Dit verhaal schrijven we met 320 kilometer per uur. We reizen weer terug van Zhangjiajie naar Guangzhou. Vanochtend deden we nog een tweede parkbezoekje. De foto’s laten zien wat jullie (en wij) gisteren door mist moesten missen. Maar eerst moeten we het nog even hebben over de gezichtsherkenning waarover we gisteren al spraken, en over het inscannen van paspoorten, én over de risico’s die de Chinese staat daarmee loopt.
Het grote Staatsbestand
Die gezichtsherkenning als je in een groot nationaal park (of bijvoorbeeld net zo goed een pretpark) door meerdere ticketcontroles heen moet, is handig: tijdbesparend en efficiënt. Maar we realiseerden ons daardoor vandaag dat de douane bij binnenkomst in ‘vasteland-China’, in Zhuhai, onze paspoorten inscande en alle paspoortgegevens daarmee vastlegde in, tja, waarin eigenlijk, in een groot Staats-databestand. In alle Chinese hotels worden onze paspoorten ook ingescand. Dat was in onze Chinareis van zes jaar geleden nog in geen enkel hotel het geval! Deze verandering heeft best grote betekenis.
Niks te verbergen
De Chinese Staat kan onze hele reis nu volgen. Elke hotel-incheck wordt automatisch bijgeschreven in die Staats-database. Als president Xi Jinping zijn mobieltje aanklikt, kan hij (als hij wil) onze hele reis volgen. Vermoedelijk volgt hij deze prachtreis net als jullie ook al via dit blog. In Chinese vertaling dan, net als vast en zeker ook zes jaar geleden. Maar nu heeft hij dus twéé manieren om ons te kunnen volgen. Is dat erg? Welnee. ‘Wij hebben immers niks te verbergen’. Maar onze reis van zes jaar geleden zouden we nu mogelijk niet meer op de manier van toen kunnen maken.
Vrijheid blijheid
Voor reizen van meer dan 30 dagen moest je zes jaar geleden een gedetailleerd reisplan aanleveren, inclusief boekingsbewijzen van alle hotels, om een visum te kunnen krijgen. Destijds wisten alle avontuurlijke China-reizigers: na verkrijging van het visum annuleer je alle hotels weer (je moest opletten dat je uitsluitend kosteloos annuleerbare hotels boekte). En dan was je toch volledig vrij om te gaan en staan waar je wilde tijdens je reis. De Staat kon je niet volgen, en iedereen vond het prima zo.
Gelegitimeerd fietsen
We reizen nu minder dan 30 dagen in China. Dat is visumvrij. We kunnen dus gelegitimeerd gaan en staan waar we willen. Maar hoe moet het nu met fietsers die in vijf weken (35 dagen) van Beijing naar Shanghai willen fietsen, net als wij zes jaar geleden?! Je weet van tevoren nooit precies hoever je elke dag kunt en wilt fietsen, maar je zou je nu wel aan een exact reisschema moeten houden!… De assistent van meneer Xi Jinping kan de Chinafietser nu immers precies volgen in het grote Staatsbestand.
Rode loper
Het wordt dus tijd voor een kleine attendering in de richting van de Chinese overheid. Laat ruimte aan fietsers om van dag tot dag te bepalen hoe ver ze fietsen en waar ze willen overnachten. Zo niet, dan is er een aanzienlijk risico voor de Chinese staatskas. Het gastvrije en fietsvriendelijke China zou zomaar in zijn eigen vingers kunnen snijden. Reisfietsers zouden voor lange reizen China links kunnen laten liggen. Nou, dat zou vast enorme bedragen aan BTW- inkomsten voor de Chinese staatskas kunnen schelen!… Dus, Chinese overheid: rol de rode loper gewoon nog een stukje verder uit voor buitenlandse Chinafietsers! En trouwens, hoe zit het eigenlijk met die foto’s van gezichten? Zou dat in de toekomst nog hinder voor toeristen kunnen gaan opleveren?
