Korte rit, grote afwisseling. Als je minder kilometervoornemens hebt, dan kun je meer tijd nemen voor een geweldige toer door nauwe straatjes van een oud stadscentrum, een ommetje door het centrum van een dorp in het midden van nergens, en een stadswandeling in bestemmingsstad Yunxiao die ook alweer in het midden van nergens ligt. Verder was het vandaag ook nog eens het mooiste Chinafietsweer dat je je kunt wensen: de hele dag bewolkt, een graad of 22-25, en geen druppel regen. Hoe mooi kun je het hebben op een fietsdag?
Vijftoonse muziek
We zochten een lunchzaak. De doorgaande weg bood niks. De weg sneed een dorp in tweeën. We gingen de rechterhelft in, op zoek naar een eetttentje. Er waren tal van eenmans/vrouws-kraampjes en -bedrijfjes, maar geen restaurants. Het was een leuk dorp, dus we fietsten maar door. De kaart gaf aan dat we er een ‘u-vorm’ konden fietsen, dan zouden we weer op de doorgaande weg komen. Op een zeker moment hoorden we in de verte muziek. Live muziek. Een orkestje? Even later bleek dat het een band van acht vrouwen en een man was: 7 koperblazers, een trommeldame en iemand met koperen bekkens. Ze maakten vijftoonse (‘penta-tonische’) muziek, iets typisch Chinees dus. Er was veel publiek in het nauwe straatje. Geweldig leuk om dit bij toeval tegen te komen. Geen idee wat de aanleiding voor dit evenement was.
Enorme stoet publiek
Uiteindelijk zagen we een lunchrestaurantje dat ons beviel. Toch aan de doorgaande weg. Later, toen we de zaak uit gingen hoorden we de muziek weer, een stukje verderop. De band had kennelijk de kilometer vanaf de andere kant van het dorp afgelegd. Ze werden gevolgd door een enorme stoet publiek. Dit geheel stak de doorgaande weg over, in de richting van de andere helft van het dorp dat immers afgesneden was door die doorgaande weg. Ook nu kregen we geen enkel idee waartoe het optreden diende of wat er gevierd werd.
Prettig en opgeruimd
Het lunchrestaurant zag er aan de buitenkant prettig en opgeruimd uit. Onze inmiddels ruime dagelijkse ervaring met restaurantkeuzes heeft ons geleerd dat ‘prettig en opgeruimd’ vrijwel altijd ook betekent dat het eten goed is en de bediening plezierig. Dat was hier ook zo. Kort na ons kwamen drie schoolmeisjes van een jaar of dertien binnen. Twee van hen in uniform; waarom nummer drie geen schooluniform droeg was ons niet duidelijk. Tijdens hun maaltijd keken ze regelmatig in onze richting. Niet ongebruikelijk: in deze omgeving komen we alweer dagenlang nergens niet-Chinezen tegen. Voor mensen die hier wonen zijn wij dus zoiets als marsman en-vrouw.
Selfiesessie
Op een zeker moment trok een van de meisjes haar stoute schoenen aan en liet aan Ageeth lezen wat er op haar telefoon stond: ‘can we make picture with you?’ Ja, natuurlijk! En dus ontstond er een hele foto- en groeps-selfie- sessie. Ze wilden graag dat wij hen nog een paar van onze foto’s zouden appen met WeChat. Maar helaas, Henk heeft nog steeds geen WeChat, en bij Ageeth is WeChat alweer ontregeld geraakt. Dus Ageeth bood hen aan om morgen een kijkje te nemen op onze site: daar staan dan de foto’s wel op. Het intiepen van een Westers website-adres was een beetje onwennig, maar daarna was het leuk om onze site op de telefoon van een Chinees schoolmeisje tevoorschijn te zien komen. Even een boodschap aan hen, in de hoop dat zij onze site in een vertaal-app zetten: het was heel gezellig om jullie te ontmoeten! Als je wilt, kun je iets zeggen in de reacties!
De stilte van de hengelaar
In onze stad van aankomst, Yunxiao, hadden we een mooie rustige wandeling. Helemaal niks bijzonders. De stad heeft een half miljoen inwoners. Ook niks bijzonders. Met de vijver-hengelaars op de foto spraken we niet. Hengelaars in China doen precies zo als hengelaars in Nederland: stil zijn. En vissen.
