Verlangen naar vrijheid

Sinds Tianjin, ruim een week geleden, hebben we geen enkele niet-Chinees meer gezien. Dus dat geldt ook andersom: voor de mensen die ons zien zijn wij een uiterst zeldzaam verschijnsel. Heuse buitenlanders! En dan bovendien nog op hele serieuze niet-Chinese fietsen! Overal waar we komen baren we opzien en fotograferen en filmen mensen ons.

Vrijheid voor vrouwen

Ageeth oogst bovendien onverholen bewondering van vele vrouwen die in haar wellicht een vrijheid herkennen waar ze zelf ook wel naar verlangen, vanuit toch wel een groter verschil in rollen van mannen en vrouwen dan in Nederland het geval is. Vele vrouwelijke duimen worden dagelijks naar Ageeth opgestoken. Vandaag kreeg ik bij verschillende ontmoetingen in pauzes een Chinees mobieltje in handen gedrukt met de opdracht een foto te maken van de betreffende dame en Ageeth. En dan maakten we zelf ook een foto.

Als er één schip over de dam is…

Vandaag zagen we het eerste binnenvaartschip varen op het Grote Kanaal!

Wikipedia vermeldt dat het Kanaal alleen ten zuiden van Jining bevaarbaar is, maar het is dan geweldig om net even ten Noorden van Jining inderdaad voor het eerst een schip te zien varen. Duidelijk is trouwens dat men het Kanaal over een lengte van zeker honderd kilometer ten Noorden van Jining ook bevaarbaar aan het maken is. Het Kanaal is behoorlijk breed, is recht, en ziet er gerenoveerd en adequaat uit. En alle bruggen zijn of worden op een behoorlijke hoogte gebracht, zodat je er goed onderdoor kunt varen. Dat vernieuwen van bruggen nekte ons dus gisteren: de zeventien kilometer omrijden hadden we te danken aan dit Kanaal- bevaarbaarheidsproject.
De komende weken hopen we nog enorm veel scheepvaart op het Kanaal te mogen zien. We doen er natuurlijk verslag van in de foto’s!

Confucianistisch weven

In China is de omgang tussen mensen meer gebaseerd op praktisch en pragmatisch handelen, dan op regels. Die basishouding stoelt op de leer van Confucius, waarover Ageeth al schreef op deze site voorafgaand aan de reis. Het verkeer is typisch zo’n situatie waar dingen compleet anders verlopen dan in Nederland, maar waar je na enige gewenning ook wel waardering voor kunt ontwikkelen. Als we bijvoorbeeld voetganger zijn in de stad, dan is het in eerste instantie wel lastig dat andere verkeersdeelnemers zich totaal niets aantrekken van zebrapaden, van die regel-gedreven witte balken op het wegdek dus. Maar als je een drukke weg op een willekeurige plek wilt oversteken, dan kijk je links, en als je wat ruimte ziet, dan begin je gewoon met oversteken. Auto’s rijden langzaam in de stad, en in het oversteken ontstaat vanzelf een weefpatroon met de andere verkeersdeelnemers. Voor je het weet ben je toch veilig aan de overkant.

Morgen gaan we ons onderdompelen in het Confucianisme: we nemen een dagje fietsvrij en gaan met de bus naar Qufu, geboorteplaats van Confucius, voor bezoek aan de tempel.

Fietsroute en overige foto’s