Promotie naar de 35e

Wat is de gemakkelijkste manier om je was alsnog te doen als de wasmachine de fietskleding niet gewassen maar wel nat gemaakt heeft? Dan boek je gewoon een nacht extra bij en vraag je om een andere kamer, op een zo hoog mogelijke verdieping aan de rivierzijde. Vervolgens laat je je informeren over hoe de wasmachine werkt.

Inchecken met fiets en al

We gingen op zoek naar onze Hotelheld. Gisteren had hij ons al gered van de bewakingsdienst die ons het gebouw niet liet betreden met de fietsen. De verantwoordelijke hotelmedewerker werd gebeld, hij nam ons met fiets en al mee naar de receptie (fietservriendelijke Hotelheld!) en hielp met inchecken. Per abuis hadden we (=Henk) namelijk de kamer een dag te vroeg gereserveerd. Hij regelde kosteloze omboeking.

Chinees praten via Vertaalapp

Hij bood zelfs aan om de fietsen op onze kamer te parkeren. Hij sprak geen Engels maar met de ontzettend handige Vertaalapp die in China veel wordt gebruikt, kun je gewoon praten met elkaar. Je spreekt jouw boodschap via de telefoon in en de Vertaalapp spreekt ‘m in het Chinees weer uit.

Passende ambiance

We promoveerden van de 25e verdieping naar een prachtige kamer op de 35e (hoogste!) verdieping met kingsize bed en fenomenaal uitzicht. Een passende ambiance om ons relatie-jubileum te vieren. Onze Hotelheld liet zien hoe de wasmachine werkte. In plaats van ’30 graden’ stelde hij het programma op een Chinees teken in. Het werkte! Blijkbaar begreep de wasmachine alleen Chinees.

Tien minuten later stond hij weer voor onze hoteldeur, deze keer met droogrek en een stapel hangertjes. Erg handig, met een wasmachine vol. Onze dag kon niet meer stuk!

Een middagje rustig aan

Vanmiddag bezochten we in alle rust de Katholieke Kathedraal, twee musea, de Oude Stad en de Carrefour. Het waren onze eerste ‘vrije’ uren en dat hadden we wel even nodig. Met dank aan de wasmachine.

Om kwart over drie stapten we uit de taxi. Nog genoeg tijd om in het Tianjin Museum de afdeling te kunnen gaan bekijken die geroemd werd in de Lonely Planet, met de geschiedenis van de stad vanaf de opiumoorlogen. Museumsluitingstijd was half vijf!

Gratis entree

Het was niet direct duidelijk welke van de reusachtige gebouwen we moesten hebben, maar een meneer die overduidelijk bewaker was gebaarde dat we een zekere kant op moesten. Het bleek een minuut of tien lopen naar de ingang, aan de andere kant van het museum. Schattige basisschoolklasjes kwamen ons tegemoet. Gratis entree, zoals voor alle grote musea in China.

Vastgelegd in ‘De Grote Database’

In het museum eerst weer de gebruikelijke veiligheidsmaatregelen voor als je een belangrijk gebouw wilt betreden, voor ons niet anders dan voor Chinezen: ID-controle, tassencontrole met doorstralingsapparaat zoals op Schiphol, en zo’n bodyscan. De ID- controle voor ons is overigens alleen maar paspoort laten zien; voor Chinezen is het uitlees-pasjescontrole zoals bij ons met bijvoorbeeld je pinpas. Voor hen is daardoor dus in ‘De Grote Database’ vastgelegd dat zij op dag X in dat betreffende gebouw waren. Het totale gebrek aan privacy dat daarmee samenhangt heeft voor de mensen hier geen enkele betekenis. Het interesseert ze niet.

Op naar de derde verdieping

Maar goed, nu waren we dus in het museum. Geweldig mooi gebouw. Een paar dinosaurussen op de begane grond.

Veel schoolklasjes, veel ouders met jonge kinderen. We gingen naar de derde verdieping voor de afdeling stadgeschiedenis, zoals Lonely Planet aanraadde. Maar daar was die afdeling helemaal niet. En die was ook niet op andere verdiepingen, zagen we op de infoborden.

En toen pas kregen we in de gaten dat dit het Tianjin Natural Historic Museum was, en helemaal niet het Tianjin Museum. Ojee, wat nu. We waren weer lekker bezig hoor. Het was al bijna kwart voor vier! Waren we nou voor niks van de andere kant van de stad gekomen, zo weifelden we? Toch maar proberen aan iemand te vragen waar dan dat andere museum was.

Naar het werkelijke Tianjin museum

Vanaf dat moment viel het ineens weer allemaal mee. We ontwaarden een infobalie, de dame legde ons uit dat we gewoon een gebouw verder moesten zijn.

In het werkelijke Tianjin Museum waren we in no time bij de tentoonstelling die we graag wilden zien. De tentoonstelling was werkelijk geweldig, en het opmerkelijke was dat de museumverhalen over de opiumoorlogen volledig overeenstemden met de verhalen zoals we die ook in Europa hebben opgeschreven. Dat was dan toch weer een behoorlijke meevaller.

Onderhand mogen we trouwens wel eens wat kilometers gaan maken. Dus morgenochtend gaan we vroeg en schoon gekleed op de fiets, op weg naar de volgende miljoenenstad, Cangzhou.

Overige foto’s