Het is ons aardig gelukt om ons vandaag te richten op de hoofddoelen van de geplande rustdag, namelijk veel rusten en weinig doen. We hebben slechts twee activiteiten ondernomen: mobiel internet regelen voor beide telefoons, en een toeristisch boottochtje over een voormalig Kanaaldeel.
Heel lang wachten…
Aan de taxichauffeur lieten we op een telefoon de Chinese vertaling zien van de vraag of hij ons naar een grote China Mobile winkel kon brengen. Spoorslags bracht hij ons naar een enorme zaak waar we met de lift naar de eerste verdieping werden gedirigeerd. Daar was enorme ruimte met een zestal balies en minstens veertig klanten die zo te zien al heel lang op hun beurt zaten te wachten
…maar niet voor ons
Aan een ordebewaker lieten we onze telefoon zien met de Chinese vertaling van onze wens voor een prepaid simkaart. Enigszins tot onze verbazing wees hij ons niet een plek in de wachtenden-rij toe, maar nam ons mee naar een balie waar we direct te woord werden gestaan. Wonderlijk, zo’n ongevraagde VIP-buitenlander-behandeling. Maar wel fijn, toch.
Onverstoorbaar
Tot nu toe hadden we alleen een simkaart in mijn telefoon gehad en deed Ageeth het met hotel-wifi of henk-hotspot. Maar eigen simkaart is wat handiger en dus kwamen daar we op deze rustdag eindelijk aan toe. De procedure bleek hetzelfde te verlopen als ruim drie weken geleden met de eerdere simkaart op het vliegveld. Twintig minuten duurde het, door een hardwerkende efficiënte mevrouw die zich onverstoorbaar door alle kennelijke bureaucratie heen werkte. Paspoort, visum, inreisstempel, foto maken, alles vergelijken met de gegevens in de grote database en zo. Verder niks bijzonders met de telefoonkaart van Ageeth.
Minutenlange deliberaties
Vervolgens was ook mijn telefoon aan de beurt, omdat de op het vliegveld geplaatste prepaidkaart een expiratiedatum had van 1 augustus. Een minuut of tien verliep het proces precies hetzelfde als bij de telefoon van Ageeth. Toen zag onze telefoondame kennelijk dingen op haar beeldscherm waar ze onrustig van werd. Ze betrok haar naastzittende collega in de kwestie, maar ook na minutenlange gezamenlijke deliberaties kwamen ze er niet uit. Toen stond de telefoonmevrouw op en liep, nee hólde ze naar de andere kant van de zaal, ongetwijfeld naar een hiërarchisch meerdere.
Rood vinkje?!
Wat zou er nou toch met de sim-situatie van mij aan de hand kunnen zijn? Bij een van ons kwam de speculatieve gedachte op dat het misschien te maken had met het in dit land eigenlijk niet toegestane gebruik van de VPN-verbinding op mijn telefoon. Daarmee kun je illegaal toch toegang hebben tot verboden sites zoals Google en Wikipedia, maar ja, wie weet kan de Chinese overheid toch precies volgen of je zo’n VPN gebruikt, en wie weet heb ik een rood vinkje achter z’n naam en krijgt ik voor straf helemaal nooit niet meer een simkaart in dit land!…
Kronkelkomplotterij
De ander van ons meende dat je dit soort rare kronkelkomplotgedachten vooral geen water moet geven omdat je dan over je afroept dat het nog waar kan worden ook (alles wat aandacht krijgt, groeit). We hadden dit gesprekje nog niet eens afgerond, of onze telefoonmevrouw was ineens terug en vervolgde de procedure op toetsenbord en beeldscherm. Niks geen rood vinkje, blijkbaar. Handtekening zetten, simkaartje erin, klaar. Twee telefoons nu met probleemloos internet!
Halve boottocht
Het toeristische boottochtje was net zo saai als we in een Tripadvisor-referentie hadden gelezen. Werkelijk niets bijzonders te zien. Naast ons was er nog één andere toerist aan boord, een Chinees. En vier bemanningsleden. Na een half uurtje varen meerde de boot aan. Wij waren er vanuit gegaan dat het (te) prijzige bootkaartje bedoeld was om ons ook weer op de startplek af te leveren, maar dat bleken we verkeerd te hebben ingeschat. We werden van boord gemaand naar de middle of nowhere en barstten tegelijk in lachen uit over dit hilarische misverstand. We meenden eerst via een tempelachtige brug de weg naar de bewoonde wereld wel weer te kunnen vinden, maar gezien alleen al de klimop op de trap was dit geen goed idee, hier kwam nooit iemand.
Gelukkig leidde een ander pad ons al spoedig naar een taxi. En zo kunnen ook de kleine kwesties van zo’n dag weer leiden tot lichthilarische avonturen
Overige foto’s
Teksten grotendeels door Henk, foto’s vooral door Ageeth
kronkelkomplotgedachten dat wordt natuurlijk hèt nieuwe taalwoord voor ongemakkelijkheden! Mens wat lekker dat jullie even hebben kunnen inzakken, hoewel toch weer dingen regelen…Mooie foto’s weer en leuke teksten!
het blijft hier genieten van jullie heerlijke lange reis!
Hallo Ageert en Henk, had ook eens een hilarische ervaring in China met een tour, die ik samen met mijn zoon maakte. Werden de bus uitgeleid, gids voorop en iets later staan we elkaar in het herentoilet aan te kijken, moet jij, ik ook niet, waren we gewoon blindelings de gids en groep gevolgd. We hebben er veel plezier om gehad. Goede tocht morgen, mvg.Gerbrand
Eindelijk weer een foto van een paard (al is het dan een standbeeld)! 🙂 Zien jullie ook echte paarden? Of andere dieren? Veel plezier nog!
Groeten van Saskia
Jullie zijn wel heel ‘zen’ geworden en laten je werkelijk door niets meer van de wijs brengen. Zelfs niet als je voor veel geld ergens wordt gedropt.
Een rustdag is nooit echt een rustdag he en je maakt toch weer wat mee! Heerlijk om te lezen. Hebben jullie trouwens pindakaas bij je of redt je het met lokale zoetigheid? De Chinese eigenaar van Ado Den Haag is nogal afwezig. Zien jullie soms een paar aardige straatvoetballertjes voor de club?
Welteruste voor straks en mooie reisdag morgen!