Gezegende dagen

Vandaag eindigt onze reis en dus ook deze serie reisblogs. Werden we gisteren letterlijk gezegend met een hele dag regen, vandaag werden we figuurlijk gezegend met het mooiste weer van de wereld. Wat een geluk om op zo’n mooie dag afscheid te mogen nemen van dit prachtige land! We maakten een uitstapje naar een eiland, fietsten het laatste stukje naar het vliegveldhotel, en regelden op het vliegveld dat ook de fietsen morgen weer mee terug gaan naar Schiphol.

Utrecht

Xiamen is de naam van zowel het eiland als van de stad waar we nu zijn, qua naamdubbelheid dus zoiets als Utrecht. Het eiland is toevallig ongeveer even groot als de provincie Utrecht, maar heeft met 5,35 miljoen inwoners viermaal zoveel mensen als onze Utrechtprovincie. Toen we vanochtend de gordijnen openden straalde de dag ons tegemoet en lag het eilandje Gulangyu (2 km2) in volle glorie in ons zicht vanaf de 20e verdieping. Het mooie Gulangyu leek ons bijna toe te roepen ‘Komen jullie vandaag langs?’ Dat kwam goed uit, want dat hadden we gisteravond net bedacht.

Tweewielerloos

We hadden afgewogen om de fietsen toch niet mee te nemen naar het eiland, maar ze met bagage neer te zetten in de bewaakte fietsenstalling tegenover het hotel dat we verlieten. Dat bleek een toevallige goede zet te zijn. Gulangyu is niet alleen autoloos, maar zelfs tweewielerloos. Een bijzondere gewaarwording in China, waar overal aan alle kanten altijd de scooters, motoren en brommertjes langs je heen vliegen.

Koloniaal erfgoed

Flaneren over Gulangyu is een verademing. Vanaf aankomst pontje daalt als vanzelf grote rust over je neer. Het hielp wel dat er vandaag aanzienlijk minder eilandbezoekers leken te zijn dan het gemiddelde van 30.000 op een dag (elke dag 30.000, op zo’n pukkel-eilandje!). De aantrekkelijkheid van Gulangyu zijn de prachtige westerse panden, 19e en begin 20e eeuw. De Engelsen en andere westerse landen maakten van dit eilandje een van hun drie grote koloniale handelsposten in China, naast het Shamian-eiland in Guangzhou en de Bund in Shanghai. De andere twee hebben we ook gezien, respectievelijk 4 weken en 6 jaar geleden. Maar Gulangyu is met stip het mooiste van de drie. Prachtige koloniale architectuur die veelal bijzonder goed geconserveerd is en daarin steun vindt als Unesco-werelderfgoed. Leuke kromme dorpsstraatjes in het heuvelige gebiedje. Een mooie flaneerboulevard aan de kustlijn. Tal van voormalige consulaten en sjieke panden van rijke koloniale kooplieden. Bij het Spaanse consulaat een heel erg mooi kerkje.

Katholiek opgevoed, gezegend

Het was niet direct duidelijk of en hoe je de kerk kon betreden. We liepen met een stroom Chinese toeristen mee in de richting van de Spaanse ambassade, maar we draalden een beetje omdat ons niet duidelijk was of je zo ook bij de kerk kon komen. Een Chinese man van het consulaatsgebouw zag onze aarzeling en vroeg in het Engels of wij de kerk wilden zien. Ja graag! Hij liep voor ons uit door twee doolhofstraatjes, en opende met een grote oude sleutel de deur van de kerk voor ons. Bijzonder, dat Chinese toeristen kennelijk wel een Spaans consulaat van binnen willen zien, maar niet dit prachtige westerse kerkje. Onze begeleider deed de lichten in de kerk voor ons aan en gaf met duidelijke trots toelichtingen op een paar elementen van de kerk.

Hij vroeg of wij ook katholiek waren (hij in elk geval wel). Ageeth antwoordde diplomatiek en naar waarheid dat wij beiden katholiek waren opgevoed. Zijn blije goedkeurende blik ervoeren wij als een ware zegening.

Overwinningsjaar 1949

Eén ding rond het Idyllische Gulangyu snappen we nog niet. Hoe komt het dat de Chinezen in hun ‘overwinningsjaar’ 1949 al die decadente koloniale panden zo netjes hebben laten staan? Waarom hebben ze die niet uit pure woede en overwinnaarsmacht gewoon vernield en afgebrand? En waarom komen er nu maar liefst 10 miljoen Chinese toeristen per jaar zich vergapen aan de prachtige vergane glorie van de vroegere onderdrukkers? We geven je graag kort even de context hiervan.

