfball wordt nergens genoemd in dat artikel. Ook interessant in dit artikel is de diplomatiek-wrange zin: “Vanwege politieke redenen en druk van de Volksrepubliek China hebben de organisaties of nationale teams uit Taiwan deelgenomen als ‘Chinees Taipei’ in internationale sportevenementen, zoals de Olympische Spelen”.

@Frans: eereergisteren merkte je op “Kan je iets meer zeggen over de politieke stromingen die wél aansluiting zoeken bij China? Ook ben ik benieuwd naar eventuele restanten (cultuur, architectuur, diplomatieke relaties) van de Japanse kolonisatie van Taiwan van 1895 tot 1945.” Daar hebben we niet zomaar verstand van… Wat Japan betreft is duidelijk dat er nu geen probleem tussen mensen lijkt te zijn. Er zijn zo te zien aardig wat Japanse toeristen in Taiwan, en er zijn ook vrij veel Japanse restaurants. Als we nog ‘culturele restanten’ tegenkomen zullen we dat zeker vermelden!

Foto’s van de dag

Fietspad over de voormalige spoorlijn in Taitung.

Boom vol met Jackfruit (dank voor het antwoord)! Veelgezien.

Rijstvelden, bijna volgroeid.

Vandaag vrijwel de hele dag over de grote weg gereden, met veel verkeer, en een paar keer een flinke klim erin…

…wat resulteerde in prachtige uitzichten over de kustlijn.

Katholiek kerkje in Dawu, met afbeelding van oorspronkelijke bevolking. Vaker gezien.

‘Graag hetzelfde eten als de tafel naast ons’. Nog makkelijker dan plaatjes. Héérlijk gegeten!

Dag 15 Taitung – Dawu 64 km