Nog twee dagen fietsen naar Xiamen!
Foto’s van de dag
Zhao’an uitfietsen.
Nauw straatje om te fietsen. Maar als je deze foto ziet vraag je je vooral af: wie is verantwoordelijk voor welke elektra/data/etc.- kabel?! Hoe beperk je onenigheid als er iets stuk is?…
Verrassend mooie oude architectuur vlak bij de rivier.
Hoge bergen, zo’n 20 km verderop.
Weg met fietspad voor onszelf.
Wie wil hier nou inrijden?!
Elk dorp heeft een poort bij de entree.
Op zoek naar lunchadres onderweg… (we zijn toch maar even doorgefietst)…
…kwamen we deze fanfare tegen.
Dorpstempel.
Gezellige ontmoeting in het lunchrestaurant.
“Born for freedom”. Geen schooluniform.
Stadspark in Junxiao.
Drie vissers met gemeentehuis op de achtergrond.
De drie vissers, nu van de overkant.
Groene ligging tegen de heuvels aan.
Chinese Tesla.
Privacy onder de douche?
Wauw! Met één druk op de knop is het glas ondoorzichtig geworden. Wat is dit voor systeem?!
Dag 25 Zhao’an – Junxiao 60 km.
Wat leuk om die meisjes te zien samen met jullie. Is weer genieten van jullie mooie avonturen.
Schat het meisje in wit begin twintig en het oudere zusje van één van de twee schoolmeisjes die ik 16/17 jaar schat.
Even terug op openbaar toilet van vorige post.
Begin jaren 90 kon je met trein of ferry van HK naar Guangzhou. In HK regelde je je visum, was makkelijker en veel sneller dan in Nederland. De trein reed enkel heen en terug en dan werden alle banken op eindstation gedraaid en kregen schone witte hoezen.
Met de ferry kwam je aan in buitenwijk. Dan kon je naar het toilet, een openbaar voor de hele buurt, mannen en vrouwen seperaat. Je kwam in grote zaal van 200 m2 met enkel gaten in de vloer per m2 en in de hoeken bakken met water en hoosblikken om door te spoelen en je eigen papier meenemen. Ze zaten daar gezellig te kletsen of krant te lezen op hun hurken. Dit was elke keer echte cultuurschok. Voordeel van de boot, de rij bij douane was veel korter. Voor de trein was er speciaal station voor de HK trein.
Mmoie actie fiets foto van Ageeth, Henk mag ook wel eens naar ins toe fietsen ha ha. ChatGPT zegt over de foto met de band bovenaan dat op de chinese tekst te lezen is dat dit een Chineestalig gebied is…ha ha China…De banner vertelt “Als het gezin harmonieus is, en de mensen in vrede leven, zal alles voorspoedig verlopen.” Het schijnt een traditioneel Chinees gezegde dat harmonie in familie benadrukt.Leuk foto Henk met lachend hand vd mond meisje…De rechter banner geeft aan dat het een thaise opera betreft, gelukstheater en klassieke theatergroep..Ik heb altijd wat moeite met hoofden van dieren, maar dat ligt aan mij..,Geniet van jullie laatste weken, jullie hebben ons werkelijk fantastisch getrakteerd, de tijd is voorbij gevlogen…dank, dank, dank..
Altijd leuk wanneer je onverwachts muziek hoort en de mensen op pad gaan voor de een of andere ceremonie.
Heeft misschien die boom met zakjes er iets mee te maken? Het lijken wel geldbuidels.
Ik kan helemaal verkeerd zitten hoor maar is er misschien een feestdag in dat gedeelte?
Ook mooi om te zien hoe bescheiden die meisjes zijn.
Wat is reizen toch fantastisch !
Wat geniet ik van jullie belevenissen. Dank daarvoor. Wat mij opvalt in vrijwel iedere blog is de vriendelijkheid van mensen. Toch wel een verschil met mijn ervaringen van het reizen in de VS. En grappig wat Gerbrand schrijft over de toiletten in Guangzhou begin jaren 90. Zo herinner ik ze mij ook. Het was even wennen maar was daarna eigenlijk best gezellig, zo met zijn allen op het toilet.