Britse drugsmaffia

Een fietsrondje door centrum Guangzhou, 25 kilometer. Twee geweldige musea, beide trouwens gratis. Flaneren over het gezellige Shamian-eiland, met fraaie Europese panden van een eeuw oud. En een steengoed artikel over China in de Volkskrant van gisteren. Dat waren onze belevenissen van deze zondag.

Sterk land, nietige burgers

Ook tijdens onze drukke reis bladeren we af en toe nog een beetje door ons lijfblad De Volkskrant. Je wilt toch vanuit betrouwbare bron horen over bijvoorbeeld de strapatsen van de autocraten van deze wereld. Toevallig stond gisteren een geweldig goed artikel van de weergaloos goede China-correspondent Leen Vervaeke in de krant. Helaas haar afscheidsartikel, na zeven jaar correspondentschap. Absolute aanrader, dit verhaal over een ‘sterk land met nietige burgers’. Je kunt het lezen als je abonnee bent van de Volkskrant óf via je DPG- account als je abonnee bent van een van de andere DPG-kranten. Kern van het verhaal is de toenemende repressie en controle door de overheid in China. Dat is nou toch sterk zeg. Dit is ook onze eigen ervaring, waarover we in toch nog best vrolijke termen al schreven op 2 mei en 9 mei.

Museumfietstocht

Wij maken hoe dan ook toch vooral bijzonder plezierige dingen mee in dit land. Ons stadsritje van vandaag bijvoorbeeld, waarin we ervoeren wat een fijne en dynamische stad Guangzhou is. De rit bracht ons naar het ‘Museum van de revolutionaire geschiedenis van Guangdong’ en het ‘Guangzhou dertien handelswijken museum‘.

Buitenlanders eruit geknikkerd

Het eerste museum ging over de periode 1842-1949: repressie door koloniserende Europese landen, gevolgd door Japanse bezetting en vervolgens door de grote comeback van China, de overwinning door de communistische partij in 1949, waarna overigens rücksichtslos alle buitenlanders China werden uitgeknikkerd. Dit museum was niet zo druk. Alle toelichtingen waren in het Chinees, maar de vertaalapp van Google Lens maakte veel goed.

Handel en bureaucratie

Het tweede museum ging over de geschiedenis van de dertien ‘hongs’ in Guangzhou, ook wel ‘factorijen’ genoemd: dertien handelswijken van dertien verschillende toegelaten handels-partner-landen. Het hong-systeem ontstond nadat eerst de Portugezen, vervolgens de Hollanders, en daarna andere Europese landen de zeeroutes naar Azië hadden gevonden. Het systeem klapte in elkaar toen de Britten genoeg hadden van de Chinese regels en bureaucratie, en met de opiumoorlogen de macht grepen. Dit museum bleek een mateloos populair zondagsuitje te zijn voor Chinezen van alle leeftijden, met toelichtingen ook in het Engels. Ook wij vonden dit een geweldig museum.

Onethische Britten

In een van de toelichtingen stond droog vermeld dat het beschikbaarstellen van opium door de Britten aan arme Chinese mensen ‘onethisch’ was. Dat is een opmerkelijk feitelijke weergave. Het was natuurlijk schandalig wat de Engelsen deden: Chinese werkloze sloebers verslaafd maken aan harddrug opium en daar goudgeld mee verdienen. De Chinese overheid deed er alles aan om dit ‘fentanyl-achtige’ massadrama te voorkomen, maar de Britten legden in twee opiumoorlogen in de 19e eeuw hun wil op. Na de eerste opiumoorlog werd in 1842 in Nanjing een ‘vredesovereenkomst’ opgesteld. Zo’n overeenkomst is meestal geen goed nieuws voor de onderliggende partij, in dit geval dus voor China. Het Handelswijken- museum noemt dat verdrag nog heel netjes en neutraal ‘het eerste ongelijke verdrag tegen China’. Vele vergelijkbare verdragen met andere Europese mogendheden (en USA, en Japan) zouden nog volgen in de periode 1842-1949. Deze periode wordt in de Chinese geschiedenis niet voor niks geduid als ‘de eeuw van vernedering’. Was dat nou wel slim van al die overwinnaars? Komt dat in onze tijd niet een boemerang terug? Daar zouden we best nog over kunnen doorfilosoferen, maar dat doen we niet, want voorbereiding van de rit van morgen vraagt nu onze aandacht!

Foto’s van de dag

Vanuit onze 22e-verdieping-hotel: in de verte zien je de brug waar we gisteren niet op kwamen.

Zondagsroeiers op de Parelrivier. En hieronder het museum van de revolutionaire geschiedenis.

Een van de vele niet-flexibele kanonnen waarmee China van de Engelsen verloor tijdens de 1e Opium-oorlog.

En ook met dit middeleeuwse wapentuig konden de Chinezen het in de 19e eeuw toch echt niet winnen van de Engelsen.

Gezien in de Parelrivier op weg naar Shamian eiand: cruiseschip met thema Nijntje.

En hier ging het allemaal om…thee en porselein.

Een tweetalige Nederlands-Chinese betaalbevestiging.

Helemaals rechts de Hollandse vlag!

Flaneren en mooie foto’s maken op Shamian Island, de ‘Guangzhouse Bund’, naar analogie van Shanghai.

Modern gebrandschilderd kerkraam. Zou zomaar Europees kunnen zijn. Behalve dan de gebrandschilderde Chinese letters!

Vriendschapstuin.