Confucianisme en wederkerigheid

Een doorfietsdag vandaag, met 81 kilometer, 350 hoogtemeters en veelal heerlijk bewolkt weer. Meestal beleef je verder niet zoveel op zo’n type reisdag, en dat was vandaag inderdaad ook zo. Wel was het plaatsje Houmen waar we nu overnachten een aangename verrassing: een wonderlijke combinatie van de matig interessante oprukkende appartementisering enerzijds, en een sterk in ere gehouden traditionele grote vissersvloot anderzijds. De (oneerbiedig gezegd) armeluisboten lijken gelukkig niet te zijn verdreven door groot geld.

Capriolen

Op ons wandelingetje door het dorp bleken we meer bezienswaardig dan eerder op deze reis. Dit dorp ziet kennelijk weinig niet-Chinezen. We werden besmuikt of onbesmuikt bekeken, en aan alle kanten werd ons de buitenlander-begroeting gedaan (‘Hello!’). Een groepje knullen probeerde deze ongewone toeristen te imponeren met prachtige capriolen op hun mountainbikes, en vier (4) meiden op één scooter hadden hadden na hun eerdere ‘Hello’ het zinnetje ‘Where do you come from’ geoefend, om dat tegen ons te kunnen roepen. Tot slot werd Ageeth ‘You are beautiful’ genoemd. We voelden ons helemaal welkom in dit gezellige kustplaatsje!

Red Light visserij

Ook interessant was dat we in een paar straten rode lampjes boven voordeuren zagen, soms aan, soms uit. We vermoedden eerst dat hier mogelijk uitoefening van het ‘oudste beroep van de wereld’ plaats zou kunnen hebben. Maar dat paste toch niet helemaal bij de betreffende panden, waar gezinnen woonden en mensen op de stoep gewone dingen deden zoals de motor poetsen. Na de avondmaaltijd in het dorp kwamen we (opnieuw) voorbij de vissershaven: toen knipperden op vele bootjes een rood of een groen licht. Ah, zouden de lampjes bij de huizen wellicht ook iets met de vissers te maken hebben?

Schoonheidsideaal

Twee reacties gisteren gingen in op onze verwondering over vrouwen die op het strand gekleed te water gingen. Gerbrand Wiersema dacht dat het moslima’s zouden kunnen zijn, omdat Chinese vrouwen helemaal niet preuts zijn. Esther opperde dat de vrouwen wellicht hun huid zo wit mogelijk zouden willen houden. Dat laatste zou inderdaad goed de verklaring kunnen zijn, en sluit ook goed aan bij de duiding van Gerbrand. Vrouwen in China wandelen ook heel vaak met parasolletje tegen de zon, om de huid maar zo licht mogelijk te houden vanuit schoonheids-ideale overwegingen.

Vrolijke communisten

Van een heel andere orde is de vraag die Jan Willem Boogman gisteren stelde in zijn reactie: ‘Bestaat er dan toch zoiets als een happy dictatorship?’. Dat weten wij natuurlijk ook niet, maar deze interessante vraag nodigt wel uit om een blik te werpen op het ‘waardensysteem’ van de Chinese maatschappij en de politiek. Dat systeem komt voort uit de harmonieuze versmelting van drie stromingen die in China vanaf 2500 jaar geleden plaatshad: Confucianisme, Boeddhisme en Taoïsme (zie vooral natuurlijk ook Wikipedia). De leer van Confucius heeft de sterkste sporen nagelaten in gedrag van en verhoudingen tussen mensen. Belangrijke deugden zijn: welwillendheid, rechtvaardigheid, fatsoen, wijsheid, oprechtheid en wederkerigheid. Dit zijn de waarden waarmee ouders hun kinderen opvoeden, kinderen zich tegenover hun ouders dienen te gedragen, maar evengoed waarden die de verhouding tussen burgers en politiek leider kenmerken. Van burgers wordt het goede gedrag volgens die fraaie waarden verwacht, maar de wederkerigheid vraagt dat machthebbers daadwerkelijk handelen in het belang van de burgers. In een van de musea in Shenzhen zagen we dat men hier vindt dat de staatvorm het ‘democratisch-socialisme’ is. Het lijkt daarmee niet de bedoeling dat China een dictatuur kan zijn. Wel is China in de praktijk een éénpartij-staat. De communistische partij bepaalt alles in de politiek. Maar die partij heeft wel ruim 100 miljoen leden, op een bevolking van 1500 miljoen. Eén op de vijftien mensen is lid van de communistische partij. Hoe die partij van binnen functioneert, daar weten we in de rest van de wereld niks over. Maar een dictatuur lijkt China niet te zijn. Omdat we geen idee hebben hoe besluitvorming binnen de communistische partij plaatsheeft, met die 100 miljoen leden, kun je ook niet goed duiden of je president Xi Jinping een autocraat moet noemen, of toch een president die handelt vanuit breed draagvlak. Hoe dan ook, burgers van China lijken naar ons idee vaak monter en vrolijk te zijn.