China sloot zich op

Na de twee opiumoorlogen halverwege de 19e eeuw kwam China onder de knoet van het Verenigd Koninkrijk en ‘zwaan-kleef-aan’ steeds meer semi-koloniale machthebbers. China kampte met grote interne problemen in die tijd. Instortend keizerlijk gezag, in 1912 kwam een einde aan 2000 jaar Chinese keizers. Enorme burgeroorlogen. Japanse overheersing. Na decennia strijd kwam Mao aan de macht. Hij overwon de Japanners, won de interne strijd om de macht in China, en vestigde in 1949 de Volksrepubliek China. In één moeite door gaf hij in dat jaar ook alle buitenlanders in China het bevel om te vertrekken. Ook werden alle ambassades, consulaten, handelsposten en buitenlandse bedrijven gesloten. China keerde zich naar binnen, likte de wonden die het in anderhalve eeuw ellende had opgedaan, en maakte zich op voor de wederopstanding waarover we nu dagelijks in onze kranten kunnen lezen (en de afgelopen weken in dit blog natuurlijk). Maar hoe kan het dan dat Gulangyu zo mooi gebleven is, en vandaag de dag gekoesterd wordt als prachtige historische diamant? Wij weten het niet, maar we hadden een heerlijke ochtend op het mooie eiland.

Infobalie of inpakbedrijf

Daarna fietsten we naar ons vliegveldhotel en vervolgens even naar het vliegveld. De fietsen moeten ook mee, en dat zijn ze in China aanzienlijk minder gewend dan op Schiphol. Daarom kun je maar beter vantevore naar het vliegveld gaan om uit te zoeken hoe de fiets mee kan. In de vertrekhal speurden we met fietsen aan de hand naar een infobalie of een inpakbedrijfje. We troffen zo’n packageing-bedrijf en spraken de dame achter de balie aan. Ze sprak geen Engels, wat normaalgesproken in haar functie ook helemaal niet nodig is. Maar ze reageerde schuchter en afwerend, zomaar te worden aangesproken door twee heel erg buitenlandse mensen. Toen we gebaarden waar we dan wel moesten zijn kon ze ons gelukkig naar de overkant verwijzen, daar zouden we dan wel te woord gestaan worden. We dankten haar uitvoerig, mede omdat we voorzagen dat we toch met haar zaken zouden moeten gaan doen.

Doortastende aanpak

De mevrouw aan de overkant sprak inderdaad Engels, maar kon ons niet verder helpen. Ze verwees ons verder door, naar de balie van onze vliegmaatschappij, Xiamen Airlines. Daar hadden we het geluk dat je nodig hebt: een uitstekend Engels sprekende mevrouw met een doortastende aanpak. Eind van het liedje was dat zij met ons meeliep naar de inpakmevrouw en bemiddelde voor de fietsinpak-afspraak. Morgenochtend om half negen gaan onze fietsen in het karton! We zullen er al wat eerder zijn voor de bijbehorende werkzaamheden (banden leeg, trappers eraf, voorwiel en stuur eraf en goed vastmaken aan frame, dat soort dingen). Tja. Het zit erop.

Dankjulliewel!

Wij hebben enorm genoten van deze reis én van het dagelijks verslag doen aan jullie. Jullie vele fijne reacties brachten een bijzondere wisselwerking op gang. Het moedigde ons aan om steeds weer bijzondere ervaringen op te willen doen, de achtergronden van China beter te willen begrijpen, en ook het bijzondere te belichten in het dagelijks leven van Chinezen die we op ons pad troffen. Speciale dank aan Paulien voor jouw dagelijkse support aan ons! En ook speciale dank aan Gerbrand voor jouw interessante toevoegingen op onze verslagen vanuit jouw eigen ervaringen met leven in China. Allen dankjulliewel en graag tot een volgende keer!

Foto’s van de dag

Op de punt van het eiland een standbeeld van Koxinga, de Chinese veldheer die in de 17e eeuw met succes streed tegen de Portugese en Hollandse bezetters van Xiamen en Taiwan.

Onze geparkeerde fietsen meteen ingebouwd.

Met de ferry naar het eiland Gulangyu.

Mooie zandstrandjes op Gulangyu.

Vele verkleedpartijen met fotosessies, in sommige gevallen in verband met aanstaand huwelijk.

Ook vele fotosessies van aanstaande bruidsparen.

Bruidegom moet ook op de foto. Bloemetje in linkerhand, sigaret in rechterhand.

Koxinga. Best wel een flink standbeeld. Hij was dan ook een Groot strijder.

Werken aan ons laatste blog!

=========

Onderstaand een foto-aanvulling van zaterdag 31 mei, vertrekdag, op het vliegveld.

Dag 29 Xiamen – Xiamen airport 17 km.

Dag 30 (31 mei) Xiamen – Amsterdam.