De Bund in Shanghai is bij uitstek de plek die de verbinding symboliseert tussen de voorbije machteloosheid van China en de huidige macht en trots van het land. Deze Bund-boulevard ligt aan de brede Huangpu-rivier, die tot voor kort de grens van de stad vormde.
China vernederd
In de Eeuw der Vernedering werd China onder de voet gelopen door zowat alle grote Westerse landen. Ik schreef daarover in Het Grote Kanaal en de eenheid van China. Alle grote handelssteden van het – toen – machteloze China kwamen vanaf halverwege de 19e eeuw onder gezag van Europese landen, USA en Rusland. Deze buitenlandse mogendheden bedisselden onderling wie gezag had over welk deel in de steden. In het centrum van de steden zetten de buitenlandse mogendheden ieder voor zich grote gebouwen neer als handels- en bestuurscentra.
Van vernedering naar trots
In Shanghai hebben deze gebouwen de tand des tijds ongewoon goed doorstaan. Het centrale deel van de Bund is een kilometer of twee lang met naast elkaar alleen maar van die prachtige gebouwen uit eind 18e, begin 19e eeuw. Ze zijn nu geweldig mooi gerestaureerd en er zitten uiteraard vooral Chinese bedrijven en instituten in, zo te zien aan de vlaggen en de (bescheiden) neonletters. Shanghai heeft de symbolen van de westerse overheersers uit de periode 1850-1950 dus niet van zich afgeworpen, maar juist tot trots onderdeel van de huidige stad gemaakt.

Wolkenkrabber-concurrentie
Aan de overkant van de Bund is in de afgelopen jaren het wolkenkrabber-zakencentrum van Shanghai ontstaan. Pas een jaar of twintig geleden werden daar op de akkers de eerste kantoorgebouwen neergezet. Inmiddels is dit stadsdeel Pudong een gebied van New York- achtige proporties geworden. Het Shanghai Wereld Financieel Centrum was zelfs een tijdje het hoogste gebouw ter wereld. Nadat het werd ingehaald door een ander hoogste gebouw in een ander land (sorry, ik kan hier niet googelen, dit gaat uit het hoofd) zetten de Shanghai’ers snel de Shanghai Toren neer, waarmee ze opnieuw het hoogste gebouw ter wereld in hun stad hadden.

Sprookjesachtig verlicht
Wij waren tussen 17.15u en 19.15u op de Bund en hebben er zowel het daglicht als het duister ervaren. In het donker zijn zowel de klassieke gebouwen aan de Bund als ook de hypermoderne zakengebouwen aan de overzijde sprookjesachtig verlicht.

Toen wij de Bund verlieten werd het pas echt heel verschrikkelijk druk op de Bund. Duizenden en duizenden Chinese toeristen kwamen uit de stad gelopen om zich net als wij te kunnen vergapen aan het moois van de avondlijke Bund. Men maakte foto’s en selfies van zowel de klassieke panden als de wolkenkrabbers.
Yin en yang aan de Bund
De Bund symboliseert oud en nieuw, onmacht en macht, verleden en toekomst, licht en donker, zwakte en kracht, en is daarmee bij uitstek een symbool voor yin en yang, waarover Ageeth op deze site schreef in De toekomst is aan China.
Ik vermoed dat die grote drommen toeristen die we vanavond zagen dit Bund-yin&yang net zo aanvoelden als wij.
Fietsroute en overige foto’s































sfeertje prachtig, wij gingen bij de bund een uitkijkpost in een flatgebouw waar je in 40 seconden op de 100 verdieping bent en alles heel klein beneden ziet.
Twintig jaar geleden was ik in Sjanghai met een NL delegatie vanuit overheid, pensioensector en verzekeraars om te praten met de Chinezen over pensioenen (officiële doel) en marktmogelijkheden voor levensverzekeraars te onderzoeken (informele doel). Stromende regen, nog veel oude stad en laagbouw, maar ook al de contouren van de nieuwe stad en de kleurenshow. Boeiend om te lezen en te zien hoe Sjanghai er nu voorstaat, nog een beetje herkenbaar. Tegelijkertijd heel anders, dus onherkenbaar.
Tenslotte dit: zeer bedankt voor de mooie verhalen en beelden????????.
Ai, ik lees hier net dat er een orkaan aan land komt in Shanghai!
Ik geniet van jullie prachtige foto’s en het reisverslag!
Sommige foto’s komen mij heel bekend voor.