Verboden Verboden Stad

De Verboden Stad is de belangrijkste must see voor elke Beijing-toerist. Welgemoed gingen we op pad naar dit prachtpaleis. Een mooie stadwandeling, zo leek ons. Na een halfuurtje bleek dat in elk geval op dit punt onze voorbereidingen tekortgeschoten waren.

Even omlopen

Er kwamen enorme drommen mensen uit de paleistuin, maar er ging niemand in. We waren abusievelijk bij de achterkant van deze voormalige keizerlijke residentie beland. ‘Even omlopen’, zo gebaarde de bewaker die dit zo te zien vaker had meegemaakt met argeloze toeristen. Oeps. Het paleis is enorm groot, dat zou nog zeker een drie kwartier wandelen zijn in de inmiddels aardig verzengende zon.

Maar na een klein stukje lopen werden we aangesproken door een taxichauffeur die kennelijk brood in ons zag, en werden we voor een zacht prijsje nabij de ingang gebracht.

Dinsdag zijn jullie welkom

Daar trotseerden we trage rijen, identificatie en bagagecheck, maar eindelijk konden we dan onder het portret van Mao doorlopen naar het voorplein van de Verboden Stad. Bij de kassa werd duidelijk dat onze voorbereiding op een tweede punt ook tekortgeschoten was. Er bleek een maximum te zitten op het aantal bezoekers per dag. En dat maximum was voor deze zondag al bereikt. En ook maandag zouden we er niet in kunnen. ‘Maar dinsdag zijn jullie welkom hoor!’, zo sprak de ticketdame monter in aardig Engels. Helaas pindakaas. Maandag gaan we fietsen, dus deze Verboden Stad is voor ons nu gewoon Verboden Toegang.

Weergebed door Mark Rutte

Een volgende taxi bracht ons naar de Tempel van de Hemel. Een prachtige groene oase in de stad, met fraaie keizerlijke werkpaleizen. Interessant detail was dat destijds een open verhoogde altaarplek werd gebruikt door de keizer en zijn ministers om te bidden voor goed weer voor de boeren. Ik stelde me voor hoe het zou zijn als Mark Rutte de vrijdagse ministerraad af en toe zou inzetten voor een dergelijk weergebed voor de boeren, voor fietsende scholieren, en voor strandtenthouders. Ik denk dat het geen kwaad zou kunnen.

Kadootje van de Voorzienigheid

In de loop van deze dag overkwam ons een enorme regenbui. In een kwartiertje viel er zeker een millimeter of vijftig, zo zagen we van onder het afdak van een tempel. Was dit nou toeval, hier in het park van de Tempel van de Hemel? Of waren op een of andere manier toch onze verzuchtingen over de verzengende hitte gehoord, en was deze verfrissende wolkbreuk een kadootje van de Voorzienigheid aan ons?

Overige foto’s

Teksten grotendeels door Henk, foto’s vooral door Ageeth