Morgen weer een doorfietsdag!

Foto’s van de dag

Uitchecken bij gebouw nr. 9.

Terugblik op de kust.

Deze brug mochten we niet overheen. Daarom 13 km. extra gefietst. Zucht.

Eerste pauze na 25 km met koude drankjes en iets te eten.

In oude wijken nog vaak aanwezig: bovengrondse elektriciteitsdraden. Wel mooie kleurtjes trouwens.

Kippenfarms.

Even uitpuffen, vooral Henk (want hij heeft vandaag een tas van Ageeth overgenomen).

Publiek toilet. Keurig netjes, alleen geen watervoorziening, dus zelf met een schep water uit een bak het toilet doorspoelen.

Groot nieuwbouwcomplex in de heuvels, “Kowloon One”. En op de voorgrond een krakkemikkige woning van mensen die het nog minder breed hebben.

Hogesnelheidslijn in aanbouw.

Boulevard van Houmen.

De vissersboten van Houmen.

De twee laatste foto’s zijn gemaakt vanaf ons hotelkamerbalkon. Opnieuw idyllisch uitzicht.

Deze jongen hielp vanavond zijn vader in het restaurant. Beetje onwennig, maar deed het heel goed! Had zijn schooluniform nog aan.

Geen idee wat de bedoeling is van dit onderdeel van onze hotelbadkamer.

Dag 18 Xiaolian – Houmen 81 km.

6 thoughts on “Confucianisme en wederkerigheid”

  1. Wat interessant om jullie reflecties en bespiegelingen te lezen. Jullie weten de lezers echt mee te nemen op jullie reis. Erg knap. En die foto’s zijn een super goede aanvulling op de de verhalen. Keer op keer zit ik met veel interesse naar foto’s te kijken. Ik voel door de foto’s gewoon mee in jullie verwondering. Leuk om jullie avonturen te volgen. Bedankt!

  2. Heel erg leuk idd jullie verhalen en bespiegelingen en foto’s! Ik lees ze ook met veel interesse, dus dank daarvoor!

  3. Wat doet die koffie achtige druppel daar in de badkamer? Mooie bespiegelingen over het land en haar filosofie.
    Is dat een kardinaal vogel?Mooi Henk een tas overnemen…Veel plezier! Wij genieten door van jullie enorme inspanningen.

  4. Waar zijn eigenlijk de waterijsjes gebleven? Van vorige reizen herinner ik me dat jullie dit als dagelijkse versnapering en verkoeling namen?

  5. Ik heb ook nog een verhaaltje over een Chinees toilet.
    Wij vlogen , lange tijd geleden, voor de 1e keer naar China.
    Na een lange vlucht wilden we even de benen strekken en iets eten.
    Het was al donker en we gingen een restaurantje zoeken.
    We bestelden eten en toen moest ik toch eerst even een plasje doen.
    Ik vroeg aan de ober waar de wc was en ik mocht achter hem aan lopen.
    Hij liep naar buiten, ik liep achter hem aan en hij bracht me naar een soort bouwsel waar bijna geen licht in was..
    Ik liep daar binnen en zag 5 mensen daar hurkend hun behoefte doen in een soort goot.
    Ze zaten allemaal op een rijtje en er was nog plaats.
    Het leek me raar om terug te keren dus ik ging ook hurkend naast deze dames zitten.
    Ik had echter niet in de gaten dat er hoogteverschil was.
    Het was een soort “vals plat” zoals de wielrenners zeggen.
    Ik kwam vlug tot de ontdekking dat ik op het laagste gedeelte van de goot zat.
    Alles wat er geloosd werd kwam mijn richting uit….
    Dat was mijn 1e kennismaking met China en ik kan er nu nog hartelijk om lachen.
    We zijn 2x in China geweest en ik vind het een fascinerend land.
    Genieten jullie nog maar lekker van jullie prachtige trip.

  6. Zag dat je mijn eerdere vraag onder noemer ‘vrolijke communisten’ op een mooie wijze beantwoordde waarvoor mijn dank. In Amerika bouwt men momenteel verder aan een China hetse, het bouwen van vijandschap. Ik volg jullie verslag met grote interesse.

Comments are closed.