Shimanami Kaido!

Vandaag (en morgen): de wereldberoemde Shimanami Kaido Fietsroute! Uniek in de wereld!

Japan bestaat uit 3.900 eilanden. De Shimanami Kaido is de route die het grootste eiland Honshu verbindt met het drie-na-grootste eiland Shikoku, via zeven bruggen voor de zes tussenliggende eilandjes. In 1999 kwam de snelweg gereed. Men was zo slim om op alle bruggen gelijk ook een supergoed fietspad neer te leggen, en op alle eilanden is een mooie fietsroute aangelegd.

Dit is het beroemdste toeristische fietspad van Japan, dus dat stond ook op onze bucketreislijst. We hadden er op die lijst nog een expliciet verzoek bijgeschreven: graag veel zon en geen regen. Helaas had onze lieve heer in de hemel dat verzoek kennelijk niet goed meegekregen. Na een uurtje fietsen ging het regenen en het hield niet meer op. Jammer maar ook weer niet erg, wij fietsten toch stug door.

Poncho’s

Je ziet alleen weinig regen-foto’s. De telefoons gebruiken we als navigatie-instrument, op het fietsstuur. Bij regen gaat daar ter bescherming een plastic zakje met schuif-sluiting overheen. Het is dan nogal gedoe om foto’s te maken. We zagen onderweg toch nog behoorlijk veel fietsers, die op verschillende manieren met de regen omgingen. Snelle racefietsers in goede outfits. Jonge stelletjes in kletsnatte t-shirts. Gezinnen in redelijke regenkleding, waarbij de kinderen nog een opmerkelijk blijmoedige uitstraling hadden. Stellen van onze leeftijd met één-euro-poncho’s die deze rit nou eenmaal gepland hadden en volstrekt niet meer leken te weten waarom ze hun plan toch hadden doorgezet. En wij dus met onze gele jasjes.

Shōwa: keizerdag

Vandaag is trouwens de eerste van de vier-in-een-week Japanse feestdagen. Wikipedia leerde ons dat het vandaag Shōwa-dag is. Oorspronkelijk was dit de verjaardag van Keizer Hirohito. Die regeerde maar liefst 63 jaar. Dus toen hij overleed in 1989 was iedereen zo gewend om vrij te zijn op 29 april, dat men dit maar zo gelaten heeft. De verjaardagen van de twee keizers die sindsdien aan het keizerlijke roer stonden, werden geen nationale feestdagen waarop bijna iedereen vrij heeft. De huidige keizer is nummer 126 sinds het jaar 660 voor Christus. Een vrije dag voor elke keizer zou een beetje veel van het goede worden. Overigens was nergens op onze route ook maar iets te bespeuren van een vorm van Keizer-feestelijkheid voor wijlen Hirohito. De Hollandse Koningsdag is echt een stuk gezelliger.

Lawson is de beste

Van de drie grote ketens ‘convenience stores’ is Lawson onze favoriet. Dat is de enige van de drie die bijna altijd een paar stoeltjes in de zaak heeft, ideaal voor de pauzerende fietser. Vorig jaar in Taiwan troffen we stoelen aan in alle gemakswinkels. Je vraagt je dan af waarom dit in Japan niet (meer) zo is. Zou het een coronamaatregel kunnen zijn? Dit land lijkt nog zeer beducht van corona, wellicht mede door vaccinatie-scepsis. Horeca- en winkelpersoneel dragen allemaal mondkapjes (zal dus wel verplicht zijn), een kwart van de mensen op straat draagt nog kapjes, en zelfs iets van een op de tien mensen die in hun eentje in de auto zitten heeft er een op. Waarom zelfs in die situatie?! Terug naar de stoeltjes: zou Lawson de stoelen dan als enige (al) weer opnieuw van stal gehaald hebben? Vinden de andere ketens het risico nog te groot, of vinden ze inmiddels bijvoorbeeld dat stoeltjes te weinig omzet opleveren?

Mal BTW-beleid

In de stoelenhoek bij Lawson viel ons nog iets anders op. Er hangt steevast een papier op het raam waarvan wij alleen ‘8%’ en ‘10%’ herkenden.

Toch maar even de telefoon met vertaalapp van Google Lens er op gericht (enorm handige app, zit ook standaard in jouw telefoon-Google).

Het blijkt dat de winkel 8 procent BTW in rekening moet brengen als je je boodschappen allemaal mee naar buiten neemt. Maar voor het deel dat je in de zaak zelf nuttigt, behoor je 10 procent BTW te betalen.

Dat is in de praktijk natuurlijk een bezopen maatregel. Tussen klant en kassa-medewerker moet dus interactie plaatsvinden over welk boodschapje welk BTW-tarief moet krijgen. ‘Koffie graag 10 procent, maar doe de gevulde koek maar op 8 procent want die eet ik straks in de auto.’ En wat dan als je tijdens de koffie toch onweerstaanbare trek krijgt in de koek die je op ‘laag’ tarief hebt afgerekend?! Ja beste Japanse overheid, met zulk klungelbeleid jaag je wellicht dus de stoeltjes de winkels uit, die ketens hebben geen zin in dit soort gedoe. En wie zijn de pineut van deze Japanse wan-belastingmaatregel? Juist, die arme fietsnomaden die zo graag even uitpuffen met koffie of een warme lunchmaaltijd (al die zaken hebben magnetrons). Die fietsers kunnen hun boodschapjes immers niet zittend in hun auto nuttigen.

Foto’s van de dag

Vandaag zijn we gestart met het fietsen van de Shimanami Kaido!

In Onomichi, startpunt van de route.

In de verte één van de zeven bruggen van vandaag.

Met de blauwe streep wordt de fietsroute aangegeven.

Lunchen in een okonomiyaki-restaurant.

Beste lunch in deze vakantie!

Helaas begon het steeds harder te regenen…

…en hadden we steeds minder vergezichten.

De stoelen in ons appartementje hebben sokken aan tegen het krassen.

Hoera! Een wasmachine!

Nog even een wandelingetje naar de supermarkt. (En nu is het droog. Bedankt hoor, god van de regen.)

Dag 10: 71 km van Mihara naar Hakata Island.