It ain’t over

“It ain’t over till it’s over”. Zo bezong Lenny Kravitz ooit een moeilijke liefde. Hij had met die titel ook een fietsreis in China kunnen bezingen: er volledig voor gaan, tot het zoete dan wel bittere einde! Vandaag hadden we weer volop mooie ervaringen, die we graag met jullie delen. Zaterdag vliegen we naar huis – niet vrijdag, zoals we eerder abusievelijk schreven. Na vandaag maken we waarschijnlijk nog twee updates. It ain’t over till it’s over!

Dubbel geluk

Vlak voordat we de deur uitgingen vanochtend viel ons oog op iets opmerkelijks op de routekaart. Vlak naast onze route lag een rond eiland met de naam ‘Double Happiness Island’. Heel bijzonder gevormd ook nog: het bekende yin-yang- symbool dat staat voor twee tegengestelde krachten die elkaar aanvullen en in harmonie zijn. Zoiets dus als het yin-yang-fietsjes- symbool van deze website, dat natuurlijk staat voor Henk en Ageeth (zes jaar geleden ontworpen door Florian, dankjewel!).

Betrouwbare investeerders

Dat wilden we natuurlijk in het echt gaan meemaken vandaag, zo’n dubbel gelukseiland. We googelden nog even en troffen vooral dezelfde nieuwsberichten uit 2016, ter gelegenheid van de opening van de brug naar het eiland. Het opgespoten eiland is 2,2 vierkante kilometer, doel is recreatie en luxueus wonen, start werkzaamheden 2010, beoogde oplevering 2024. Maar na 2016 geen prominente nieuwsberichten meer. En in Google is het eerste 2016-bericht er eentje uit notabene een land dat niet als eerste bij je opkomt als je betrouwbare investeerders zoekt. Het maakte ons alleen nog maar nieuwsgieriger.

Idyllisch of armoedig

Maar voordat we bij het dubbele gelukseiland zouden arriveren, lagen er nog 25 fietskilometers voor ons. We passeerden een riviermonding met een flinke vissersvloot. Idyllische houten bootjes. Idyllisch dan vanuit onbezorgd toeristenperspectief. Het vissersleven zal hard en armoedig zijn, zo doen de formaatjes en de staat van onderhoud van de scheepjes vermoeden. Een stukje verderop zagen we grote aantallen woontorens opdoemen, de stedelijke nieuwbouw die het China van vandaag zo kenmerkt.

Allemaal leeg

Toen we dichterbij de nieuwbouw kwamen, vonden we het een beetje vreemd. Rustig op straat. Weinig verkeer, nauwelijks mensen. Hier en daar in de plint van de woonblokken een bedrijf, maar vooral veel leegstand. En toen we omhoog keken naar de appartementen zagen we het pas: allemaal leeg! De flats waren zo te zien al een paar jaar geleden gebouwd, maar er woonde niemand. Tienduizenden mooie woningen, leeg! Failliete projectontwikkelaars? Misschien van binnen niet afgemaakt en daardoor niet bewoonbaar? Coronaproblematiek? Geplande bedrijven niet gekomen, dus geen nieuwe banen in de omgeving? Iets van dit soort dingen wellicht. Maar als voorbijfietser zie je een probleem, en heb je eigenlijk geen idee.

Groot leed?

Een paar kilometer verder was er wat meer leven rond de woontorens en appartementsgebouwen. Maar ook hier leek een flink deel leeg te staan. En op heel wat balkons was een meter hoog doek gespannen met in rode cijfers een telefoonnummer. Bel, bel, zo schreeuwden de telefoonnummerdoeken bijna wanhopig. Koop dit mooie appartement! Koop niet die van twee balkons verderop, nee, koop deze! Ook hierbij kun je als Chinafietser hooguit verzinnen dat er vast groot leed achter deze te koop staande appartementen zal liggen.

Niet allemaal goud

En toen arriveerden we bij het eiland. De prachtige brug was de publiciteit uit 2016 zeker waard. Hele mooie brug. Alleen waren we vrijwel de enigen op de zesbaansweg-brug. Het eiland lag er inderdaad, maar bebouwing was er bijna niet te zien. Ook hier was iets overduidelijk niet gegaan zoals de initiatiefnemers het hadden bedoeld. Leuk idee, zo’n prestigieus project. Maar voorlopig nog lang niet gelukt. Heel interessant, om deze omgeving ten zuiden van Xiamen zo te zien. China krijgt enorm veel voor elkaar. Maar het is toch niet allemaal goud dat er blinkt.

Huiselijk

Vegetarische restaurants zijn niet dikgezaaid in dit land. Maar omdat de helft van ons reisgezelschap uit vegetariërs bestaat (Ageeth), waren we blij om weer in de grote stad (Xiamen) te zijn. We kozen voor het vega-buffet-restaurant met de hoogste waardering. Geweldig goed eten, zo vonden we allebei. Onvoorstelbaar goedkoop: 20 yuen per persoon, twee en een halve euro. Wel werd je geacht zelf je bord op te ruimen na afloop, heel huiselijk en heel ongebruikelijk in dit land.

Morgen Xiamen verkennen onder de paraplu die we vanavond kochten (en die we gelijk al moesten inwijden). Regenverwachting morgen is 20 millimeter…

Foto’s van de dag

Ons eigen koffiezetapparaat van thuis, vanochtend ook in ons Chinese hotel! Makkelijk want we weten precies hoe ie werkt. En we weten ook dat als het rode lampje brandt, je als de sodemieter de reinigingsprocedure in gang moet zetten. De koffie was heerlijk.

Geen aantrekkelijke start van de fietstocht.

Gelukkig konden de regenjassen na een half uur weer uit en konden we foto’s maken van deze prachtige vissersboten.

Stad met veel leegstand.

Xiamen University Zhangzhou campus.

Boulevard op het Double Happiness Island. Wel lekker rustig zo.

Woonruimte voor bouwvakkers.

De uitkijktoren op mooie plek staat letterlijk weg te roesten.

Xiamen ligt aan de overkant.

Daar komt ie…!

Met de fietsen op de pont.

Oud beestje, deze ferry.

De laatste kans op een kamer met mooi uitzicht heeft Ageeth goed benut: 180 graden uitzicht vanaf de 20e verdieping. En de fietsen veilig in de kamer, zoals bijna altijd.

Uitzicht over het eiland Gulangyu…

..en over een stukje stad.

Héérlijk gegeten in het vegetarische buffetrestaurant Baoxiang.

Xiamen verlicht.

Gulangyu by night.

Zelfs sommige bussen zijn verlicht.

Dag 27 Fotanzhen – Xiamen 45 km.