24. Gewoon hele lieve mensen

Hoofddoel voor vandaag was om weer een aardige afstand af te leggen. Nevendoelen waren natuurlijk om een fijne rit te hebben, fit te blijven, en te zien wat de dag verder zou brengen. Juist als je geen grootse zaken nastreeft kunnen zich zomaar pareltjes aandienen.

Viskweekvijver

Na de eerste 22 kilometer in de brandende zon door plattelandsgebied werd een pauze noodzakelijk. In de verste verte geen dorp. We stopten onder de schaduw van een boom. Geen zitplek, dat werd dus staande veel water drinken en iets eten. We keken om ons heen en zagen wat rijstvelden en direct naast ons een viskwekerij, zoals we er al honderden of duizenden hebben gezien. Een laag dijkje rond een waterplas van een duizend vierkante meter. In deze viskweekvijver stond slechts één draaiend apparaat dat als enige functie heeft om het water flink in beweging te brengen om het zuurstofgehalte te verhogen. Goed voor de vis.

Goede intentie

Op een zeker moment kwam de viskweker tevoorschijn uit zijn overkapping naast de vijver. Hij stapte op een vlot dat hij in beweging bracht met een vaarboom, en strooide iets in het water. Ongetwijfeld iets krachtvoerderigs om de kwaliteit of kwantiteit van zijn kweekproduct te bevorderen. Hij begon vanaf het vlot een gesprek met ons, maar had snel in de gaten dat we alleen zijn goede intentie verstonden, niet zijn woorden. Hij maakte zijn ronde door de waterplas af en verdween weer onder zijn overkapping.

Zweet van het voorhoofd

Even later zagen we hem tevoorschijn komen met een paar waterflesjes. Hij liep naar ons toe, met brede glimlach. Hij wees naar de brandende zon en maakte het gebaar van zweet van het voorhoofd vegen met je arm. Ja, wat een warme dag vandaag! Hij gaf ons de flesjes. Natuurlijk hadden we water genoeg bij ons, maar dat deed er niet toe. Het gezellige gebarengesprek, zijn vriendelijke betrokkenheid om deze twee verhitte fietsers tegemoet te komen met verkoelend water: subliem. Soms bestaat een fijn gesprek kennelijk volledig uit gebaren en glimlachen en is een vertaalapp volstrekt overbodig. Onze pauze had lang genoeg geduurd, enthousiast zwaaiend namen we afscheid.

Viskweekvriend

Tien kilometer verder moesten we aan de kant van de weg wachten bij een drukke afslag naar links. Er stopte een auto vlak voor ons. Hee, dat lijkt wel de fraaie fonkelnieuwe automobiel van de viskweker die tegenover zijn bedrijf stond, waarover we nog tegen elkaar zeiden dat viskwekerij een goede business lijkt te zijn. Het portier ging open, en jawel hoor, onze viskweekvriend stapte uit. Met twee duimen omhoog liep hij ons tegemoet, ja, het wekt natuurlijk bewondering om ons met die fietsen korte tijd later alweer zover verderop te zien. Hij gebaarde of hij nog iets voor ons kon doen, de weg wijzen of zoiets, maar we communiceerden enthousiast terug dat alles onder control was en dat we alleen stonden te wachten op een moment waarop oversteken mogelijk was. Opnieuw zwaaiden we enthousiast naar elkaar en vervolgde hij zijn weg. En wij de onze, op het moment dat de oversteek mogelijk was.

Chauffeurshoreca

Na nog een half uur fietsen was het lunchtijd, vonden we. Dat was het nog niet toen we een grote stad doorreden. En nu het volgens ons lunchtijd was, waren er geen restaurantjes te zien. Even doorrijden dus, er komt vast wel wat, ook al was het gebied nogal non-descript. Drukke bedrijvigheid met vrachtwagens, onduidelijke fabrieken. We kwamen langs een soort strip met chauffeurshoreca. Niet vanzelf onze eerst keus, maar ja, flinke trek. We speurden naar een zaakje dat er netjes uitzag en niet afgeladen was met alleen maar bunkerende chauffeurs. Een zaakje waar nog geen klanten zaten en dat er spic en span uitzag werd onze keuze.

