Verboden Vaticaanstad en opstartblues

Gisteren arriveerden we op het vliegveld bij hoofdstad Taipei en fietsten we naar onze Taipeise verblijfplaats-voor-drie-nachten. Daarover straks meer. Eerst even over vandaag. Want vandaag zagen we alle kunstschatten van het grote vasteland-China, allemaal bij elkaar in het Nationaal Paleismuseum in Taipei! Dat al die Chinese kunst nu in Taiwan te zien is komt niet door een vriendelijke museale kunstuitwisseling of zoiets. Integendeel. Het is een van de grote gevolgen van de, zeg maar, ‘vechtscheiding’ van Vasteland-China en Eiland-Taiwan-China in 1949.

Rusland: altijd een lastige bemoeial

Kort stukje Chinese geschiedenis om de zaak een beetje te kunnen plaatsen. Communist Mao Zedong en Nationalist Chiang Kai-sjek voerden in de jaren na de Tweede Wereldoorlog een burgeroorlog om de macht in China. Samen hadden ze de Japanse bezetters het land uitgegooid, maar daarna kregen de voormalige wapenbroeders het opnieuw met elkaar aan de stok. Het leger van Chiang Kai-sjek leek aan de winnende hand in dit strijdperk. Totdat het communistische Rusland de Chinese communist Mao ging helpen door het leveren van (destijds…) geavanceerde wapens. En, ‘mark our words’, met geavanceerde wapens heb je nou eenmaal de beste kans om te winnen.

Kisten met kunst, duizenden kisten

Al snel kantelde de strijd in de Chinese burgeroorlog. In 1949 zag Chiang Kai-sjek in dat hij zich maar beter uit de voeten kon maken, samen met een grote groep volgelingen. Zo vluchtte een belangrijk deel van de Chinese elite naar Taiwan. Met z’n tweemiljoenen waren ze met hun oversteek de oorlogsdood te snel af. Die erudiete bovenlaag van de Chinese bevolking kon natuurlijk niet zijn paleizen en ander vastgoed meenemen. Maar wel 57.000 kilo goud, alle gevoelige politieke dossiers, en 2.972 kisten met kunstschatten (in drie natransporten), aldus een recente reconstructie van dit bijzondere verhaal (lees het artikel Museumdirecteur redde de kunstschatten van de Verboden Stad). In de prachtig-protserige musea van Beijing en Shanghai zie je nauwelijks kunst uit de tienduizend jaar Chinese geschiedenis. Alles staat en hangt in Taiwan!

Verboden Stad en Vaticaanstad

De Chinese keizer Qianlong (1711-1799) was groot liefhebber van kunst en historie. Onder zijn leiding werd in de Verboden Stad (het enorm grote keizerlijk paleis) in Beijing die grote kunstverzameling aangelegd. In het museum dat wij vandaag bezochten, dat Nationaal Paleismuseum in Taiwan dus, is nu een tijdelijke tentoonstelling met een vergelijking van kunst uit periode plm. 1400-1700 uit enerzijds Vaticaanstad en anderzijds de Verboden Stad. Op zichzelf al reuze interessant natuurlijk, maar ter plekke snapten wij niet hoe die Verboden-Stad-kunst nou in Taiwan tentoongesteld kon worden. Pas toen we in de avond googelden werd ons duidelijk dat de directie van het Nationaal Paleismuseum zich beschouwt als hoeders van alle kunst van de Verboden Stad. Dus zowel de permanente collectie als deze tijdelijke tentoonstelling zijn volledig afkomstig uit de 2.972 kisten die zeventig jaar geleden naar Taiwan werden verscheept. Alleen die Vaticaanstad-kunstwerken en -objecten, die zijn niet van Taiwan, naar we aannemen, maar zijn vast netjes en in alle vriendelijkheid uitgeleend door de paus.

Opstartblues

Gisteren arriveerden we dus in Taiwan, om zes uur in de ochtend lokale tijd. We maakten drie van die dingen mee waar je achteraf prima om kunt lachen (jij mag ook lachen), maar die niet allemaal meevallen met de vermoeidheid van dertien uur zitten in een vliegtuigstoel en een jetlag.

Ventielpech

Bij het oppompen van de banden brak een ventiel. Groot geluk bij dit ongelukje was dat het een voorwiel betrof. We hoefden niet meer te doen dan drie van de vier fietstassen tot de bodem uit te graven om reserveband en bandenlichters te vinden, daarna was het appeltje-eitje om de band te verwisselen. Gelukkig dus niet het achterwiel, want dat is bij een derailleurfiets al een hele klus, en met zo’n geavanceerd Rohloff-naaf-riemsysteem (zoals wij op onze fietsen hebben) niet doenlijk op een vliegveld zonder gereedschap en/of fietsenmaker bij de hand.

Rondje van de zaak

Vervolgens wilden we onze tour van 55 kilometer naar de stad aanvangen, maar aardige beveiligingsmensen vertelden dat fietsen op luchthaventerrein absoluut niet mocht. Fietsen en wij moesten een paar kilometer mee met een shuttlebus. Prima. Wij met onze duffe hoofden in de bus, met een Japanner ook met fiets. Het duurde wel lang, die paar kilometer. Totdat we ineens weer op het beginpunt terug waren. We hadden het omroepsysteem en de chauffeur niet begrepen, en andersom ook niet, of zoiets. In elk geval gingen we maar opnieuw een deel van het rondje mee, en stapten nu wel uit op de plek vanaf waar fietsen was toegestaan.

Wegversperring

Toen we dan eindelijk op weg konden, stuitten we in de eerste kilometers tweemaal op een bouwhek waarachter het fietspad was opgebroken.

Dat had onze geweldige Osmand-telefoon-navigatie-app niet voorzien. Tweemaal flink omrijden dus. Maar daarna….hadden we de mooiste fietsroute Ooit tussen een vliegveld en een miljoenenstad! Vijftig kilometer bijna overal vrijliggend en prachtig fietspad langs weelderig groene rivieroevers! Taiwan wordt wel fietsparadijs genoemd, nou, die eerste dag beloofde al heel veel goeds!

Foto’s van de dag

Demonteren, inpakken,

Inchecken,

uitpakken en weer rijklaar maken!

Taiwan heeft de afgelopen jaren miljoenen geïnvesteerd in fietspaden…

…langs moderne woonwijken.

Vrijwel de hele weg, van vliegveld…

…tot Taipei, ofwel zo’n 50 km fietsen we op een fietspad zonder autoverkeer!

De Taiwanezen zelf fietsen vooral op deelfietsen, racefietsen en een enkele vouwfiets.

Kampeermogelijkheid bij Taipei, in China niet gezien.

Na eenvoudig hotelontbijt met koude friet (niet geschikt voor vegetariërs)…

…nemen we de metro naar het National Palace Museum.

Al vanaf 6000 v.Chr. zijn vele discen van Jade met een gat erin gevonden. De achtergrond van deze discen is onbekend.

Kunst uit de tijd van de Ming-dynastie (1368-1644) staat nog steeds als voorbeeld voor huidige serviezen in de Hollandse Toko’s.

Moderne kunst!

Bruidspaar te zien op weg naar de Shilin Night Market.

Goed eten herken je aan de lange rij (voor Henk reden om er niet voor te gaan).

Gezellig druk (vinden sommigen van ons)!

Enorme oesters, nog nooit zo groot gezien!

Hier stond geen rij (Henk was ook deze keer echter niet geïnteresseerd).

Onderdeel van de Market was ‘kermis’vermaak.

Het theater van Taipei.

Dag 1 Airport Taoyuan – Taipei: 55 km