20. Contemplatie en Mecanoo

Vandaag een stadsdag in Kaohsiung, met als doel om het grootste Boeddhistische tempelcomplex van Taiwan te bezoeken, de Fo Guang Shan tempel, tevens klooster, opleidingsinstituut en museum. Het ligt een eind buiten de stad, dus fietsten we nog 28 kilometer door de stad heen en weer naar een busstation om van daaruit een rechtstreekse busrit van 40 minuten naar de tempel te kunnen maken. Taxi vanaf hotel was vast tijd-efficiënter geweest, maar fietsrit en busrit vonden we veel leuker dan een taxi.

Open hart en ziel

De tempel is nieuw, enorm groot, prachtig, indrukwekkend en deed bij ons waartoe een tempel is bedoeld. We gingen op in de stilte en werden contemplatief, zij het dat we voortdurend werden gegroet en aangesproken door vriendelijke monniken (m/v) en tempelvrijwilligers. 

Helemaal achterin het complex is, zoals meestal bij tempels, de meest sacrale zaal. Slim opgezet, want in de eerste ruimtes waar je als bezoeker doorheen komt laat je als vanzelf dan al steeds meer van je aardse hoofd-beslommeringen los. Met een meer open hart en ziel betreed je dan de heiligste ruimte en ben je meer ontvankelijk voor de verbinding met god, de goden, jezelf, het universum, het grotere bewustzijn (of hoe je het ook wilt duiden). Katholieke kerken en kathedralen hebben dat ook, in zekere zin: de entreedeur voor de gelovigen zit heel ver vandaan bij het gedeelte waar de geestelijke de diensten leidt en waar je dus ‘het dichtst bij god’ kunt zijn.

Tand van Boeddha

In de meest sacrale zaal van de Fo Guang Shan staat op een prominente plek een kristallen vaas waarin zich, zo zegt men, één van de drie nog overgebleven tanden van Boeddha zou bevinden, die dus zo’n 2.400 jaar oud zou zijn. Wij hopen dat men vooral niet wetenschappelijk gaat onderzoeken of de tand in de vaas werkelijk zo oud is, want er is dan best kans dat je zo’n mooi geloofsverhaal stuk-checkt. Net als met de in het christelijk geloof aan apostelen toegeschreven beenderen in Rome.

Gezegende leeftijd

De stichter van de Fo Guang Shan- kloosterorde, Hsing Yun, is in februari jongstleden overleden op de gezegende leeftijd van 95 jaar. Hij kwam als 22-jarige monnik in 1949, aan het einde van de burgeroorlog, als één van de 2 miljoen vluchtelingen vanuit vasteland-China naar Taiwan. Al vrij snel zette hij in Taiwan tempels op, en stichtte uiteindelijk in 1967 de Fo Guang Shan- kloosterorde. 

Humanistisch boeddhisme

Fo Guang Shan was vanaf het begin een sterk maatschappelijk gerichte geloofsgemeenschap en groeide uiteindelijk uit tot een van de belangrijkste sociale actoren in Taiwan. De organisatie heeft verschillende scholen, hogescholen en universiteiten opgericht en runt onder meer weeshuizen, bejaardentehuizen en drugsrehabilitatieprogramma’s in gevangenissen: ‘humanistisch boeddhisme’, dus.

Kaohsiung en Arnhem

In de bus op de terugweg zagen we een reactie van Chrit van Rensen die ons attendeerde op een bijzonder bouwwerk in deze stad Kaohsiung, ontworpen door onze landgenote en wereldberoemde architect Francine Houben, oprichter van het fameuze bureau Mecanoo. We pasten onze terugfietsroute aan en konden in de late schemering dit fantastisch mooie gebouw bewonderen. Dit sprak ons des te meer aan omdat wij tot voor kort in Arnhem woonden in een fraai woningproject dat ook is ontworpen door Francine Houben / Mecanoo! (Zie ook ‘Over ons‘)

Foto’s van de dag

Fietsen parkeren bij het station en met de bus het het Fo Guang Shan- klooster.

Plattegrond bij de entree.

Entree tot het Boeddha museum bij het klooster.

De boulevard met acht pagodes en de grote Boeddha aan het einde.

Henk bespeelt een muziekinstrument.

Onder de grote Boeddha is de tempel gebouwd ‘rondom de tand van Boeddha’.

Op de achtergrond zie je Kaohsiung liggen.

Er wordt gewerkt in de tuin (plastic ‘gras’ hier, trouwens).

Op weg van het museum naar het klooster…

…lampionnen.

Gebouw met de jaden Boeddha’s.

Rechts ligt de grote tempel (is prachtig van binnen, waar niet mocht worden gefotografeerd).

Terug met de bus.

En dan op de fiets in de avondspits van deze miljoenenstad. In Taiwan zien we nauwelijks fietsers, wel heel veel scooters.

Eén van de vele prachtige tempels in de stad.

Een oude beeldbuis tv op de scooter, kennelijk nog de moeite van het recyclen waard.

The National Kaohsiung Center for the Arts.

Ugo, de oprichter van Pizza Rock, (30 vestigingen in Taiwan) is een Canadees en ook eigenaar van de site Taiwanese Secrets. Met veel (toeristische) informatie over Taiwan.