Adequate gebarentaal

De kennelijke uitbater bekeek ons met de licht verbijsterd blik die we regelmatig zien, maar hij schakelde snel door naar adequate gebarentaal. Daar kun je de fietsen neerzetten, kom binnen en zoek een tafeltje uit, hier is alvast een pot thee voor jullie. Uit inmiddels ruime ervaring in Chinese horecasituaties wisten we dat je in eenvoudige eetzaakjes als deze beter niet een menu kunt afwachten en vertalen, maar liever zelf met de vertaalapp kunt laten zien waar je trek in hebt. Gebakken rijst, ei, groenten. Ja prima, gebaarde de man, en zette zijn twee collega’s daartoe aan het werk. Hij pakte ook zijn mobiel met vertaalapp, en liet ons (in het Engels) zien: ‘Welkom in China. Het is een eer om u te mogen ontvangen in mijn zaak’. Ontzettend leuk! Het eten kwam op tafel, en even later kwam hij met nog een extra schaal aanzetten. Weer met de taalapp op zijn mobiel: ‘Extra van het huis voor u als bijzondere gasten. Noedels op Chongqingse wijze’. In dank aanvaardden we, deze specialiteit bleek inderdaad heerlijk, evenals trouwens de door ons bestelde gerechten. Alleen hadden we wat erg veel gekregen en maakten we de borden en schalen niet leeg. De betaling verrichte Ageeth weer met de door haar geïnstalleerde Alipay-app op haar telefoon (Henk zegt steeds dat ie die app misschien ook nog wel eens wil hebben, maar het komt er maar niet van). En weer een enthousiast afscheid.

Vriendelijkheid en warmte

Hele gewone ontmoetingen. Heel veel gezamenlijk plezier. Twee situaties beschreven we hier wat uitgebreider. Zoveel vriendelijkheid, voorkomendheid en warmte treffen we steeds op deze reis. Gewoon hele fijne mensen, Chinezen.

Morgen weer doorfietsdag. Benieuwd wat die dag ons weer zal brengen!

Foto’s van de dag

Vanochtend in de haven, nu zijn veel van de vissersboten uitgevaren.

Ontbijthotelkoks.

Verlaten horecapand. In Nederland kun je in dat soort situaties inschatten of er mogelijk een coronadrama achter schuilt. Hier is dat voor ons als buitenstaanders veel lastiger. Maar het zou natuurlijk zomaar kunnen.

Laatste blik, het mooie uitzicht op de baai van onze prettige verblijfplaats.

Een dorpje, zoals we vandaag vaak doorheen zijn gekomen…

..met een aqua-kwekerij (vis, garnalen, …).

Verlaten krotten …

…en een dorpsplein met vijver. Goed kijken: dit dorp wordt gerenoveerd.

Met oude en nieuwe huizen.

Viaducten, fijne koele watermomentpauzeplekken als de zon schijnt.

Amerikaans bier, aangeprezen door traditioneel geklede Chinese wijsgeer. Op Amerikaanse gympen.

Er is enorm veel transport van elektriciteit nodig.

Dorpen waren rijkelijk versierd, onder andere met vliegende lampionnen. Zou het binnenkort een feestdag zijn? Of onlangs?

Ganzen.

Tijd voor een ijsje op een lokaal terras. Geen waterijsje, maar een Chinese (lichtere) variant op de Magnum!

Budweiser: mede gemaakt van rijst….. ?!

Onze eindbestemming voor vandaag, Lufeng.

Uitzicht vanuit onze hotelkamer. Deze woonblokken zijn alweer een beetje gedateerd, met hun bijzondere daken zoals ze een tijdje geleden erg in de mode waren.

Dag 19 (China): Houmen – Lufeng 78 km.