Staatscamera’s
Morgen gaan we weer fietsen. Waarschijnlijk een rondje door megastad Guangzhou. Je kunt ons volgen via de Chinese staatscamera’s, als je daartoe toegang hebt. En anders lees je morgen gewoon weer ons blog.
Foto’s van de dag
Uitzicht vanaf ons balkon op de rivier…
…waarin de was nog met de hand wordt gedaan…
…én waarover een helikopter steeds voorbij vliegt met nieuwe toeristen voor een korte vlucht over het nationale park.
Het was druk vandaag in het park…
…met zonnige uitzichten deze keer!
Nóg een keer de Bailong lift gedaan.
Om bij de lift te komen moet je eerste héle lange trappen beklimmen.
Wat later, op de terugweg, hadden we nota bene de lift voor ons alleen!
De meeste mensen gingen nog heen. Een enkeling ging al terug.
Reclameposter, van wellicht een soort SIRE. Zie door ons gearceerde tekst: ‘Armoedebestrijding door toerisme is afhankelijk van onze steun’!
Verkleedkleren huren…
…voor een fotosessie in stijl.
Als je geen zin hebt om te lopen…
…dan laat je je toch dragen! Notabene: het tilgewicht per drager ligt op deze foto’s ongetwijfeld ruim boven de Europese Arbo-norm van 25 kilo.
Het was (opnieuw) indrukwekkend.
Laat een drone een video van jou maken. Mensen verdrongen zich ervoor. Toeristenverdienmodelletje.
Gisteren in de mist, vandaag in het volle zicht, hét doel (van Ageeth) van vandaag:…
… de Heavenly Pillar, waarop de halleluja-bergen in de film Avatar (2009) zijn gebaseerd (Henk had nog nooit van deze film gehoord).
(Foto uit de film Avatar.)
Terug met de bus naar het station.
Niet zo groot als in Guangzhou, maar óók groot: Zhangjiajie West Railway Station.
Een modernere trein dan op de heenweg…
…met méér beenruimte en wél een oplaadmogelijkheid voor je telefoon. Henk schrijft nu dit artikel (kan morgen gelukkig weer met tablet en toetsenbord die nu in hotel-bagagedepot in Guangzhou liggen; ook Arbo indachtig).
Wauw impossant dat stuk over gezichtsherkenning en hoe je in een zekere staat wordt geduwd en ingewikkeld als je op de bonnefooi wilt reizen, zou er moeite mee hebben, stoer dat jullie dat aangaan. Heerlijke niet mistige plaatjes super mooi inkijkje, poeh arme dragers…Avatar…zei mij ook niets, is dat erg …nee hoor…ha ha ha…zet hem op kanjers! Wij genieten enorm!
Indrukwekkend weer! Veel reisplezier nog!
Heel indrukwekkend zowel jullie verhaal als de foto’s !!
Goede analyse over gezichtsherkenning, gaan jullie een brief schrijven naar Sun Yeli, de Minister van culuur en toerisme?
Heel bijzonder reisverslag. Heb het gevoel er zelf bij te zijn. Ben trouwens zelf nooit in China geweest… Indrukwekkende beelden. Een stuk minder saai dan het beeld dat ik door vooroordelen had opgebouwd van het land.
Prachtige foto’s en verslag weer! Een interessante gedachte die een Chinees mij over gezichtsherkenning en privacy gaf, is dat we in het Westen wel bedrijven als Google en Apple al onze informatie toevertrouwen. Chinezen vertrouwen het eerder de overheid dan bedrijven toe.
Mooi dagelijks reisverhaal weer, compliment! Lichte ironie (=mijn interpretatie) over gezichtsherkenning en data controle in combinatie met natuurschoon, het gewone leven en lekker treinen. Ik zie uit naar de volgende aflevering 🤗.
Ah ik had gisteren dus gelijk met Avatar! Alsnog zien die film Henk! Roelf leek t niets en vond hem bij nader inzien echt prachtig