17. Vier halen, drie betalen!

Vijfentachtig kilometer, paar honderd hoogtemeters, superfijn fietsweer, niks bijzonders onderweg, gewoon van A naar B om later bij volgend tussendoel C te kunnen uitkomen (verklappen we nu nog niet!). Dit zou het hele verhaal voor vandaag kunnen zijn. Maar ja, als je dan zo’n dag heerlijk ongestoord op de fiets zit, dan dwalen je gedachten zomaar weer eens weg, en dan heb je het daar weer over met de reisgenoot. Over wat alles kost, bijvoorbeeld.

Goedkoop duur land

Japan is een duur land, zo was ons globale beeld voorafgaand aan de reis. Maar in de praktijk bleek het helemaal niet tegen te vallen. Als toeristen/reizigers (you name it) geven we geld uit aan vooral overnachtingen, maaltijden en boodschapjes. Alles kost ongeveer de helft van wat het in Nederland kost, bij dezelfde kwaliteit. Dat valt dus best mee.

Yen voor een prikkie

Pas onlangs lazen we dat de Yen de laatste jaren behoorlijk ‘verzwakt’ is ten opzichte van de euro en de dollar. Vijf jaar geleden betaalde je voor een bankbiljet van 1000 yen nog 80 eurocent, nu krijg je die 1000 yen voor 60 eurocent. Voor Europeanen is Japan dus zomaar een kwart goedkoper geworden. Waarom is dat zo gegaan? Als je googelt vind je als verklaring dat de rente in Japan enorm laag is, nog lager dan in Europa bijvoorbeeld. Beleggers willen daarom niet in Yens beleggen: je krijgt er nauwelijks rendement op. Maar waarom is die Japanse rente dan zo laag?

Weinig groen, veel grijs

De economie draait prima, Japan is politiek stabiel, er zijn helemaal geen bijzondere problemen. Toch? Nou, eentje dan, volgens Henk in elk geval. Henk denkt dat de Japanse vergrijzing en ontgroening het probleem zijn. Dit lees je niet als je googelt hoor, het is vooral het particuliere ideetje van Henk. Uitgangspunt is dat jongeren te weinig vermogen hebben om hun tomeloze ambities waar te kunnen maken, en ouderen hun geld al verdiend hebben en spaarvermogen hebben. Jonge generaties willen geld lenen van de bank om briljante nieuwe ondernemingen te financieren en uit te bouwen (of om huizen te kopen). Oudere generaties richten geen nieuwe ondernemingen meer op (en ze hebben al een huis): ouderen hebben spaargeld en laten dat zonder bijzondere bestemming op de bank staan.

Werkloos op de bank

Een land met weinig jongeren en veel ouderen, zoals Japan, heeft dus relatief weinig geld nodig voor nieuwe ondernemingen, en heeft juist veel geld over dat maar een beetje werkloos op spaarrekeningen bij de bank staat. De vraag naar geld is laag, het aanbod van geld is hoog. Bij alle produkten met weinig vraag en veel aanbod daalt de prijs van dat produkt. Dat geldt ook voor geld. De ‘prijs’ van geld is de rente. En dus is de rente in Japan laag, door ontgroening en vergrijzing. Volgens Henk dus, hoor.

Toyota’s voor een prikkie

Dus barst het nu van de buitenlandse toeristen in Japan: allemaal slimmerikken die wisten dat die Yen zo goedkoop was (plus twee naïeve toeristen/reizigers die pas tijdens hun reis in de gaten kregen dat het allemaal toch niet zo duur was hier). En het is ook fijn voor Toyota en andere Japanse bedrijven: hun produkten kosten nog evenveel Yens, maar met die gunstige wisselkoers kan een Toyota in Europa of Amerika een stuk goedkoper worden. De vraag naar Japanse producten (Japanvakanties, Toyota’s) trekt dus weer aan. Alleen zijn er weinig jongeren om al die toeristen te kunnen bedienen, of al die auto’s te kunnen maken. Dus noodzaakt dat Japan om nog weer verder na te denken over hun productieconcepten: hoe kun je met een krimpend aantal jonge werkenden toch voldoen aan de vraag vanuit het buitenland naar jouw goederen en diensten?!….

Foto’s van de dag

Mooie dag! Zonnig, niet te warm, en wind mee.

Lunchen in Udon-restaurant.

Prachtige tempelpoort. Maar waarom staat hij op dit oninteressante bedrijventerrein?!…

Onderweg, in een dorpje. Waarom die schattige mutsjes? En wie verzorgt dat zo netjes?…

De zee! (Sorry, vergeten om horizon recht te zetten…)

Rijstveld stroomt over! ‘Kwel’, zie ook https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Kwel.

Dag 18: 85 km van Toyota naar Hamamatsu.

4 gedachten bij "17. Vier halen, drie betalen!"

  1. De rode mutsjes worden gedragen door Jizo de beschermheilige van kind en reizgers, zoals wij Christoffel hebben.De monikken verzorgen in de regel de plekken waar Jizo staat. De rode poorten oftewel de Torii worden gezien als de ruimtelijke overgang van het profane ( de ‘gewone” wereld);naar het heilige. Ze zijn kenmerkend voor Shinto- heiligdommen…

  2. Waarom rijdt Ageeth vandaag weer met maar 1 achterfietstas, en Henk met 3? Heb je ergens last van Ageeth?

  3. Wat een prachtige reis maken jullie weer! Ik geniet van jullie reisverhalen, prachtig omschreven!
    Warme groet, Esther

  4. Zoveel interessante dingen om te ontdekken in Japan en ……. ook in Frankrijk 🙂
    Peter en ik hebben gisteren Mont StMichel bezocht, we genieten van La douche France….
    Heel veel (fiets)plezier!!!

Comments are closed.